Możliwe spoilery
...
Powstało wiele świetnych filmów ukazujących niemieckie społeczeństwo podczas II WŚ, filmów o samej wojnie, ludobójstwach, obozach czy zwykłych Niemcach, jak "Rok pierwszy" Rosseliniego, ale mało jest dzieł traktujących o naszych zachodnich sąsiadach u progu nazizmu w latach 30 XX wieku. Ostatnio właśnie jeden z takich filmów obejrzałem. "Statek szaleńców" w 1966 zdobył 8 nominacji do Oscara, a zgarnął 2 statuetki. Lee Marvin i Vivien Leigh grają tutaj pierwsze skrzypce, a film ma raczej lekki charakter, ale mnie bardziej uderzyły momenty w których bohaterowie rozmawiają o ideologii nazistowskiej. Przy stole kapitańskim Riedel, jawny antysemita, mówi o likwidacji niepotrzebnych jednostek, by wzmocnić społeczeństwo. Gdy ten odchodzi od stołu, pozostali dyskutują o jego słowach. Stwierdzają, że nikt tych wynurzeń nie traktuje poważnie, choć jedna z postaci zauważa, że "partia wygrała wybory". Kolejny moment to, gdy dwóch bohaterów rozmawia o życiu i Niemcach. Jeden dziwi się, że ten drugi się niczym nie przejmuje, przecież naziści zdobyli prawie 50% w wyborach, ten natoniast odpowiada na to "w Niemczech jest ponad milion żydów, wszystkich nas nie zabiją". I w sumie za same tego typu sceny podbilem ocenę, bo są one dość przerażające. W końcu zaledwie 6 lat później od czasu akcji w filmie (1933), machina zagłady ruszyła na dobre...