Koeman jest potworem, okropnym monstrum jedzącym serca piłkarzy. Wiemy to z relacji Joaqina (prywatnie przyjaciel Setiena i gwiazda wywiadów, jego ostry język poznali min. Aragones, Montella), jego dwóch kolegów z kadry Valencii (których śmiał odsunąć, gdy ich żywot piłkarski zmierzał ku końcowi) oraz wypowiedzi Oumara Niasse. Wszystko jest jasne, a tych dowodów jest taki ogrom, że relacja gracza z Senegalu wróciła do obiegu przed tym sezonem oraz ponownie ją odgrzano kilka dni temu.
Każdy zresztą te opowieści zna. Izolacja od drużyny, zabranie szafki itd. Zawodnik płaczliwie mówił o próbie złamania go. Mało kto jednak powtarza inną jego wypowiedź na temat byłego trenera: "I said thank you to him because he could have said 'no, you are staying with the U23s' but when I came back he brought me back to the team. That has allowed me to be here today." I rzeczywiście, po powrocie do Evertonu w sezonie 17/18 zagrał aż 22 spotkania w Premier League. Koeman przed zwolnieniem dawał mu grać.
Swoją drogą też ciekawe jest w tej kwestii robienie z Holendra kogoś, kto miałby zniszczyć zawodnikowi karierę. Niasse w feralnym sezonie miał 26 lat, czyli już raczej młodym talentem nie był. Ponadto przed sobą, jako rywali miał Arouna Kone, Naismitha, Romela Lukaku i wchodzącego do pierwszego składu Calvert-Lewina . No, ja się jakoś nie mogę zdziwić, iż trener nie widział go w składzie. Zresztą już w poprzednim sezonie Martinez z Senegalczyka nie korzystał jakoś często (podobnie jak w przypadku przygody Joaqina z Valencią). Znamienny przy tym jest fakt, że sezon po powrocie z Hull City był też właściwie wyjątkowy, potem inni trenerzy również odsunęli go od składu, poszedł na wypożyczenie i finalnie skończył mu się kontrakt.
Tak więc widzicie. "Monstrum, albo Koemana opisanie". Jestem zbulwersowany takimi metodami.