Powiem tak, niestety nie pamiętam ery Kazimierza Górskiego, ale jak oglądam te wspomnienia jego jako trenera i człowieka podziwiam jego za to, że nie bał się mówić, jak jest. Zagraliśmy źle, nie powinno się tak grać. Utkwiła mi wypowiedź po latach.
''Mogłem osiągnąć jeszcze więcej, gdybym teraz był trenerem to podjął bym inne decyzję, które pozwoliły by nam osiągnąć dużo więcej. Mam niedosyt, że czegoś niedokonczyłem'' - Piękne słowa trenera, który osiągnął szczyt, miał jednak świadomość, że mogliśmy być mistrzami świata 1974 roku. Tym bardziej szokuje mnie porównywanie przez panią Domagalik Jerzego Brzęczka do pana śp Kazimierza Górskiego. Mi na jej miejscu byłoby wstyd, że takie porównania mimo, że ukryte między wierszami poszły do druku. Abstrahując jednak od książki i wracając do trenera. Zazdroszczę mojemu ojcu, że przeżył mundial 1974 i 1982. Bo sukces drużyny Piechniczka też trzeba docenić.