Cztery stracone bramki, gdzie właściwie tylko przy trzeciej nie miał kompletnie szans na skuteczną interwencję. W meczach na styku potrzebujemy móc liczyć na to, że w kilku sytuacjach bramkarz nas uratuje, tym razem tego zabrakło. Warto wyróżnić interwencje po strzałach Griezmanna czy Correi, dobrą grę nogami i spokój przy kiwce pod pressingiem Alvareza, ale zostaję przy odczuciu, że mógł zrobić więcej. Dalej nie przegraliśmy z nim w składzie, ale po tym spotkaniu kibice Barcelony czują się praktycznie jak przegrani. 

Primum non nocere - po pierwsze nie szkodzić. Sprezentował Atletico właściwie dwie bramki w pojedynkę i nawet asysta przy golu kontaktowym Pedriego niewiele tutaj pomaga.  Zły mecz, co tu dużo pisać.

Dwoił się i troił w obronie, ale w decydujących momentach zawsze czegoś brakowało. Nie popisał się przy pierwszym golu, nie zatrzymał Griezmanna wychodzącego sam na sam. Mógł szybciej podjąć próbę skasowania akcji rywali na 0-2 oraz 3-4. Nie do końca też rozumiem zarządzanie sytuacją przy golu na 4-4. Gratulujemy pierwszej bramki w barwach Barcelony, ale występ nie był nawet solidny.

Po raz kolejny mamy do czynienia z nierównym meczem Inigo. Potrafił kasować wiele akcji, ale ostatecznie dowodzona przez niego formacja zawiodła najbardziej. Odkupił część win bramką na 2-2, ale co się wydarzyło w pozostałych sytuacjach? Szczególnie końcówka jest najbardziej zastanawiająca. No cóż, mam nadzieję, że trener wyciągnie odpowiednie wnioski.

Do niego można mieć najmniej pretensji, co nie oznacza, że nie uniknął błędów. Złamał linie spalonego przy pierwszej bramce Alvereza, dopuścił do groźnej sytuacji De Paula, zdarzały mu się groźne straty (choć nie takiego kalibru jak te u Kounde). W wielu sytuacjach zachowywał się jednak dobrze, łatał dziury w obronie, wygrał większość pojedynków i w ofensywie był aktywny i groźny. Ostatecznie trzeba oddzielić jego postawę od pozostałej trójki i wystawić lepszą ocenę.

Ciężko pisać o występie Frenkiego. Irytował sposób, w jaki prowadził piłkę, nie do końca rozumiemy, dlaczego w jego grze nie pojawia się element ofensywnego zaskoczenia. Mógł i powinien wiele razy uruchamiać ofensywnych zawodników, ale z sobie tylko znanych przyczyn zakręcał kolejne kółeczko, żeby oddać piłkę do najbliższego zawodnika. Szczególnie zawiedziony jest po tym meczu Rapha, który miał hektary wolnej przestrzeni, wystarczyło tylko posłać podcinkę za plecy rywali. Mógł zrobić zdecydowanie więcej przy trzeciej straconej bramce, bierność towarzyszy mu zresztą od dłuższego czasu. Jeden krok w przód, żeby zrobić dwa w tył, tak wygląda rzeczywistość Holendra w tym sezonie. 

Sam Pedri nie wystarczy, szczególnie jak ma słabszy dzień. Do niego ciężko mieć jakiekolwiek pretensje. Pracował na całej długości boiska, często bywał ostatnim bastionem w obronie, żeby za chwilę kończyć akcję Kounde zdobyciem bramki. Również kilkukrotnie mógł przyspieszać grę, ale Barcelona w fazie konstruowania akcji zachowywała powściągliwość. Kiedy trzeba było i była ku temu przestrzeń, posyłał prostopadłe podania i wyprowadzał kolegów na strzeleckie pozycjie. Miał udział przy czwartym golu, mógł mieć asystę piętą, gdyby Rapha lepiej przymierzył.

Wrażenia estetyczne na bardzo wysokim poziomie, realny wpływ na wynik? Niewystarczający. Lamine Yamal kończy mecz z asystą po bardzo ładnej akcji, których przeprowadził w tym meczu kilka. Galan został zabrany do parku rozrywki, ale ta wycieczka nie należała do przyjemnych. Wygrywał wiele pojedynków, tworzył nieustanne zagrożenie i ogólnie był to dobry mecz w jego wykonaniu. W kluczowych momentach spotkania brakowało jednak dokładności.

Nie był to udany powrót do podstawowej jedenastki. Brakowało jego przebojowości i tworzenia przewagi dryblingiem. Do tego nie popisał się też pod własną bramką, kiedy kompletnie odpuścił krycie Alvareza przed pierwszym trafieniem gości. Nie dawał drużynie zbyt wiele i został słusznie zmieniony.

Gdyby koledzy mieli lepiej ułożoną stopę mógłby skończyć mecz z czterema asystami, skończył z dwoma po stałych fragmentach gry. Samemu też mógł wpisać się na listę strzelców, ale jego silne uderzenie zostało zablokowane przez Gimeneza. Można było odnieść wrażenie, że jest mało zaangażowany w rozegranie, ale liczby nie kłamią. To po jego akcjach Barcelona tworzyła najlepsze sytuacje. Podania do Ferrana i Lewego były idealne. Szukał też wyjść na wolne pole, ale niestety koledzy (Cubarsi, De Jong) go nie dostrzegali. Najlepszy, chociaż nieznacznie. 

Dostał szansę w pierwszym składzie, co po dobrych występach z ławki było w pełni zrozumiałe, domagali się tego również kibice. Niestety, nie można powiedzieć, że wykorzystał tę okazję. Dobrze wychodził na pozycję, był bardzo aktywny i piłka go szukała. Niestety koncertowo zaprzepaścił aż dwie 100% sytuacje. Można odnieść wrażenie, że Ferran z ławki by to strzelił. Próbował gry kombinacyjnej, czy to z Lamine Yamalem czy z Pedrim, ale za każdym razem brakowało dokładności. Do poprawy.  

Raphinha do Lewego, a Polak nie trafia w czystej sytuacji, ile to już razy kibice oglądali dokładnie taki sam scenariusz? Brawo za tap-in po indywidualnej akcji Lamine Yamala, ale cóż powiedzieć o zmarnowanej okazji parę chwil później? Mielibyśmy 5-2 i historia tego meczu mogła się potoczyć zupełnie inaczej. Moim zdaniem to kluczowa akcja i stąd surowsza ocena dla napastnika.

Słaba zmiana. Kluczowym momentem gry Gaviego była nieudana próba zablokowania strzału De Paula i ogólne złe ustawienie w tej akcji. Na długie minuty potrafił znikać, a kiedy miał okazję przyspieszyć grę, to podał w aut zamiast do Raphy. Kontynuuje swoją przeciętną formę.

Grał za krótko, bez oceny. 

Grał za krótko, bez oceny.