Łatwiej zacząć od plusów, z których należy wymienić dwie instynktowne interwencje w 42 i 113 minucie meczu. W tym spotkaniu grał dużo lepiej poza swoją “piątką”, wychodził wyżej i w znakomitej większości zgarniał długie piłki grane za linię obrony. Pewniej też wyglądał w piąstkowaniu, co do tej pory było wyraźnym słabym punktem naszego portero, chociaż znów pojawiło się nieporozumienie (tym razem z Lewym w 8 minucie). Piłkę rozgrywał raczej udanie, chociaż pod koniec ograniczył się do dalekich wybić, nie zawsze celnych. Przy straconych bramkach nie miał większych szans na skuteczne interwencje.

Francuz wydaje się wyraźnie pod formą, a jedna jaskółka w postaci bardzo dobrego występu w poprzedniej rundzie Pucharu wiosny nie uczyniła. Miał swój udział w utracie drugiej bramki, gdzie zostawił za dużo miejsca na skrzydle asystującemu Nico. Miał swój udział w utracie pierwszej bramki, gdzie nie zrozumiał się z Yamalem, co skutkowało stratą piłki w groźnej strefie. Miał swój udział w utracie czwartej bramki, gdzie ponownie nie zareagował na pozostawioną mu piłkę i nie wrócił po stracie. No i w końcu miał też swój udział w utracie trzeciej bramki, kiedy mając inne opcje podał “na konia” do Roberto, który piłkę stracił. Po stronie plusów, to asysta głową do Yamala do statystyk oraz ładny wyblok strzału Nico z 71 minuty. Cała reszta wyglądała po prostu dramatycznie.

Początek meczu był dość kiepski w jego wykonaniu. Jego próby długich piłek czy przerzutów były niecelne, przydarzały się błędy w kryciu (5’) czy straty (28’). W drugiej połowie był już w dużo lepszej formie, wygrywał większość pojedynków, szczególnie tych główkowych. Kibice byli zaniepokojeni stanem jego zdrowia, ale dał radę dograć mecz do końca.

Kolejny zawodnik z talii Xaviego, który ma mniejsze lub większe problemy w tym sezonie i odbija się to niestety na jego dyspozycji. Udanie blokował przeciwników, jak chociażby w 1 oraz 35 minucie. To jego świetna długa piłka do Ferrana zapoczątkowała akcję bramkową. Doskonale także czytał grę łapiąc dwa razy rywali na spalonych. Jedyny minus to zachowanie z 56 minuty, kiedy nieudolnie próbował zastawić piłkę przy linii końcowej i dał ją sobie wyłuskać, co stworzyło niemałe zagrożenie pod bramką.

Pech nie przestaje opuszczać wychowanka. Kiedy wydawało się, że łapie lepsza formę, przyszła poważna kontuzja mięśniowa, która może zakończyć jego sezon. Do momentu urazu był jednak słabym ogniwem drużyny. Nie zachował się dobrze przy pierwszej straconej bramce, źle wyrzucał auty, do tego łatwo tracił piłkę, jak chociażby w 12 minucie. Życzymy szybkiego powrotu do pełnej sprawności.

Formacja pomocy była najsłabsza w tym spotkaniu, a prym w nieudanych zagraniach wiódł właśnie Pedri. Bał się podejmowania decyzji, był wolny, przewidywalny, nieskuteczny. Fatalne zachowanie przy akcji bramkowej, którą wypracował mu Ferran, źle rozprowadzona ostatnia akcja meczu w 94 minucie, która mogła dać nam wygraną, fatalny przerzut w aut w 60. Niepokoiły szczególnie straty na własnej połowie i to co było największą zaletą Hiszpana, staje się powoli jego słabością. Kolejny minus to zachowanie w 80 minucie, kiedy powinien przerwać groźną kontrę faulem, zabrakło znów zdecydowania. Kondycja Hiszpana też budzi wątpliwości, schodząc z boiska wyglądał jakby przebiegł maraton.

Zastanawiający jest fakt, że Holender zaczyna się dobrze pokazywać i biegać dopiero jak Barcelona jest pod ścianą i przegrywa mecz. Do tego momentu bardzo chimeryczny występ, z ponownym udziałem przy dwóch straconych bramkach. Odpuszcza krycie, jest źle ustawiony i nie podejmuje nawet próby wybicia futbolówki głową. Dwa mecze z rzędu cofanie Frenkiego do defensywy wprowadza chaos w poczynania obronne i przynosi opłakane skutki. Od momentu zmiany systemu na grę trójką pomocników uwidaczniają się wszystkie mankamenty de Jonga.

