Kompletne spotkanie. Już w 1’ wykazał się kunsztem bramkarskim, którego poziom utrzymał do końca spotkania, np. w 43’, 51’. Oczywiście nie wszystkie strzały stanowiły wyzwanie bramkarskie (obrony w 23’, 47’, 77’, 90’), jednak w każdej interwencji wykazywał pewność. Grał bardzo dobrze zarówno na przedpolu, jak i poza polem karnym (21’). Dzięki Tekowi drużyna z Katalonii zawdzięcza wynik na zero z tyłu. Był klasą w każdym aspekcie rzemiosła bramkarskiego.  

Chociaż tym razem dostawał mało piłek na skrzydło po obiegnięciu, to sam ruch do linii końcowej powodował odciążenie Lamine'a z podwajania. Grając w osłabieniu skupiony praktycznie tylko na zadaniach defensywnych, z których spisywał się dobrze, odnotowując interwencje w 5’, 39’, 40’, 49’, 66’ (x2), 73’, 74’, 88’, 90’ 90’+2. Czasami jednak grał zbyt wąsko, pozostawiając zbyt dużo przestrzeni przy linii. Na plus dobry przerzut w 19’.

Jak ocenić zawodnika, który po 22’ minutach swoim spóźnionym wejściem osłabia zespół. Do tego momentu grał przyzwoicie, a pozytywnie oceniamy strzał po rzucie rożnym w 9’.

Walczak. Grał nieźle na pozycji stopera, walczył z Pavlidisem w umiejętny sposób, dość mocno uprzykrzając mu życie. Jednak Benfica zbyt łatwo dochodziła do pozycji strzeleckich w jego strefie krycia, a w akcji przy czerwonej kartce dla Pau mógł wykazać się większym zdecydowaniem. Dobre interwencje w destrukcji w 18’, 41’, 43’, 45’+5, 45’+7. Ocena dobra.

Tego meczu nie może zaliczyć do w pełni udanych. Zaczął bardzo źle, tracąc piłkę przy polu karnym Barcelony i prokurując bardzo groźną akcję Benfiki już w 1’. Zaliczył bardzo efektowny rajd w 45+5 i kluczową interwencję w destrukcji w 52’. Przez duże fragmenty gry był niewidoczny. Ocena nieco powyżej wyjściowej. 

Występ z dużym poczuciem niedosytu, szczególnie w kwestiach defensywnych. Przy rozgrywaniu nie podejmował prób gry wertykalnej, a przy pressingu Frenkie gubił się i zanotował straty na własnej połowie, co oczywiście doprowadzało do akcji Benfiki (2’, 6’, 59’). Przez większość spotkania był dobrze ustawiony i udanie się przesuwał, jednak zbyt często wykazywał się biernością, gdy piłka była w jego pobliżu. Od 60’ praktycznie przestał podejmować akcje defensywne i mógł być to czynnik zmiany na Casado. Doczepić można się do złego ustawienia w 62’ czy bierności w polu karnym w 68’. Na plus dwa dobre wyjścia z piłką z własnej połowy w 19’, 35’ i interwencja w 71’. Zawodnik w takim spotkaniu, grający do tego na pozycji defensywnego pomocnika, nie odnotowuje ani jednego odbioru czy przechwytu, a to podsumowuje jego grę w destrukcji.

Mózg, serce i płuca drużyny. Przebiegł najwięcej, bo ponad 14 kilometrów. Starał się łatać dziury w destrukcji, asekurując każdą wolną przestrzeń. W ofensywie zmieniał strony rozegrania piłki, napędzał akcje, a jak trzeba było, to przytrzymał futbolówkę, albo posyłał piłki wertykalne czy prostopadłe. Na plus interwencje w destrukcji w 39’, 47’, 86’, 90’+4, do tego rajd i dogranie do Lamine'a w 53’, czy wcześniejsze wyłożenie piłki Raphinhi w 12’. Pedri przestaje być gwiazdą Barcelony, a staje się jej crackiem. Czasem wydaje się, że bierze zbyt dużo ciężaru gry na siebie, co czasem jest skutkiem biernej postawy w pokazaniu się do gry kolegów. Wtedy na byłym graczu Las Palmas przeciwnik stosuje pressing trzema, a nawet czterema zawodnikami, co często kończy się ostrymi wejściami. Oby omijały go kontuzje. 

Brakowało mu świeżości i pomysłów na optymalne rozwiązania w sytuacjach podbramkowych, a dodając do tego taktykę zespołu z Portugalii nastawioną na podwajanie Lamine Yamala, to należy stwierdzić, że gra młodego zawodnika nie była porywająca. W ofensywie często wikłał się w niepotrzebne pojedynki, a w defensywie nie wspierał odpowiednio Kounde. To wciąż tylko 17-latek, więc oczekiwania wielu kibiców są zbyt wygórowane, aby młodzik w każdym spotkaniu czarował swoją grą. Na plus rajdy w 12’ i 38’, a także dobre podanie do Raphinhi w 42’.  

Poszkodowany w sytuacji Cubarsiego, gdzie został wyznaczony do zmiany po czerwionej kartce dla stopera. Wykazywał spore chęci do gry, a strzał z 2’ ógł skończyć w siatce. Dołożył dwie interwencje w obronie w 8’ i 10’. Dobre zawody.

Bohater jednej akcji w 61’. Akcji kluczowej, która przybliża Barcelonę do awansu. Nie był tak spektakularny, a w kilku sytuacjach mógł inaczej lub po prostu lepiej wykończyć akcje. Na plus dobra piłka do strzału do Olmo w 2’, dobre wejście, ale złe dogranie w pole karne w 45’+7, czy odbiór w 37’. Na minus strata na własnej połowie w 33’.

Mecz walki Roberta, niestety bez wartości dodanej w postaci bramki czy asysty czy udziału w groźniejszych akcjach ofensywnych (oprócz 12’). Swoją aktywnością wiązał przy sobie zaangażowanie stoperów, jednak nie wykorzystano tego do wbiegnięć za linie defensywne. Miał swoją szansę przy dobitce strzału Raphinhi w 12’. W destrukcji interweniował w 31’ i 41’. W zmienny sposób czuł grę, posyłając dobrą piłkę do Brazylijczyka w 45’+4, z kół w 49’ go nie zauważył, gdy Rapha wychodził na dogodną pozycję. Ocena wyjściowa.

Dobre spotkanie, choć niepozbawione drobnych potknięć. Wraz z Kounde powstrzymywał groźniejsze skrzydło Benfiki, zablokował dwa strzały (30’, 71’), zaliczył odbiory w 48’, 76’ i stratę przy akcji z 48’. Tym razem dobrze trzymał linię spalonego. 

Próżno było szukać Ferrana na boisku. Tylko cztery podania (trzy celne), dwa wybicia i to wszystko co można o ponad półgodzinnej grze Rekina napisać. Na skrzydle niewidoczny, miał za zadanie wspierać linię środkową, z czego wywiązywał się średnio, zajmował pozycję, asekurując strefę, ale bez doskoku do przeciwnika. Słabe zawody.

Bez oceny, grał za krótko. 

Bez oceny, grał za krótko.