Ppłk Stanisław Miodoński „Sokół”

Niestety nie znaleźliśmy daty i miejsca urodzenia naszego Bohatera.

W czasie I wojny światowej, jako żołnierz armii austriackiej, walczył przez dwa lata na froncie wschodnim, a później na froncie włoskim, gdzie dostał się do niewoli.

Do kraju wrócił wraz z armią gen. Józefa Hallera. Walczył na froncie polsko-ukraińskim, a następnie w wojnie polsko-bolszewickiej. Przed wybuchem wojny studiował prawo na UJ. Sympatyzował z ruchem narodowym.

W okresie międzywojennym mieszkał na Wołyniu, zawodowo związany z WP. Zagrożony aresztowaniem przez NKWD, pod koniec 1939 r. przeszedł z terenu okupacji sowieckiej do GG. Początkowo działał w ZWZ.

W 1943 r. znalazł się w szeregach NSZ. Pełnił funkcję komendanta XII Okręgu NSZ. 7 III 1944 r. wraz z grupą oficerów został aresztowany przez gestapo w Siedlcach. 12 marca podkomendni z organizacji przeprowadzili udaną próbę odbicia ich z więzienia w Siedlcach.

Sprzeciwił się wykonaniu rozkazu o scaleniu z AK, za co zawieszono go w obowiązkach. Po wkroczeniu Armii Czerwonej na krótko podporządkował się AK. Próbował organizować Okręg NSZ–ONR. Przeniesiony na stanowisko komendanta Okręgu NSZ–ONR na Śląsku.

UB aresztował go 28 X 1945 r. w Katowicach.

10 XII 1946 r. WSR w Warszawie skazał go na dziesięć lat pozbawienia wolności.

Więzienie opuścił 28 X 1950 r., był wycieńczony i schorowany. Po dwóch miesiącach ponownie aresztowany i przetrzymywany przez siedem miesięcy. Zmarł 1 VI 1951 r. w Wałbrzychu.

Cześć i Chwała Bohaterom !!!

Poniżej opis akcji w Siedlcach:

"Akcja „Więzienie” rozpoczęła się 12 marca 1944 r. o godz. 17 30, kiedy to sierż. pchr. „Sęk” w niemieckim uniformie przebrany za gestapowca z bronią w ręku, wyprowadził trzech pozorowanych więźniów na ulicę. Gdy pozorowana grupa dotarła do więziennej bramy strażnik uchylił wizjerkę, po czym „Sęk” oznajmił, że przyprowadził więźniów, którzy uciekli z robót w Niemczech. Strażnik oświadczył, że jest już późna pora i nie przyjmie więźniów, „Sęk” nie dał za wygraną i zaczął kopać w bramę, kląć co zmusił strażnika do wpuszczenie „Sęka” na teren więzienia. Gdy pracownik więzienia wziął do rąk księgę przyjęć i zapytał rzekomego aresztanta o nazwisko - „Sęk” i „Mścigrom” oraz „Car” rzucili się aby obezwładnić obsługę, „Farys” sterroryzował strażnika zbrojowni by uniemożliwić mu włączenie sygnałów alarmowych. W tym czasie pod więzienną furtę podeszła druga grupa „Koń”, „Silny”, „Krwawy Natan”, „Sęp II”, „Jerzy”, którzy natychmiast zostali wpuszczeni do środka. Po zdobyciu pierwszego budynku żołnierze „Sęka” przeszli do opanowania drugiego, w którym znajdowali się aresztowani żołnierze NSZ. W czasie szarpaniny jednemu z wartowników udało się wystrzelić z karabinu, lecz i on został szybko rozbrojony. Niepożądany wystrzał na terenie więzienia mógł spowodować alarm patroli chodzących po mieście oraz własowców, stacjonujących tuż przy więzieniu. Strzelanina, która rozpętała się na przedmieściach Siedlec odciągnęła siły niemieckie w innym kierunku. Oddział „Sęka” i uwolnieni więźniowie opuścili więzienie zamykając bramę na klucz, po czym udali się w drogę ewakuacyjną. Następnie drogą okrężną do Niwisk na przygotowane kwatery, skąd po kilku dniach wszyscy przejechali do obozu w Jacie.

Cała akcja na więzienie trwał około 30 min. przebiegała zgodnie z planem i nie spowodowała żadnych strat. Wszyscy, którzy brali udział w akcji odbicia więźniów zostali awansowani o stopień wyżej i przedstawieni do odznaczeń Krzyżem Walecznych, „Sęk” Virtuti Militari. Wiadomość o udanej akcji w Siedlcach odbiła się szerokim echem w Siedlcach i całej okolicy."

Źródło https://www.salon24.pl/.../286766,12-marca-1944-r...