Tym razem się nie mylił, nogami zagrał bez ryzyka, a przy bramce niewiele mógł zrobić. In plus bardzo dobra interwencja po zbyt pasywniej grze obronnej Mascherano w 16.min. Poprawny występ.

Na tle drużyny wydawał się być hiperaktywny, ale niestety popełniał błędy, a pod bramką rywali rzadko bywał produktywny. Zaliczył kilka wyjść do długich crossów, świetne przyjęcia i nie do końca dokładne podania, poza tym mnóstwo udziałów w akcji, wymian piłki innych boiskowych aktywności. Zagrał lepiej niż w wielu spotkaniach, skuteczniej, ale mimo wszystko ponownie z wieloma złymi decyzjami.

O wiele słabszy od kolegi z obrony, zawiódł zarówno w wyprowadzaniu piłki spod własnego pola karnego (trzy groźne sytuacje po jego złych wybiciach, w tym dwa w ciągu jednej akcji oraz jedno z doliczonego czasu gry), jak i typowo defensywnej pracy. Momentami źle się ustawiał, grał zbyt pasywnie (jak przy strzale Cerdica z 16.min.), a decyzje podejmował o kilka sekund zbyt późno. Dołożył też swoich kilka groszy do straconej bramki. Po stronie plusów genialny blok w 42.min. strzału z obrębu pola karnego. Nie dawał poczucia pewności przed rewanżem z Atletico.

Zaprezentował podobną intensywność i zdecydowanie, jak w meczu z Atletico. Czasami był w swojej grze zbyt „elektryczny”, przez co źle wyczuwał tempo akcji rywali atakując piłkę i rywala na zasadzie wóz albo przewóz, czyli albo efektownie odbiorę piłkę, albo będę poza akcją (raz nawet zdołał wyprowadzić z równowagi Sergio Busquetsa takim zbyt odważnym wyjściem do przodu). Tym niemniej już na początku spotkania, w drugiej minucie, zaliczył idealna interwencja, kiedy nakrył nogą piłkę w polu karnym tuż przed próbującym oddać strzał napastnikiem gości. Parę minut później pokazał się akcją po rzucie rożnym, gdy niewiele brakło, a zdobyłby gola głową. Bardzo uważny i dokładny, raz po raz dobrze się ustawiał, przerywając akcje gości, a dodatkowo z animuszem wyprowadzał futbolówkę z własnej strefy obronnej. Idealnie zachował się we własnym polu karnym w 55.min., kiedy zdążył interweniować głową w trudnej pozycji ratując przed stratą bramki. Można się zastanawiać, czy nie był współwinny utraty bramki, ale to Adriano zdecydowanie bardziej zawinił.

Dość pewnie prezentował się w obronie, za wyjątkiem feralnego upadku przy gol u gości. Po drugiej stronie boiska przede wszystkim pozwalał uzyskać przewagę liczebną na lewym skrzydle. Zagrał piękną piłkę ze skrzydła do Xaviego w 11.min., kiedy ten ostatni oddał bardzo dobry strzał, nakrywając piłkę plasowanym wolejem, ale świetną interwencją popisał się Adan. Z zagrań w ofensywie warto przypomnieć jeszcze strzał z 34.min. zza pola karnego oraz świetne wejście i podanie do Pedro, które zmusiło obrońcę do złej interwencji, a w efekcie gola samobójczego.

Absolutny lider drużyny w tym meczu. Na tle graczy Betisu prezentował się niczym tytan pośród pomniejszych herosów. Rozstawiał sobie rywali wedle uznania, stanowiąc dla nich zaporę nie do przejścia. Doskonały w odbiorze, błyskotliwy w rozegraniu, łatający dziury w defensywie. Raz po raz asekurował zapędzających się do przodu defensorów (Bartrę lub Alvesa) lub korygował ich błędy (głównie Mascherano). Zaliczył w tym spotkaniu co najmniej dwa wślizgi, które mogłyby pretendować do miana najlepszego zagrania w defensywie sezonu 2013/14. Oprócz tego kilka wspaniałych zagrań w ofensywie, jak choćby genialne podanie do Pedro w 32.min. z bardzo trudnej, wysokiej piłki czy też długi cross do Daniego z końcówki spotkania. Minięciem dwóch zawodników w obrębie środkowego koła pod koniec pierwszej połowy zdefiniował całość swojego występu. Gdyby nie Sergio... a może nawet tej kwestii nie rozważajmy.

