Kiedy obrońcy zasypiają przy linii spalonego, to bramkarz, który zostaje niemal sam na dwóch piłkarzy rywali, nie ma wielkich szans na skuteczne interwencje. W obu sytuacjach Wojtek był bez szans. Innych okazji do wykazania się właściwie nie było. Wygrał sytuacje sam na sam z Simeone, ale rywal tym razem znajdował się na spalonym. Raz skutecznie wyszedł na przedpole i ubiegł Alvareza. Poza tym miał do wyłapania kilka łatwych dośrodkowań. Ocena wyjściowa.

Francuz popełnił w tym meczu kilka błędów, jak chociażby przy pierwszej straconej bramce, gdzie źle ocenił swoje szanse i przegrał pojedynek główkowy z boku boiska. Nie udało mu się też złapać Alvareza na spalonym, ale skutecznie pomknął za rywalem i ostatecznie przerwał akcję Argentyńczyka. W ofensywie pokazywał się rzadko, a jego podania nie były tak celne i nie tworzyły dużego zagrożenia pod bramką rywali. Złapał dość szybko słuszną żółtą kartkę i potem dwukrotnie był bliski wykluczenia i tylko łaskawości sędziego zawdzięczał możliwość pozostanie na murawie, aż do zmiany, którą zaordynował Flick.

Niezły mecz wychowanka, który mógł szczególnie podobać się w rozegraniu. Próbował kilka razy ciekawych prostopadłych piłek, które stanowiły zagrożenie pod bramką Atletico, jak chociażby podanie do Pedriego w 37. minucie. W defensywie nie popełniał wielu błędów, zapamiętałem jedynie zbyt krótkie wybicie piłki w 88. minucie. Dobrze interweniował chociażby w końcówce, w 80. minucie dobrze łapał Sorlotha na spalonym, a minutę później uprzedził i nabił rywala przy linii bocznej.

Jeden z architektów remontady, której można było uniknąć, gdyby nie jego wcześniejsze błędy. To on dwukrotnie zaspał przy linii spalonego źle interpretując boiskowe wydarzenia. Ostatecznie jednak liczba i jakość interwencji defensywnych  oraz niewątpliwy udział przy bramce kontaktowej spowodowały wywindowanie oceny na jedną z najlepszych w tym meczu. W Barcelonie dawno nie widzieliśmy takiego poziomu liderowania. Swoją postawę okupił drobnym urazem, życzymy szybkiego powrotu do zdrowia!

Tym razem widzieliśmy gorszą wersję Alejandro. Nie wychodziło mu zbyt wiele, w jego zagraniach brakowało odwagi, a w defensywnie raziła ospałość i wolne powroty. Przy obu bramkach, gdyby włączył szósty bieg byłby w stanie znaleźć się na tyle blisko strzelców, że być może udaremniłby te trafienia. Do tego to on wespół z Inigo złamali linię przy drugiej bramce. Złapał też łatwą żółtą kartkę, po najstarszym zwodzie Simeone. Do poprawy.

Nie był wyróżniającą się postacią i wyraźnie odstawał od rywali. Był dość łatwo ogrywany czy wyprzedzany, a w rozegraniu nie pokazał niczego ekstra (być może to trener nie pozwala granie dłuższych podań na tej pozycji?), bo do złudzenia przypominał pod tym względem Frenkiego. Nie można mu za to odmówić prób i intensywności w doskoku. Po jednym ze starć doznał kontuzji kolana i nie dał rady dokończyć meczu.

Dobry mecz Pedriego, ale tym razem wkradło się dużo więcej niedokładności niż zwykle. Wiele jego podań zamiast do kolegów, trafiało w aut. Wyróżnić można podanie do Roberta w 44. minucie, czy wywalczenie rzutu wolnego po zagraniu ręką De Paula, którego nie widział chyba tylko sędzia. Doskonale kontrolował grę drużyny, rywale nie tworzyli wielu sytuacji i mieli bardzo mało z gry przy takiej dyspozycji Hiszpana. Odnotujmy również kolejną, statystyczną asystę przy golu Lamine Yamala oraz 3 kluczowe podania.

