"Gdy zacząłem trenować w Mediolanie dużo krzyczałem na boisku, wcześniej grałem na wyspach (Tottenham i Portsmouth) i tam żeby dostać piłkę musiałem się o nią prosić.

Na pierwszym treningu w Milanello nie dostawałem piłek. Myślałem, że nikt mnie nie widzi, więc wołałem:

''Hej, daj mi piłkę, podaj ją do mnie!''

Minęło kilka dni, dalej nie dostawałem dużo piłek, a Pirlo był jedynym zawodnikiem, który nie podał mi ani razu. Pomyślałem, że mnie nie lubi, ale pod koniec treningu podszedł do mnie i powiedział:

′′Kiedy jesteś wolny i nikt Cię nie kryje, nie musisz krzyczeć, bo w ten sposób przeciwnicy dobiegają do Ciebie i nie mogę już Ci podać piłki! Nawet gdy jestem odwrócony, uwierz mi, że Cię widzę i gdy będziesz cicho podam Ci piłkę"

Przy następnej grze postanowiłem zahamować swoje nawyki i się nie odzywać. Okazało się, że Pirlo miał rację, jeszcze nigdy nie miałem tyle swobody na boisku. Od tego czasu patrzyłem na niego jak na Boga. On naprawdę był geniuszem." ♥️

~ Kevin-Prince Boateng o Andrea Pirlo