Najwyższą rewerencją darzę Pana Apoloniusza Tajnera. Mężczyzna ten ciężko zapracował na swoje nazwisko w niesprzyjającym mu środowisku sportowym (taka jest prawda). Ponieważ jego talenta wykraczały poza wszelkie pospolite dyscypliny objął posadę trenera skoczków narciarskich. Przed wybuchem małyszomanii dyscyplinę tę znało w Polsce 14 osób. Niełatwy to kawałek chleba, a ludzie wypominali każde najmniejsze potknięcie.

Owocem ciężkiej pracy było stworzenie Adama Małysza. Dzięki zastosowaniu nowatorskich ćwiczeń treningowych wygrał zawody, co nie było zaskoczeniem. Po pierwszym zwycięstwie wprowadził specjalną dietę a także charakterystyczny styl machania chorągiewką oraz komputerową analizę warunków atmosferycznych. Nie jest zaskoczeniem, że człowiek biegły w sportach potrafił to wykorzystać. Później wystarczyło: "Adamie, rób to, co zawsze" - i kolejne trofea padały łupem duetu Tajner-Małysz. Podziwiam karierę tego męża. Dziś to poważany członek Rady Skoczków Polskich Narciarskich, prezes zarządu. Osiągnął więcej niż Adam.