W obliczu problemów zdrowotnych Roberto oraz Desta Oscar Mingueza na dłuższy czas zagościł w podstawowej jedenastce Barcelony w roli prawego obrońcy. Z początku dawał się zapamiętać głównie z pomyłek przyprawiających kibiców klubu z Katalonii o ból głowy, a na jego ogólną ocenę negatywnie wpływał również fakt, że inny młody obrońca, Araujo, brylował na środku obrony przyćmiewając kolegę. Wraz z upływem czasu Mingueza nabrał jednak ogłady i pewności siebie, co pozwoliło mu sukcesywnie poprawiać swoją dyspozycję aż do punktu, w którym momentami można pokusić się o nazwanie go wyróżniającym się na tle kolegów.
W meczu z Alaves, a konkretniej w jego pierwszej połowie, charakterystyka Minguezy pozwoliła na zastosowanie pewnego ciekawego rozwiązania taktycznego. Barcelona starała się przechodzić pomiędzy tradycyjnym ustawieniem z czwórką obrońców, a trójosobową formacją defensywną w składzie Lenglet, De Jong, Mingueza. Zabieg ten jest o tyle ciekawy, że pozwala na lepszą asekurację De Jonga, który jako nominalny środkowy pomocnik ma tendencję do częstego wychodzenia z linii obrony w celu zaatakowania rywala co tworzy lukę za jego plecami. Taki manewr nie jest niczym złym, często pozwala na przerwanie lub spowolnienie akcji rywali, ale wymaga też asekuracji, na którą można liczyć w ustawieniu z trójką stoperów. Z drugiej strony gra czwórką obrońców daje większe możliwości ofensywne dzięki zdecydowanym wejściom bocznych defensorów, a rolę Minguezy w grze do przodu dobitnie obrazuje pierwsza bramka.
Mingueza to nadal zawodnik stosunkowo powolny, sprawiający wrażenie posiadającego braki w koordynacji ruchowej, który prawdopodobnie popełni jeszcze wiele błędów. Zdaniem wielu nie prezentuje, ani nie będzie prezentował poziomu odpowiedniego dla Dumy Katalonii, ale w momencie, kiedy drużyna naznaczona jest tak wieloma kontuzjami wywiązał się ze swoich zadań co najmniej poprawnie, szczególnie biorąc pod uwagę, że jego rola a boisku bywała nie dość, że inna niż w jego dotychczasowej karierze, to jeszcze nieoczywista i wymagała nieszablonowego podejścia do gry. Warto go za to docenić.