Do tej pory Koeman wydawał mi się trenerem, który bazuje głównie na swoim autorytecie i odpowiedniej motywacji, dlatego byłem dziś bardzo zaskoczony obrazem gry. Trener zdecydował się na więcej zmian taktycznych i personalnych niż we wszystkich poprzednich spotkaniach razem wziętych.
Jedną z najbardziej widocznych różnic była gra Fatiego w środkowej strefie, często w roli dziewiątki. Tę decyzję można ocenić pozytywnie, ponieważ młody Hiszpan rozegrał niezłe spotkanie pokazując, że może rozwiązać problemy kadrowe na tej pozycji.
Odważną decyzją było postawienie na Desta kosztem Roberto i muszę przyznać, że był to dobry wybór. Amerykanin zagrał zdecydowanie lepiej niż w poprzednich spotkaniach, był wręcz ostoją defensywy pokazując się również na połowie przeciwnika. Mam nadzieję, że boczny obrońca utrzyma ten poziom.
Widoczna szczególnie w pierwszych minutach meczu była reorganizacja gry pary środkowych pomocników. De Jong nie grał w linii z Busquetsem, był ustawiony wyżej, jednak taka zmiana nie przyniosła spodziewanych efektów. Frenkie i Sergio nie rozumieli swoich ról, miały miejsca nieporozumienia między nimi szczególnie w przekazywaniu krycia, czego przykładem jest stracona w pierwszych minutach bramka. Negatywny efekt potęgowała niezadowalająca dyspozycja Hiszpana.
Nowością było ustawienie zespołu w momentach posiadania piłki przez Real. W takiej sytuacji Barcelona często przechodziła do formacji 4-4-2. Pozwalało to na zabezpieczenie bocznych sektorów boiska, z których rywal rzadko zagrażał w ataku pozycyjnym, jednak wymagało postawienia na Pedriego oraz Coutinho w roli skrzydłowych.
Zabieg opisany powyżej pozwolił na osiągnięcie zamierzonego efektu w defensywie, ale ograniczył też ataki skrzydłami, które były największym atutem Barcelony w poprzednich meczach. Taką zmianę można pochwalić, jednak zabrakło w tym przypadku wykonanych wcześniej zmian. Już w okolicach 50 minuty na boisku zrobiło się więcej miejsca, odległości pomiędzy formacjami były większe. Uważam, że był to idealny moment na uskrzydlenie zespołu wprowadzeniem Dembele lub Trincao.
Modyfikacje zaproponowane przez Koemana były udane jedynie połowicznie. Należy docenić ogromną pracę, którą wykonał rozpracowując rywala oraz instynkt trenerski, którym popisał się stawiając na Desta. Z drugiej strony w środku pola organizacja gry wyglądała na niedopracowaną i z pewnością wymaga poprawy przed kolejnymi meczami.