 Nic bar­dziej nie kom­pli­ku­je pra­cy Her­nan­de­za, niż zni­ko­ma ru­chli­wość part­ne­rów. Prze­ciw­ko Be­ti­so­wi za­pre­zen­to­wał się na­prawdę do­brze, kie­dy jed­nak bra­ko­wało opcji ro­ze­gra­nia, to i efek­tyw­ność mu­siała być mniej­sza. War­to od­no­to­wać je­go ude­rze­nie z pierw­szej piłki po jed­nej z nie­wie­lu szyb­szych ak­cji ; dwie ge­nial­ne piłki w pierw­szych dwu­dzie­stu mi­nu­tach do Ale­xi­sa, kie­dy Chi­lij­czyk nie­po­trzeb­nie za szyb­ko pró­bo­wał roz­wiązać akcję po­da­niem oraz piękne ude­rze­nie z rzu­tu wol­ne­go, któ­re prze­winęło się po po­przecz­ce bram­ki Be­ti­su.

Wciąż nieprzewidywalny i skuteczny w swoich dryblingach, jednak bez zaangażowania we współprace ze strony partnerów zdecydowanie mniej efektywny. Kilka razy koledzy nie zdążyli za pomysłami Andresa, ale oprócz paru perełek Iniesta nie pokazał zbyt wiele akcji, szybko był zatrzymywany faulami rywali.

Wiele niepotrzebnych strat i jeszcze więcej zupełnie nieefektywnych dryblingów, po których w najlepszym wypadku wracał do punktu wyjścia. Najsłabszy spośród całej formacji ofensywnej, wliczając również zabójczo skutecznego Jordiego Figuerasa. Na pewno nie można powiedzieć, że zagrał tragicznie, zawsze starał się pokazywać do gry, ale ostatecznie nie dawał wartości dodanej.

Co prawda zdobył dwie bramki, czym zadecydował o zwycięstwie zespołu, jednak przez całe 90 minut wydawał się apatyczny i rozkojarzony. Często nie reagował na zagrania w pole karne, a decyzje o oddaniu strzału podejmował wtedy, kiedy rywale byli zbyt blisko. Na dodatek potrzebował aż trzech kontaktów z piłką, by wykorzystać dwa rzuty karne.

Pod względem strat nie ustępował Pedro, ale w odróżnieniu od Hiszpana potrafił zakręcić defensywą Betisu. Najlepszym przykładem była akcja z 14. minuty, kiedy po serii obliczonych na uniknięcie straty dryblingów wywalczył rzut karny. Minus za niezdecydowanie w sytuacjach bramkowych – kiedy raz spróbował uderzać na bramkę, to piłka wylądowała na poprzeczce. Bardzo aktywny, chętnie wchodzący w drybling, walczący również w defensywie.

Rzutokarnotwórczy. Dał drużynie to, po co wszedł: przytrzymał piłkę, stworzył dodatkowe szanse oraz pozwolił się kilka razy sfaulować. I przede wszystkim zdobył rzut karny. Jesteśmy praktycznie przekonani, iż celowo uderzał na wysokości dłoni, co widać w kilku powtórkach, świadczy to o jego dużej boiskowej inteligencji i cwaniactwie. Miał jeszcze jedną szansę tuż przed doliczonym czasem gry, ale źle ułożył stopę do strzału, minął bramkę Betisu w sporej odległości.

Dał jedną dobrą piłkę Messiemu za linię obrony oraz miał swoją szansę tuż przed doliczonym czasem gry, ale minął bramkę Betisu o minimetry. Wystarczy o podniesienie oceny o 1 vs ocena wyjściowa.

Pięć minut w rozstrzygniętym już meczu to trochę za mało, by zasłużyć na ocenę.