Obecność polityki w sporcie jest niepodważalna, świadczą o tym chociażby żarliwe dyskusje toczone na temat postawy zawodników przed meczem piłkarskim rozgrywanym w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata. Wydawać by się mogło, że połączenie sportu z manifestacją poglądów, poparciem dla konkretnej inicjatywy jest znakiem czasów, ale historia zna wiele przypadków podobnych sytuacji. Jednym z najbardziej kontrowersyjnych wydarzeń sportowych właśnie ze względu na polityczną otoczkę były Igrzyska Olimpijskie w Berlinie w 1936 roku. Do historii przeszło zdjęcie wykonane po dekoracji medalistek zawodów kobiet w rzucie oszczepem, a jego bohaterką była Maria Kwaśniewska-Maleszewska.
Organizacja najważniejszego sportowego wydarzenia została powierzona Berlinowi, co nie spodobało się przeciwnikom rządów narodowych socjalistów, jednak ostatecznie zawody nie zostały zbojkotowane i sportowcy przybyli rywalizować do hitlerowskiej Rzeszy. Na czas zawodów zniknęły z ulic Berlina tablice informujące o zakazie wstępu dla Żydów i rozpoczęło się sportowe święto. W jednej z konkurencji, rzucie oszczepem kobiet, na najniższym stopniu podium stanęła 23-letnia Polka, Maria Kwaśniewska-Maleszewska ustępując dwóm Niemkom - Othilie Fleischer i Luise Kreuger. Podczas wręczania medali wykonano wymowne zdjęcie, na którym jako jedyna z medalistek nie uniosła ręki w salucie rzymskim ( https://imgur.com/a/5Wn4K2J ). Znane są również opowieści o jej opryskliwości wobec Hitlera, który później zaprosił zawodniczki do siebie. Podczas tego spotkania wykonana została inna fotografia mająca na dalszych etapach życia Marii odegrać istotną rolę ( https://imgur.com/a/RbkJ01b ).
2 września 1939 rozpoczął się zdecydowanie trudniejszy czas w życiu medalistki olimpijskiej, trafiła ona wówczas do Warszawy, gdzie przypisano ją do sanitarki przeciwlotniczej. Wzięła również udział w Powstaniu Warszawskim. Zamieszkała w Podkowie Leśnej, skąd kontynuowała swoje patriotyczne działania wyprowadzając ludzi z obozu w Pruszkowie, gdzie byli oni dzieleni na grupy trafiające później do Oświęcimia i na roboty w Niemczech. Wykorzystywała do tego swoją znajomość języka niemieckiego oraz wspomniane zdjęcie z Hitlerem, które działało jak paszport po okazaniu go strażnikom obozowym. Nie wiadomo ile osób uratowała, niemniej jednak nie można jej odmówić niespotykanej odwagi oraz sprytu. Za swoje zasługi została później odznaczona Krzyżem Walecznych.