Cykl miłośnika książek (74)
Remigiusz Mróz – Ekspozycja
http://cdn-lubimyczytac.pl/upload/books/260000/260349/783740-352x500.jpg

Termin „ekspozycja” ma przynajmniej pięć znaczeń. Podobnie wieloznaczny jest każdy krok mordercy. Pewnego ranka na Giewoncie turyści trafiają na makabryczny widok. Na krzyżu powieszono nagiego mężczyznę. Wygląda na to, że zabójca nie zostawił żadnych śladów. Sprawę prowadzi Wiktor Forst, komisarz niecieszący się dobrą opinią. Tropy, jakie odkryje razem z dziennikarką Olgą Szrebską, doprowadzą go do dawno zapomnianych tajemnic… Winy z przeszłości nie dadzą o sobie zapomnieć. Okrutne zbrodnie muszą zostać odkupione.

Wydaje mi się, że czytelnicy odbierają Remigiusza Mroza bardzo skrajnie. Jest takim „The Special One” polskiej literatury nawiązując nie do samego tytułu, ale do osoby Jose Mourinho. Albo go uwielbiasz, albo nie cierpisz. Dużą wątpliwość może wzbudzić fakt, że Pan Mróz wydaje książki jak maszyna produkcyjna, przez co wielu czytelników może zarzucać mu postawienie na ilość, a nie na jakość. Ja takiego zarzutu nie wysunę, ponieważ do tej pory te powieści mi odpowiadały. Oczywiście każdy ma prawo do swojej opinii. Autor stworzył wiele cyklów mając zaledwie 33 lata. Do tej pory czytałem tylko książki z Chyłką, teraz zacząłem kolejny cykl.

Jaka jest „Ekspozycja”? Na pewno dużo się w niej dzieje, może aż za dużo. Czy fabuła w tej książce jest realna? Cóż, w wielu sytuacjach nie, jednak moim zdaniem jest wciągająca. Czy można przy niej dobrze spędzić czas? Według mnie tak, pod warunkiem, że lubi się motywy niezniszczalnych bohaterów, którzy potrafią wyjść z każdej opresji oraz gdy nie ceni się w takich powieściach realizmu. Inaczej może nastąpić pewne zniechęcenie. Wiktor Forst dokonywał rzeczy niemożliwych. Prawie jak Jack Reacher. Piszę prawie, bo jednak byłego majora nikt nie przebije. Jest to powieść sensacyjna połączona z kryminałem. Akcja dzieje się nie tylko w Polsce, odwiedzamy kilka krajów, mamy bardzo dużo wątków i czasem można się w tym pogubić. Głębokie sięganie w przeszłość, kilka naprawdę zaskakujących zwrotów akcji. Końcówka bardzo mocna, ale na razie odpocznę od cyklu, nabiorę dystansu, przetrawię to wszystko i dopiero z nowymi siłami wezmę się za kolejne części.

Niewątpliwie ogromną zaletą książek Remigiusza Mroza jest to, że błyskawicznie się je czyta. Sam przeczytałem sześć książek z cyklu o Joannie Chyłce w pięć dni, bo tak mnie wciągnęli bohaterowie. Tutaj czytałem w nieco wolniejszym tempie, jednak komisarz Wiktor Forst i dziennikarka Olga Szrebska przypadli mi do gustu.

Myślę, że gdyby Remigiusz Mróz zmniejszył ilość nieprawdopodobnych sytuacji, to powstałaby świetna książka sensacyjno-kryminalno-szpiegowska. W tym przypadku mamy powieść, która mi się spodobała, jednak mi takie klimaty odpowiadają. Lubię spiski, lubię akcje i nieprawdopodobne sytuacje. Moim zdaniem nie dla każdego. Bardziej lubię Chyłkę, jednak Wiktora Forsta też polubiłem.

Link do poprzedniego wpisu:
https://www.fcbarca.com/la-rambla/dyskusja-8866237#comment-8866237

Ocena: 7/10.

Oznaczeni: @shinthps, @Kajtek77, @SuperPatsonFCB, @WoJjTas, @JimMorrisonFCB @VamosB, @_wiktoria_, @gregory9609, @AV0CAD0, @SHIBA.