"Francuzi w Arsenalu byli trochę inni niż my, Brytyjczycy. Trochę bardziej sztywni, poważniejsi, ale Emmanuel Petit przechodził samego siebie. Mówiłeś do niego "dzień dobry", a on kompletnie Cię olewał. Nie odpowiedział nawet Tony'emu Adamsowi czy Davidowi Seamanowi. To było niedopuszczalne, bardzo niegrzeczne. Musieliśmy go odpowiednio ustawić.

Skombinowaliśmy nożyczki i pewnego ranka przycisnęliśmy go do ściany.

- Jeśli jeszcze raz nie odpowiesz "dzień dobry", to odetniemy Ci ten Twój koński ogonek - postraszyliśmy go.

Zrozumiał. Od tamtej pory mówił nie tylko "dzień dobry", ale też "dobry wieczór". Sam, z własnej woli!

Potem tłumaczył nam, że dla niego przyjście do klubu było jak przyjście do pracy. We Francji nie traktował kolegów z zespołu jak kumpli, mijali się jak powietrze. W Arsenalu było inaczej. Byliśmy bardzo zgraną grupą ludzi i takie zachowanie było nie do pomyślenia." - Ray Parlour

Okrągłe, 50. urodziny obchodzi dziś główny bohater tej opowieści - Emmanuel Petit.


Via Klasyka Futbolu