Na dziś Barca przypomina mi Cesarstwo Rzymskie czy Bizantyjskie, potęgę, które upadło z hukiem. Z samego szczytu na tyłek. Z zespołu do którego gry i filozofii wszyscy się odnosili do politowania. Z zespołu, którego styl wyznaczył nowe trendy, a który przez lata nie był osiągalny dla innych i który wyniósł Barcę Pepa, do najlepszej klubowej drużyny w historii do potrójnej przebijającej co roku katastrofę w LM! Pycha chodzi przed upadkiem, o czym zapomnieli w Barcelonie. Bartomeu i spółka myśleli, że wystarczy mieć pełen skarbiec, kupować luksusowych piłkarzy i dorzucić ich bezładu i składu do Messiego i będzie dobrze. Czym się to skończyło, to dokładnie wiemy. To nauka dla nas wszystkich, że na krętactwie, pysze, braku prawowitości i pokory nie da się budować, bo to fundament z piasku. Dziś jest tragicznie, ale mądry, rozważny i pokorny prezes oraz odpowiednio dobrani do niego ludzie, od dyrektora sportowego, przez trenera do kucharza, są w stanie przywrócić blask Barcelonie. To będzie proces, ale nie tracimy nadziei, gdyż Barcelona znowu będzie pewnego dnia wielka - Vamos Barca!