Notatka z gliwickiego schroniska sprzed chwili:

"Pies przyjęty z Ulicy Toszeckiej. Omal nie wpadł pod samochód. Ma czipa. Jest z ulicy Świętojańskiej. Przed chwilą zadzwoniliśmy do właściciela, który pouczył nas, że o tej porze się nie dzwoni i że mamy zadzwonić jutro!"

Nie wiem, może mamy w życiu inne priorytety, ale gdyby mój pies się zgubił, to szukałbym go całą noc. Nie zasnąłbym. Już nie wspominając o fakcie, że ktoś dzwoni i mówi mi, że go znalazł. A tu takie coś...