Z dystansem (;

Gdyby kandydaci na prezydenta byli piłkarzami:

Andrzej Duda - ewidentnie Cristiano Ronaldo.
Część osób go uwielbia, część - nienawidzi. Niezależnie od prezentowanej formy może liczyć na zwycięstwo w każdym plebiscycie, w którym startuje. Dołączył do bardzo silnej drużyny, która od lat wygrywa prawie wszystko na krajowym podwórku.

Rafał Trzaskowski - Jordan Henderson.
Solidny gracz, nie możesz odmówić mu kompetencji. Kapitanem został po legendzie klubu, trochę "z braku laku". Nikt nie ma wątpliwości, że gdyby zaczynał grę w słabszym klubie, trudno byłoby mu osiągnąć taką pozycję w swoim zawodzie. Z obecną ekipą nie raz coś jeszcze pewnie wygra, ale w lokalnej lidze od lat trudno mu się przełamać.

Robert Biedroń - Piotr Zieliński.
Naprawdę wiele osób w Polsce wiązało z nim nadzieje na zmianę. Potencjał był, ale po jego niektórych występach widać, że chyba część kibiców przeszacowała jego możliwości. Inni ciągle wierzą.

Władysław Kosiniak-Kamysz - Sebastian Mila.
Miły, sympatyczny, kompetentny w swoim zawodzie. Jak go słuchasz, myślisz sobie - "swój chłop". Duży potencjał, ale chyba niewykorzystany. Mało osób wymienia go w gronie najlepszych.

Mariusz Piotrowski - Kamil Oziemczuk.
Niby grał w Europie, ale obecnie kojarzą go głównie mieszkańcy województwa lubelskiego.

Marek Jakubiak - Sławomir Peszko.
Gracz znany głównie z krajowych boisk, obecnie na uboczu wielkiej gry w klubie z niższej ligi. Zrobił w swoim życiu niejedno piwko.

Paweł Tanajno - David Beckham.
Barwna postać - staranna fryzura i ekstrawagancki ubiór zawsze odróżniają go od reszty. Dla wielu jest to jednak przede wszystkim przedsiębiorca.

Waldemar Witkowski - Ali Dia.
Człowiek znikąd. Nikt nie wie, jak znalazł się w tak prestiżowym miejscu. Ja nie wiem, czy nie pomyliłem przypadkiem jego imienia. Sympatyczny wygląd, trudno powiedzieć coś więcej.

Szymon Hołownia - Kuba Błaszczykowski.
Zadeklarowany katolik. Wieloletnie doświadczenie wyniesione z produkcji telewizyjnych, zaangażowanie w wolontariat. Wiele osób zarzuca mu, że w obecnej formie nie nadaje się na grę w reprezentacji, ale ludzie - ogólnie - go lubią. Trudno powiedzieć, czego się po nim jeszcze można spodziewać.

Krzysztof Bosak - Ronaldinho.
Jak na niego patrzysz, masz poczucie, że pod względem umiejętności jest w absolutnej czołówce, potrafi błyszczeć, kocha swój kraj. Niestety, ma dużo wad. M.in. zbyt szybko podejmuje decyzje o opuszczeniu Europy i zbyt łatwo nawiązuje kontakty z osobami, które powinny lub już siedzą w więzieniu.

Stanisław Żółtek - Lionel Messi.
Gość jest po prostu nie z tej planety. Szanse na sukces reprezentacyjny ma jednak minimalne.


Znalezione w internetach