Tęskniliśmy za Hiszpanem. Kolejny dobry mecz po powrocie po kontuzji. Doskonała gra na przedpolu, gdzie kilkukrotnie kasował akcje rywali. Podobnie pewnie wyglądał przy stałych fragmentach gry, gdzie częściej piłkę łapał niż piąstkował. W sytuacji sam na sam, klasa strzelca nie zostawiła mu żadnych szans na skuteczną interwencję. 

Czy był to jeden z najlepszych meczów Francuza w tym sezonie? Według mnie tak. Niezwykle aktywny w ofensywie, gdzie co chwila pojawiał się obiagając Yamala, szkoda, że kolega tak rzadko z tego korzystał. Do tego zachowywał niewidziany dawno spokój, często odgrywając głową piłkę do bramkarza. 

Zdecydowanie najsłabszy wśród obrońców. Właściwie w pojedynkę sprokurował 3 groźne sytuacje dla Atletico. Przy bramce złamał linie spalonego, a przy uważniejszym oglądaniu meczu, można było zauważyć, że często tej linii zwyczajnie nie trzymał. Raz sam postanowił zagrać głową do rywala na sam na sam. Do tego bezradność z piłką przy nodze i emanująca wręcz niepewność. Czasami możemy zapomnieć, że Pau ma dopiero 18 lat i bywamy dla niego zbyt surowi, ale w obecnej formie, bez odpowiedniego partnera obok, nie powienien występować w podstawowym składzie. 

Kolejny mecz na środku obrony i kolejny dobry występ. Niektórzy zarzuciliby mu niepotrzebne ryzyko, które podjął faulując Simeone, ale ostatecznie uniknął wykluczenia jednośnie ratując zespół przed prawdopodobną utratą bramki. Poza tą interwencją, również już z kartką na koncie, grał bardzo spokojnie, pewnie i odpowiedzialnie, niektórzy mogliby wziąć od niego przykład. 

Ocenę podnosi mu akcja z ostatniej minuty meczu, w której nie dało sie nie zaliczyć asysty. Motorycznie wyglądał doskonale, za to decyzyjnie fatalnie. Wiele razy pojawiał się w ofensywie, ale niemal za każdym razem wybierał najgorszą możliwą opcję. W defensywie nie był nieomylny i przegrał kilka pojedynków, szczególnie tych powietrznych przy stałych fragmentach gry. 

Wybiegał ten mecz nasz uniwersalny żołnierz. Zaangażowany w pressing, doskok, odbiór, ale również w rozegranie i próby przyspieszających i penetrujących podań. Miła odmiana od statycznej gry do najbliższego. Po słabyszm meczu z Alaves, wrócił do dobrej postawy. 

Nieoceniony. Moim zdaniem to właśnie Pedri zasłużył na miano MVP tego spotkania, bo forma jaką zaprezentował będąc miesiąc poza grą musiała zaimponować. Do zwyczajowej kontroli i rozegrania dołożył też w końcu asystę. Próbował częściej ryzykownych i napędzających piłek niż zwykle, jak chociażby ta do Rashforda. Zaliczył też mnóstwo interwencji defensywnych, nawet będąc czasami w parterze wygrywał pojedynki. 

Trudny do oceny występ. Yamal próbował, ale niewiele z tego wychodziło. Często blokowany czy dość łatwo pozbawiany piłki. Irytował brak wykorzystywania obiegu Kounde. Sam też nie wykorzystał świetnej okazji do zamknięcia meczu po błędzie Gimeneza. Mimo wszystko powienien zejść z boiska z dwiema asystami. Podania do Roberta i Raphinhii były wyśmienite. 

Po meczu z Alaves utrzymał dobry trend. Szkoda, że niezły występ skończył z kontuzją. Wywalczony rzut karny po błyskotliwej akcji, bezbłedne wykończenie i gol na 2-1, taka wersja Olmo nawiązuje do jego najlepszej wersji i do takiej, jakiej oczekują kibice. Wróci dopiero po nowym roku, miejmy nadzieję, że podobnie jak Pedri nie będzie musiał długo wracać do dobrej dyspozycji. 

Tęskniliśmy za Joanem Garcią, ale powrót do wyjściowego składu Brazyijczyka jest niczym wschód słońca po nocy polarnej. Swoją niezłomną postawą i nieustannym bieganiem poniósł całą drużynę. Pięknie skończona akcja sam na sam, do tego kilka kluczowych podań i takich, które mogły zakończyć asystami. Dał z siebie wszystko, zwyczajnie nie jest jeszcze gotowy na 90 minut takiej gry. 

Zmarnowny rzut karny, w sposób dość spekakularny, do tego niewykorzystane świetne dośrodkowanie Lamine Yamala. Ocenę podnosi mu udział przy golu Olmo. Widać było, że błąd z 11 metrów siedział mu w głowie, bo po nim zaliczał same złe przyjęcia, straty i ratował się faulami. Zapomnieć o tym meczu i wrócić na swoje tory jak najszybciej. 

Robert i Ferran zdają się wymianiać dobrą dyspozycją. Tym razem to Hiszpan strzelił gola, właściwie z jedynej okazji, w jakiej się znalazł. Tego głównie oczekujemy od naszej 9. 

Pozytywne wejście. Dobrze utrzymywał się przy piłce, miał swój udział w dobrej grze zespołu w końcówce, gdzie trzeba było lepiej szanować futbolówkę. 

Dobry mecz dla Casado, żeby uwydatnić jego najlepsze cechy, czyli zadziorność, pressing, agryswyny odbiór. Tego właśnie potrzebowała drużyna - żeby oddalić zagrożenie od swojej bramki i to właśnie dostała od Hiszpana. 

Dał drużynie szerokość i dynamikę w kontrach. Dobrze utrzymywał się przy piłce i miał swój niemały udział w trzecim trafieniu. Do tego kibicom przypadnie do gustu praca w defensywie. Tego właśnie oczekujemy od Anglika. Po powrocie do zdrowia wszystkich piłkarzy raczej będzie pełnił rolę rezerwowego, w której może wydatnie pomagać drużynie. 

Brak oceny z uwagi na zbyt krótki czas przebywania na boisku, bo gry było mało.