Całkowicie bezbarwny występ. Dał się parę razy sfaulować, raz nieźle dośrodkował z rzutu rożnego do Lewego, odebrał parę piłek jak np w 44 minucie i to by było na tyle. Oczekiwaliśmy znacznie więcej, również w defensywie, gdzie bezradnie patrzył jak tracimy pierwszego gola zamiast doskoczyć do przeciwnika i utrudnić oddanie strzału. Nie potrafił przyspieszać gry, wybrać jakieś niekonwencjonalne rozwiązanie i zaskoczyć rywala. Tak nijako chyba jeszcze nie było.

Mieliśmy olbrzymi problem z oceną dla Yamala. To on stracił piłkę już w pierwszej minucie, co zakończyło się stratą bramki, ale również samemu, akcją indywidualną wyprowadził potem drużynę na prowadzenie. Wielka szkoda, aż dwóch zmarnowanych 100% sytuacji, rzadko Barcelona w tym sezonie potrafi sobie wypracowywać aż tak korzystne okazje. Mógł być absolutnym bohaterem, ale na barki 16-latka nie można zrzucać aż takiej odpowiedzialności za wynik. Z pewnością jeżeli dalej się będzie tak rozwijać da nam jeszcze mnóstwo radości w przyszłości.

W tym meczu nie miał okazji do zdobycia bramki, natomiast sam pomógł drużynie przy akcji na 1-1. Dobre wyjście do długiej piłki i przytomne podanie, które powinno zakończyć się asystą. Nie dostawał więcej dobrych podań (raz sędzia niesłusznie podniósł chorągiewkę, kiedy o spalonym nie mogło być mowy), sam nie był w stanie sobie nic więcej wypracować. W końcówce zabrakło już chyba sił.

Pressing do końca się w końcu opłacił, a Robert zaliczył dzięki swojej nieustępliwości zaliczył dość przypadkowe trafienie. Powinien też mieć na koncie asystę, po tym jak świetnie wypuścił na sam na sam Lamina w 65 minucie.  Udało mu się też oddać niezły strzał głową w 38’. Irytowała jego słabość w pojedynkach fizycznych, które w większości przegrywał z dziecinną wręcz łatwością. Lepiej niż ostatnio, ale wciąż daleko od chociażby przyzwoitej formy.

W notatkach pomeczowych przy nazwisku wychowanka znalazło się mnóstwo plusów i tak niewiele minusów, że tytuł zawodnika meczu stał się oczywistością. Od razu po wejściu potrafił zwodem minąć kilku rywali, wielokrotnie powstrzymywał na skrzydle braci Williams i udało mu się nawet zaliczyć całkiem udane dośrodkowanie do Roberta w 37 minucie. Sędzia go oszczędził, ponieważ popełnił aż 3 przewinienia, które przy surowszym podejściu pana z gwizdkiem skończyłyby się żółtymi kartkami. Pod koniec łapały go już skurcze i nie dał rady zatrzymać rywala w akcji ze 106 minuty.

Imponuje spokojem i umiejętnością wyprowadzania piłki. Potrafił również wygrywać pojedynki powietrzne czy naziemne. Mógł trochę lepiej ustawić się przy trzeciej straconej bramce, ale nie było to takie oczywiste, a akcje rywali była bardzo dynamiczna. Czasami ciężko jest uwierzyć, że niedawno skończył dopiero 17 lat.

Nie można mu było odmówić chęci. Sporo się pokazywał do gry, nie bał się wchodzić w dryblingi i pojedynki, ale niestety nie potrafił wyjść z nich zwycięsko. Nie zabrakło mu finezji przy 2 próbach długich piłek w 93 oraz 104 minucie, ale były ciut za mocne. Szkoda.

Nie dał absolutnie nic pozytywnego po wejściu na boisko. Już ledwo żywy Pedri wyglądał lepiej od naszego kapitana. Fatalna strata poprzedzająca bramkę na 3-2 oraz żółta kartka, za najbardziej uporczywe trzymanie za koszulkę przeciwnika w tej edycji Pucharu Króla to jedyne wydarzenia boiskowe, z jakich dał się zapamiętać Sergi.

Szkoda, że nie udało się wykorzystać okazji z 118 minuty meczu. Ładnie przyjął, obrócił się z piłką i silnie uderzył, zabrakło jedynie precyzji. Poza tym kompletnie schowany między stoperami Bilbao.