Dawal mi wiele radosci, wiele razy rzucalem miesem widzac pudla w oczywistych sytuacjach. Potrafil nie grac nic przez 80 minut, partaczyc jak zawodnik ekstraklasy, a potem strzelal 2 bramki i nie mozna bylo sie zachowac inaczej niz usmiechnac pod nosem.

Zawsze bedzie mial u mnie przezwisko Dzidzius, bo tak zawsze go identyfikowalem.

Dziekuje za wspanialy wklad w historie klubu, za bramki, za walke, za mimo wszystko regularnosc. Lezka pociekla, tak samo jak przy odejsciu Andresa, Xaviego i Carlesa oraz Victora. To dowodzi, ze jednak w moich oczach jest wsrod najwiekszych tej epoki w Barcelonie :)