Przed meczem wiadomo było, że jedną z najgroźniejszych broni PSG jest gra zabójczo szybkimi skrzydłami. Nie umknęło to uwadze sztabu szkoleniowego, który postanowił szczególnie zabezpieczyć boczne sektory, niestety z marnym skutkiem.
Już desygnowanie do gry Alby i niedawno kontuzjowanego Desta było znakiem, że Koeman uważa szybkość w bocznych strefach za atrybut kluczowy do zwycięstwa. Jak się okazało jego plan na tym się nie kończył, aby definitywnie zniwelować zagrożenie postanowił ustawić skrzydłowych bliżej własnej bramki w grze obronnej, aby służyli pomocą bocznym defensorom. W teorii wygląda to świetnie, a w praktyce? Tu nie jest już tak kolorowo. Wspólnym elementem w pierwszych dwóch akcjach bramkowych PSG jest ogromna wyrwa na skrzydle, raz z prawej, raz z lewej strony, za której powstanie trzeba winić w pierwszej kolejności odpowiednio Dembele i Griezmanna.
Kolejny raz widać, że Koeman miał wizję, chciał przygotować zespół pod danego rywala, ale niestety poległ. Czemu? Moim zdaniem aspekt taktyczny opisany powyżej nie był dostosowany do zawodników, którzy mieli go realizować. Ani niezdyscyplinowany Dembele, ani grający na skrzydle z przymusu Griezmann nie byli w stanie zapewnić bezpieczeństwa w defensywie, co skutkowało pojawieniem się pierwszej dwójki na koncie paryżan. Kolejne bramki to już wypadkowa zrezygnowania Barcelony i wiatru we francuskich żaglach.