Kolejne spotkanie z czystym kontem, choć tym razem nasz portero miał moment, w którym podjął złą decyzję - wyjście do napastnika z 41. minuty. Poza tym bezbłędnie, a na wyróżnienie zasługuje obrona strzału sam na sam z końcówki pierwszej połowy. Seria trwa.

Bardzo nieregularny. Pokazał zupełnie odmienne oblicza w defensywie oraz kreacji. W jednej chwili był w stanie popisać się genialnym prostopadłym zagraniem do Leo, by w następnych sytuacjach w głupi sposób stracić piłkę, prokurując groźne kontry. Procentowo to po jego stronie leży największa wina w dwóch sytuacjach z pierwszej połowy - wespół z Pique. Jego nota byłaby niższa od tej Gerarda, ale musimy wziąć pod uwagę asystę Brazylijczyka, dwa dobre dośrodkowania w pole karne wprost na głowę Messiego i Pique oraz świetny przechwyt i wyprowadzenie kontry z 83. minuty. Te kwestie mocno podwyższają notę Daniemu i kończymy jedynie na "czwórce" - mogło być znacznie gorzej.

Jeden z głównych winowajców sprokurowanych sytuacji. Owszem, warto zaznaczyć, że był defensorem próbującym naprawiać błędy Alvesa, jednak powinien się dużo lepiej ustawiać i nie dopuszczać do urwania się zawodnika bądź złamania linii. Drugą połowę miał dość niepewną - ciążyły mu niedokładności i brak precyzji pod bramką rywala - za to kolejny minus. Nawet nie ma za bardzo jak podwyższyć mu noty.

Jego wpadki zostały przyćmione powszechną nagonką na Pique, a warto zauważyć fatalne zachowanie Francuza z 69. minuty, po którym Piovaccari miał ogromną szansę na pokonanie Bravo. Jeśli do tego doliczyć odpuszczenie krycia Albentosy z 91. minuty, to ewidentnie widać dwa duże błędy, po których Barcelona może dziękować jedynie nieskuteczności rywali. Plus za liczbę odbiorów i solidną postawę w reszcie sytuacji - dlatego nota nie jest niższa.

Bardzo cichy mecz Jordiego. Bezbłędny w defensywie, jednak od niego powinniśmy wymagać dużo większej aktywności w kreacji. Niestety w tym aspekcie była posucha. Jedyną wartą odnotowania akcją było wejście w pole karne zakończone "balonikiem" wprost w dłonie Irurety. Poza tym przeciętnie.

Efektywny w destrukcji, bardzo precyzyjny w rozegraniu długimi przerzutami, choć z zauważalną różnicą, jeśli chodzi o szybkość krótkich podań - momentami o tempo za wolny. Plus za interwencję przy asekuracji niepewnego Pique. Solidna gra i taka też nota.

Wypoczął i zagrał bardzo dobrze. Próbował uderzeń z dystansu i dograń ze stałych fragmentów gry, aż w końcu po znakomitym podaniu Leo udało mu się otworzyć wynik spotkania. Może nie jest to najlepsza wersja Xaviego (i zapewne takiej już nie zobaczymy), bo niestety upływ czasu jest bezlitosny dla zawodowego piłkarza, ale momentami nasz Generał jeszcze potrafi wyciągnąć asa z rękawa i zaprezentować nietuzinkowe umiejętności. Dobry mecz, a najlepszym podsumowaniem tego jak się dziś na boisku czuł Xavi, był pokaz techniki z 79. minuty… Maestria! Naprawdę niewiele brakowało Creusowi do miana MVP meczu.

Na początku mogło się wydawać, że w końcu się przełamie, kiedy to świetnie rozegrał akcję do Messiego piętą. Niestety później wróciła obecna w poczynaniach Sergiego regularnie w tym sezonie bylejakość. Owszem, jak zwykle wysoka celność podań, znikoma liczba strat, ale co z kreatywnością? Jej zupełnie brak i taka też nota.

Długo zajęło mu wejście na swój poziom w tym meczu. Początkowo niedokładny oraz nieskuteczny w pojedynkach z obroną rywala. Stopniowo z coraz większą częstotliwością raczył nas zagraniami w swoim jedynym, unikalnym stylu. Zakończył mecz z takim samym „zestawem” jak nasz crack z Brazylii – gol i asysta. Niestety, mocno irytowała jego nieskuteczność. Masa strzałów, dogodne pozycje i tylko jeden gol. Podobnie było z Rayo. Miejmy nadzieję, że na Bernabeu będzie inaczej, bo tam aż ośmiu strzałów może nie mieć okazji oddać.

Lepiej niż ostatnio, ale to niewiele zmienia. Duży plus za idealne dośrodkowanie do Messiego z 44. minuty. Poza tym i jednym zablokowanym strzałem brak jakiejkolwiek sensownej aktywności i stąd nota taka a nie inna.

Do momentu strzelenia bramki na 1:0, zdecydowanie najjaśniejsza postać ofensywy Barcelony. W wielu przypadkach brał na siebie ciężar gry, notując przede wszystkim dwa świetne rajdy w pierwszych dwudziestu minutach (13’, 19’) i nie schodząc z pierwszego planu przez cały mecz. O ile w pierwszej połowie można było go pochwalić za same próby, to już w drugiej można było uczynić to samo w odniesieniu do efektywności – gol i asysta. Cieszy powrót jego skuteczności.

Tylko trochę ponad pół godziny gry i wykreowanie aż pięciu sytuacji kolegom? To potrafi tylko Andres. Warto jednak wziąć pod uwagę, że taką czystą "setką" było jedynie zagranie do Messiego w ostatniej akcji spotkania. Z tego względu nie możemy przesadzić z notą. Dobrze z plusem.

Nie było to olśniewające wejście, ale plus należy się Sandro za próby uderzeń na bramkę Irurety. Poza tym bez rewelacji i taka też nota.

Jedna próba szarpnięcia po podaniu Alvesa oraz gra wzajemna na małej przestrzeni z Sandro, to za mało, żeby wystawić mu jakąkolwiek notę.