Dokładnie 36 lat temu zamordowany został ksiądz Jerzy Popiełuszko. Urodzony 14 września 1947 roku późniejszy błogosławiony od najmłodszych lat przejawiał zainteresowanie Kościołem, był ministrantem, a później zdecydował się zostać księdzem. Święcenia kapłańskie przyjął 12 maja 1972 roku z rąk Prymasa Polski, kardynała Stefana Wyszyńskiego. Posługę kapłańską sprawował w parafiach Świętej Trójcy w Ząbkach i Matki Bożej Królowej Polski w Aninie oraz w kościele Dzieciątka Jezus na Żoliborzu. Problemy zdrowotne księdza Jerzego utrudniły mu pracę w ostatniej z wymienionych placówek i zadecydowały o skierowaniu go do pracy duszpasterskiej w akademickim kościele świętej Anny w Warszawie. Organizował tam konwersatoria dla studentów medycyny oraz rekolekcje. Odprawiał również comiesięczne nabożeństwa dla personelu medycznego. W tym okresie ksiądz Popiełuszko zorganizował opiekę sanitarną podczas dwóch pielgrzymek Jana Pawła II do Polski. Jego kolejnym miejscem pracy był kościół świętego Stanisława Kostki, gdzie pełnił rolę rezydenta. W październiku 1981 został mianowany diecezjalnym duszpasterzem służby zdrowia i kapelanem Domu Zasłużonego Pracownika Służby Zdrowia. Dla pensjonariuszy sprawował msze św. w kaplicy, którą sam po części urządził.

Wraz z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego ksiądz Jerzy Popiełuszko angażował się w pomoc ludziom prześladowanym i ich rodzinom. Do organizowanych przez niego działań charytatywnych należały między innymi zbiórki żywności, odzieży i leków. Wspierał więźniów politycznych, dawał schronienie walczącym o wolną Polskę. Brał udział w procesach aresztowanych za przeciwstawianie się prawu stanu wojennego. Kilkukrotnie narażał swoje zdrowie nagrywając rozprawy sądowe wniesionym na salę sądową ukrytym pod sutanną magnetofonem. Od sierpnia 1980 roku związany był ze środowiskami robotniczymi, aktywnie wspierał także „Solidarność”, za której duchowego przywódcę był uważany. Celebrował słynne Msze za Ojczyznę zainicjowane przez księdza prałata Teofila Boguckiego, na które przychodziły tłumy wiernych. Głosił prawo do życia w wolności i sprawiedliwości, protestował przeciw aktom bezprawia i przemocy, co nie podobało się ówczesnym władzom PRL - nieustannie wysyłano pisma urzędowe do hierarchów Kościoła z zarzutami, że kazania głoszone w Kościele godzą w interesy państwa.
Duchowny był wielokrotnie zastraszany, a podejmowane przeciwko jego osobie działania obejmują zniszczone jego samochodu, włamanie do mieszkania oraz podrzucanie nielegalnych materiałów włącznie z ładunkiem wybuchowym. Ksiądz Popiełuszko od stycznia do czerwca 1984 roku był przesłuchiwany 13 razy. Raz aresztowany, ale uwolniony po interwencji Kościoła. Ataki na księdza Popiełuszkę nasiliły się we wrześniu 1984 roku, kiedy Urząd do Spraw Wyznań wystosował pismo do Episkopatu naciskając na ograniczenie działalności kapłana. W tym samym czasie ksiądz Jerzy otrzymywał anonimowe groźby, a Jerzy Urban nazwał w swoim tekście jego kazania seansami nienawiści.

19 października 1984 roku, niedaleko miejscowości Górsk, został uprowadzony przez milicjantów. Porywacze skierowali się w stronę Torunia. Zamknięty w bagażniku ksiądz Jerzy usiłował się wydostać, co porywacze ograniczali zatrzymując się co jakiś czas i bijąc go do utraty przytomności. Ostatecznie związali księdza w taki sposób, że każda próba wyprostowania nóg powodowała duszenie. Mordercy zeznali potem przed sądem, że koło północy wjechali na zaporę na Wiśle we Włocławku, gdzie z wysokości kilkunastu metrów wrzucili księdza do wody. Jest prawdopodobne, że w tamtej chwili ksiądz Jerzy jeszcze żył.

Po śmierci został beatyfikowany oraz odznaczony Orderem Orła Białego.