Dobra, chyba czas się iść przewietrzyć, bo od czytania tych lamentów to jeszcze człowiek w deprechę wpadnie, zamknie się w sobie, pójdzie skoczyć z krawężnika i w ogóle. Proponuję też spacerek, albo meliskę i dobry film z drugą połówką, żywą, lub w płynie, lub taką i taką i jak zawsze jakoś to będzie. Nadal możemy mieć mistrza, nic jeszcze nie jest niemożliwego, ale wiadomo, że tu wiara często płytka.