Bardzo irytujący występ młodego Hiszpana. W pierwszej połowie notował bardzo dużo prostych strat, po których ratować go musieli koledzy z obrony. Wywalczył szybko żółtą kartkę dla rywala, ale zapamiętamy go głównie z fatalnie przestrzelonej 100% sytuacji w 5 minucie. Flick miał jednak nosa i pozostawił go na boisku do samego końca. Ostatecznie z pomocą rywala trafił w końcu do siatki, zapewniając Barcelonie prowadzenie i samemu kończąc długą posuchę w lidze.

Mało widoczny, ale kiedy już znalazł trochę miejsca, to od razu stworzył zagrożenie. To on świetnie wypatrzył Lamine Yamala w 5. minucie. Później znikał na całe długie minuty, a w oczy rzucała się jego bierność w defensywie. Do wielu górnych piłek nawet nie wyskakiwał, a w innych sytuacjach zaliczał proste straty. Atletico dobrze zagęszczało środek pola i Dani nie mógł sobie znaleźć miejsca na murawie.

Brazylijczyk wydaje się ostatnio mniej zaangażowany w grę, zalicza mało kontaktów z piłką i przez to jego wpływ jest znikomy. Na szczęście dla nas ciągle ma w sobie to coś i w tym meczu ponownie bez niego nie udałoby się odrobić strat. Był bardzo ruchliwy, wiele razy próbował wychodzić na wolne pole, ale nie dostawał wielu piłek. Wziął sprawy w swoje ręce, wszedł w strefę Lamine Yamala i posłał idealne dośrodkowanie na głowę Ferrana. Następnie, w samej końcówce, to po jego pressingu błąd popełnił Barrios, a dublet ustrzelił Ferran. Jeżeli utrzyma swój wpływ na wyniki do końca sezonu możemy śmiało mówić, że rośnie nam jeden z głównych faworytów do Złotej Piłki.

Lewy miał nierówny mecz, podczas którego niewiele mu wychodziło. Przegrywał pojedynki, zmarnował świetną sytuację, jeszcze przy stanie 0-0, a reszta jego strzałów nie stanowiła zagrożenia dla bramki Oblaka. Wszystko zmieniło się w 72. minucie, kiedy doskonałym przyjęciem wymanewrował Lengleta i pokonał Słoweńca. Później pomógł jeszcze Ferranowi uniknąć spalonego i remontada się dopełniła. Swoje zasługi mógł zaprzepaścić w 90. minucie, kiedy bardzo łatwo stracił piłkę przed własnym polem karnym.

Niezła zmiana, ale Eric pewnego poziomu nie przeskoczy. To po jego stracie Atletico strzeliło drugą bramkę, ale w tej sytuacji zawinił najbardziej arbiter. Oprócz tego nieźle wyprowadzał piłkę, jak chociażby w 82. minucie. Notował odbiory (85. czy 90. minuta) i ogólnie dobrze wyglądał. W obliczu kontuzji Casado jego dobra forma może być niezbędna na końcówkę sezonu. 

Ferran z ławki to w tym sezonie prawdziwy Rekin. Podmęczony rywal, zmysł strzelecki oraz nienaganne ustawienie powoduje, że Hiszpan w tym sezonie jest zabójczy. Po raz kolejny idealnie wyszedł na wolne pole i doprowadził do remisu, po czym po przechwycie dobił rywala w doliczonym czasie gry. Zawodnik Meczu, pomimo tego, że na boisku spędził raptem trochę ponad 20 minut.

Grał za krótko, bez oceny.

Grał za krótko, bez oceny.

Grał za krótko, ale kiedy w pierwszej akcji po wejściu robi niemal wślizg głową, kibice są zachwyceni.