Cykl miłośnika książek (60)
Camilla Läckberg – Ofiara losu

Policja w Tanumshede bada sprawę wypadku samochodowego. To, co wygląda na tragiczne zdarzenie bez śladów udziału innych osób, okazuje się zupełnie czymś innym. Po kolejnym bardzo podobnym wypadku pojawia się hipoteza, że w przypadku obu ofiar mogło dojść do morderstwa. Policja w Tanumshede ma mnóstwo pracy, dodatkowo w mieście kręcony jest telewizyjny reality show. Obecność kamer podsyca konflikt między „gwiazdami” oraz miejscową społecznością. Patrik Hedström ma problem z tą sprawą. Ściganie zabójcy i wydarzenia z życia osobistego doprowadzają do stresu i frustracji. Przed nim największe wyzwanie detektywistyczne w całej jego karierze.

Zastanawiam się czy Pani Camilla Läckberg przypadkiem nie wzoruje się na Harlanie Cobenie? Znowu mamy tajemnice, przeszłość wmieszaną w teraźniejszość. To na pewno łączy oboje pisarzy. Chociaż Coben jest w tym mistrzem, to szwedzka autorka góruje w kwestii wątków obyczajowych, które są fenomenalne. Uwielbiam je. Codzienne problemy, realistyczne śledztwa. Fabuły może nie są do końca realne, ale przedstawione w taki sposób, żeby czytelnik uwierzył, że coś takiego mogło się wydarzyć. W mojej opinii autorka jest znacznie mocniejsza w wątkach obyczajowych. Co nie zmienia faktu, że część kryminalna trzyma wysoki poziom, bardzo ciekawy motyw i cała otoczka towarzysząca zbrodniom. Z czasem wszystko pięknie się wyjaśnia, a końcówka jest mocna.

Autorka w rzeczywisty sposób przedstawiła program typu reality show. Niesamowite, jakich zachowań może dopuścić się człowiek przed kamerami, żeby być sławnym. Nieważne co się robi, nieważne co się wydarzy, ważne, żeby była oglądalność. Pomieszanie priorytetów. Jednak Läckberg ukazuje bohaterów tego reality show jako ludzi, którzy są nieszczęśliwi, którzy wbrew pozorom nie chcą takiego życia, ale problemy osobiste skłaniają ich do zwrócenia na siebie uwagi. To też należy wziąć pod rozwagę i zastanowić się nad tym z szerszej perspektywy. Jedni idą tylko dla sławy, ale mogą być też osoby, które robią to z jakiegoś bardzo przykrego powodu. Jednak gdyby nie było zainteresowania takimi programami, nie trzeba byłoby ich kręcić, więc społeczeństwo też ma spory udział w powstawaniu takich programów.
Camilla Läckberg potrafi stworzyć bardzo dokładny obraz postaci, to jest dużym plusem w jej powieściach. Skupia się na detalach, żeby czytelnik miał szansę zrozumieć niektóre zachowania, nawet całkowicie niezgodne z naszym sumieniem, pozbawione racjonalności lub po prostu straszne. Momentami szef komisariatu Bertil Mellberg dał się polubić, ale ogólnie ciężko poczuć do niego sympatię.

Powieści skandynawskiej pisarki nie są łatwe w odbiorze. Dla osób wrażliwych, emocjonalnie podchodzących do ludzkich problemów są to trudne przeprawy, ale mimo wszystko warto. Dają do myślenia, skupiają się na ludziach. Połączenie wątków kryminalnych i obyczajowych znowu zdało egzamin.

Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB, @VamosB, @Kompletny, @_wiktoria_, @gregory9609, @AV0CAD0.