Pomimo aż dwóch straconych goli, mieliśmy do czynienia ze standardowym meczem Chilijczyka. Claudio był mocno bezrobotny, z tylko jedną skuteczną interwencją. Przy bramkach nie miał nic do powiedzenia.

Najlepszy z defensorów tego wieczoru. Waleczny, twardy i trzeba zdecydowanie przyznać, że wytrzymał tempo meczu. W 11. minucie świetnie dograł do Suareza. Próbował uderzać na bramkę, jednak ten element ewidentnie mu nie wychodził.

Solidny, skuteczny i absolutnie z mentalnością lidera formacji obronnej. Wszystko mu wychodziło, aż do kluczowego błędu przed drugim golem dla Villarreal. Takie zachowanie musi mieć bardzo konkretne odzwierciedlenie w końcowej ocenie.

Jego ryzykowne zagrania często ratowały Barcelonę - tym razem szczególnie ich zabrakło. Grał poprawnie, na bardzo dużej skuteczności podań, nie tracił piłek, miał kilka udanych przerzutów. Niestety brak zdecydowania był czasem widoczny aż zanadto, co okazało się dla nas niemiłą niespodzianką.

Nie było z niego żadnego pożytku w ofensywie. W obronie natomiast dawał się dość łatwo ogrywać i tracił kontrolę nad swoją pozycją. Zresztą wystarczy spojrzeć w statystyki, żeby znaleźć potwierdzenie tych obserwacji.

Wyjątkowo słaby mecz, który Sergio okrasił niedokładnymi podaniami, małą liczbą przerzutów i tylko jednym odbiorem. Generalnie był bardzo niewidoczny - w negatywnym tego słowa znaczeniu. Lucho w drugiej połowie zauważył to i postanowił wprowadzić Mascherano do drugiej linii.

Świetne spotkanie Brazylijczyka - śmiemy twierdzić, że najlepsze w bordowo - granatowych barwach. Zaliczył sporo odbiorów i bardzo wysoką celność podań. W oczy rzucała się jego odważna gra i przede wszystkim bramka. Był takim pomocnikiem, jakiego Barcelona potrzebuje. Oby dalej się rozwijał. Zawodnik Meczu wg czytelników.

Zagrał zdecydowanie odważniej niż w ostatnich spotkaniach, czego efektem było choćby dogranie do Suareza z pierwszej połowy - w sumie dwa kluczowe podania. Generalnie pozostał w cieniu Rafinhii - w defensywie mniej skuteczny. Na jego notę końcową rzutuje również zmarnowanie okazji w pojedynku z Asenjo.

Fenomen. Pokazał mniejszą liczbę spektakularnych akcji indywidualnych niż zazwyczaj, ale dla równowagi nieźle pracował w pressingu. Brawa za pięknego gola, który podwyższa mu notę, jednak aspekt, który zadecydował o przyznaniu Leo tytułu Zawodnika Meczu, to kluczowe podania - zaliczył ich aż sześć! Trudno przecenić jego dokonania w tym aspekcie. To jak dostrzega partnerów, jak rozporowadza akcje i w jaki sposób posyła końcową piłkę - magia. Nie do przecenienia.

Jego postawę można określić jako bardzo nierówną. Niby był nieskuteczny, niby miał problemy z grą wzajemną, a mimo to w zasadzie okazał się kluczowy przy dwóch bramkach. Irytowało, kiedy dawał łapać się na spalone oraz marnował sytuacje i za to nota nie może być wyższa.

Może nie był to występ imponujący, a w końcówce jakby brakowało zaangażowania, ale zdobył bramkę i był dokładny przy rozgrywaniu. Poza tym warto odnotować jego akcję, po której został sfaulowany w polu karnym - powinna być jedenastka. Plus za udane dryblingi.

Niezłe wejście. Utrzymał spokój w środku defensywy i zaliczył jeden odbiór.

Przyzwoita zmiana, zwłaszcza jeśli chodzi o aspekt defensywny.

Grał za krótko.