Gra na linii i refleks na poziomie Valdesa z najlepszych sezonów. Do tego warto odnotować duży spokój w rozegraniu piłki nogami. Zaliczył trzy świetne interwencje, z których najlepsza była ta po uderzeniu Benzemy i rykoszecie od nóg obrońców. Przy golu bez szans. Jeden z głównych architektów wygranej.

Drugi z rzędu świetny mecz Brazylijczyka. Nie pozwolił na zbyt wiele rywalom operującym po jego stronie boiska. Można mieć do niego pretensje jedynie za dwa niechlujne podania w 44. minucie. Poza tym wzorowo pilnował prawej strony - rywale byli zmuszeni schodzić z akcjami do środka boiska. Nota w górę za świetną asystę - w takiej formie jest bezcenny dla drużyny.

Fantastyczny występ. Do kompletnego zabrakło tylko tego, aby to on otworzył wynik meczu. Statystyki odbiorów nie pozostawiają żadnych wątpliwości w kwestii jakości jego gry. Delikatne minusy za złe ustawienie w 12. minucie oraz brak interwencji przy odegraniu Benzemy do Cristiano. Mimo wszystko sytuację z golem dla Realu wspominamy raczej "z urzędu" - Francuz nie mógł lepiej się zachować i trudno mieć do Gerarda jakieś większe pretensje. Jeśli chodzi o całokształt, to niemal wzorowo dyrygował formacją obronną. Warto zwrócić uwagę na to, że nie popełnił ani jednego faulu.

Najlepszy występ w barwach Barcelony okraszony pięknym trafieniem otwierającym wynik tego ważnego spotkania. Popełnił tylko jeden widoczny błąd w ustawieniu (12. minuta). Jak widać statystyki Mathieu są równie imponujące co u Gerarda - najwyższa jakość. Duży plus za pojedyncze interwencje. W wyprowadzaniu piłki dość oszczędny, ale koniec końców zasłużył na najwyższą notę i tytuł Zawodnika Meczu. W końcu to on "ustawił" nam ten mecz.

Najsłabszy defensor. Notę podwyższają mu ostatnie minuty, w których to zaprezentował udaną akcję indywidualną (jego strzał obronił Casillas) oraz kluczowe podanie do Messiego. Poza tym raczej na minus - zwłaszcza w aspekcie krycia. Popełnił faux pas w 12. oraz 39. minucie. Kolejny minus za podanie z 44. minuty oraz złą interwencję na początku drugiej połowy. Oczywiście bierzemy pod uwagę jego statystyki i tylko dzięki temu nota nie jest niższa.

Najsłabszy zawodnik zespołu. Jeśli defensywny pomocnik w całym Klasyku zalicza jeden (sic!) odbiór, to nie trzeba być omnibusem, żeby zauważyć jego fatalną postawę w aspekcie ustawiania się. Javier kompletnie nie radził sobie w rozegraniu, spowalniał akcje i często pozostawiał olbrzymią dziurę w środku pola, którą Blancos próbowali raz po raz wykorzystywać. Naturalnie nie zapominamy o jego błędzie w kryciu Cristiano przy utracie gola. Zwolennicy Argentyńczyka jako defensywnego pomocnika muszą przełknąć po tym meczu gorzką pigułkę.

Słabo z plusem. Być może nie zdążył się zregenerować po meczu z City - widać było u niego duże zmęczenie, kiedy schodził z boiska. Mimo wszystko trudno Chorwata za cokolwiek w tym meczu pochwalić. Nie potrafił wnieść jakości w poczynania drugiej linii - generalnie był niewidoczny, co brutalnie potwierdzają statystyki. Tylko trzydzieści wymienionych podań, w tym co piąte niecelne. Plus za odbiory i próby pressingu, jednak te aspekty nie pozwalają nam wystawić Ivanowi choćby przeciętnej noty.

Najlepszy z trójki pomocników, ale nie dlatego, że rozegrał udane zawody. Po prostu chociaż w jakimś stopniu był aktywny i widoczny. Mimo wszystko niektóre jego zagrania prezentowały się na zadziwiająco słabym poziomie. Można było przecierać oczy i pytać, czy to na pewno podawał Andres. Pozytywy? Duży plus za walkę i efektywność w defensywie - sześć odbiorów to naprawdę świetny rezultat.

Dość przeciętny mecz Leo jeśli chodzi o efektywność w stosunku do ilości prób - liczba strat mówi sama za siebie. Z drugiej strony nie możemy zapominać o asyście przy golu Mathieu oraz czterech kluczowych podaniach (zwłaszcza te z 74. oraz 86. minuty) - te pozytywy mocno podwyższają notę Argentyńczykowi, który tym razem dostaje od nas "siódemkę".

"Dziewiątka" pełną gębą. Non stop nękał stoperów Real, przechwytując podania tuż przed polem karnym i dzięki swoim warunkom fizycznym wymuszając faule rywali. To po przewinieniu na nim Pan Lahoz podyktował rzut wolny, który jak wiemy na bramkę zamienił Mathieu. Warto mieć również na uwadze jego kluczowe podania (zwłaszcza to z 31. minuty), dwa świetne odegrania (71. oraz 74. minuta) oraz oczywiście strzelonego gola w iście snajperskim stylu. Momentami mogła irytować jego niedokładność (choćby 92. minuta), jednak nie było tego zbyt wiele. Bardzo dobry mecz Urugwajczyka.

Dr Jekyll i Mr Hyde. Im bliżej bramki Casillasa, tym mniej miał opanowania, aż do totalnego wyłączenia mózgu przy oddawanych strzałach. O ile można jeszcze zrozumieć pudła z drugiej połowy, o tyle niewykorzystanie okazji z 31. minuty to istny kryminał. Te aspekty nie pozwalają nam wystawić mu zbyt dobrej noty, choć musimy mieć na uwadze liczbę udanych dryblingów oraz udane próby kluczowych podań. Jeśli Brazylijczyk chce być naprawdę efektywny, to powinien popracować nad skutecznością.

Jego wejście dało drużynie wiele spokoju i znacznie poprawiło organizację gry. De facto ugasił pożar wywołany przez podstawowych pomocników - brawo.

W pakiecie z Busquetsem uspokoił i uporządkował poczynania drugiej linii. Plus za dwa odbiory.

Grał zbyt krótko.