Holender przez większość czasu mógł się poświęcić liczeniu źdźbeł trawy w swoim polu bramkowym. Kompletnie bezrobotny - rywale nie oddali na jego bramkę ani jednego celnego strzału. Na plus dobre wyjście z 44. minuty - nawet w takich meczach golkiper nie może stracić czujności nawet na sekundę.

Niezłe spotkanie. Na tle słabszego przeciwnika w większym stopniu mógł pokazać swoje atuty, czyli zdecydowanie, szybkość oraz wytrzymałość. Wciąż nie sposób dojrzeć w jego grze mechanizmów typowych dla gry bocznego defensora w barcelońskim systemie, tj. wejść na pełnej szybkości za linię obrony w celu otrzymania krzyżowej piłki od partnera. Jego współpraca ogranicza się do "klepek" w pierwsze (sporadycznie drugie) tempo oraz otrzymywania/dawania piłek po linii, za formację defensywną przeciwnika. Na trzecioligowego rywala to wystarczyło (akcja z 19', asysta na 3:0), na lepsze zespoły to może być zbyt łatwe do przewidzenia. Miejmy nadzieję, że z biegiem czasu ten element w grze Nelsona będzie ulegać poprawie. 

Bez zarzutu. Bramka w stylu najlepszych '9' - widać, że ma to we krwi. Pewność, spokój, jakość - te określenia oddają chyba najlepiej dyspozycję Gerarda w tym spotkaniu. Gerarda, któy potraktował trzecioligowego rywala bardzo poważnie. Kto wie, może taki meczami, z pozoru bez historii, nasza '3' powróci na właściwe tory w tym sezonie?

Drugi mecz z rzędu i drugi, w którym zaprezentował solidną dyspozycję. Cieszy, że Ernesto Valverde mu ufa. Po latach niepowodzeń być może ten sezon będzie dla Belga w pewnym stopniu przełomowy. Ograny i zdrowy wydaje się być wartościowym uzupełnieniem składu. Może chociaż końcówka przygody z Barcą okaże się dla niego źródłem szczęścia. Trzymamy kciuki.

Twardy i nieustępliwy. Bardziej aktywny z początku (w 3. minucie umiejętnie podłączył się do akcji, ale jego dośrodkowanie zablokowano; w 5. minucie udało mu się dograć do Alcacera, po kolejnej akcji lewym skrzydłem). Z biegiem czasu "zwinął żagle" i ograniczył się do utrudniania rywalom życia przy konstruowaniu akcji. Solidnie, ale bez błysku.

Widoczne było w jego stylu gry podobieństwo do Busquetsa „Pierwszego”. Zaliczył kilka wertykalnych zagrań a’la Busi (choćby w 24', 39', 47'). Dwukrotnie umiejętnie rozpoczynał pressing na połowie Murcii – w 22. i 50. minucie. Brawa również za brak straty i nienaganną kontrolę piłki w 17. minucie, kiedy znalazł się w naprawdę trudnej sytuacji. Zaliczył niecelny przerzut na początku spotkania, ale można to z całą stanowczością zrzucić na karb braku doświadczenia i stresu. Udany debiut.

Na początku ustawiał się zdecydowanie za wysoko, nie będąc tym samym "pod grą". W drugiej połowie poprawił się w tym elemencie, ale na przestrzeni całego spotkania wyraźnie bakowało mu regularności. Prezentował świetną kontrolę piłki (jak w 13. minucie), ale nie przekładało się to na otwierające podania (tylko jedno niezłe do Vidala w 22') czy indywidualne akcje rozrywające szyki rywala. Zamiast tego często tracił piłki (25', 39', 90+2'). W defensywie pokazał się z dobrej strony szczególnie w drugiej połowie (46. minuta - pressing i przechwyt; 84. minuta - odbiór na granicy własnego pola karnego). Oczekiwania były wyższe, ale to nie zmienia faktu, że Barca powinna w niego dalej inwestować.

Przez pierwszą połowę przeszedł praktycznie niezauważony. Niedzielny kibic mógł się zastanawiać kim jest ten debiutant grający obok Busquetsa i Aleny w drugiej linii Barcy. Niezrozumiałe zagrania (34', 40'). Pochwalić go można jedynie za nietuzinkowe odegranie do Deulofeu w 7. minucie. W drugiej odsłonie widzieliśmy już zupełnie innego Denisa. W 47. minucie przeprowadził fenomenalną indywidualną akcję, w której zabrakło ostatniego podania lub strzału na bramkę. W 74. minucie zdobył gola po kapitalnym podaniu Roberto, a w 79. minucie ładnie rozprowadził akcję na skrzydło do Arnaiza. Wydaje się, że jego problem tkwi tylko i wyłączenie w sferze mentalnej. Dlaczego wchodząc jako joker potrafi imponująco rozgrywać z Messim lub Iniestą, a gdy to ON ma dyrygować drugą linią, sytuacja się komplikuje? Oby Valverde znalazł receptę na tę "dolegliwość".

Zdecydowanie najbardziej aktywny piłkarz Blaugrany w pierwszej części spotkania. Bramka Paco to w dużej mierze jego zasługa. W 18', 55' i 82' mógł wpisać się na listę strzelców. W każdej z sytuacji zabrakło naprawdę niewiele - to właśnie ten brak zdolności do postawienia kropki nad 'i' w wielu sytuacjach jest bolączką Gerarda od początku sezonu. W 68. minucie uruchomił Vidala, który następnie wyłożył piłkę Arnaizowi. Zdarzały mu się proste błędy, ale większe zastrzeżenia można mieć do braku regularności. Jeśli tylko (albo aż) poprawi decyzyjność w ostatniej fazie akcji, "mogą być z niego ludzie", kolokwialnie mówiąc. Za walkę, nieustępliwość i serducho do gry otrzymuje od nas tytuł Zawodnika Meczu.

Wywiązał się ze swoich obowiązków jako '9'. Wspomagał zespół w pressingu, gdzie przykładem jest odbiór wślizgiem z 30. minuty, jednakże mało go było w ataku pozycyjnym. W 16. minucie zdobył jednego z najdziwniejszych goli w swojej karierze, ale gol to gol - napastnika głównie rozlicza się właśnie za to. W drugiej połowie jeszcze więcej można było go zobaczyć w rozegraniu, czego rezulatatem wypuszczenie w tempo Semedo przy bramce Vidala czy przerzut do Deulofeu w 70. minucie. Przyzwoity mecz, ale stać go na bardziej kompletne partido. Cieszy skuteczność - czy w obliczu niezadowalającej dyspozycji Suareza dostanie swoją szansę przeciwko ekipie Unzue?

Wyszedł z niesamowitą chęcią pokazania wszystkiego co potrafi w jeden środowy wieczór w ramach CdR. Piętki, kanały, strzały, dośrodkowania - "do wyboru, do koloru". Patrząc na konkrety – asysta w 56. minucie oraz gol w 60. minucie po strzale głową z trudnej pozycji. Nieźle wyglądała jego współpraca z Semedo (19'). Potrafił inteligentnie rozprowadzić akcję (obie sytuacje Arnaiza - 68' i 78'). Jako defensor zaznaczył swój występ choćby przerwaniem akcji w 70. minucie.

Wszedł za Pique, zaliczył 2-3 średnio wymagające interwencje i to by było na tyle. Debiut bez historii. 

Jego wejście dało zauważalną jakość w środku pola. W 66. minucie odebrał piłkę na połowie rywala, kilka minut później posłał absolutnie topową piłkę do wchodzącego w pole karne Denisa, który zamienił ją na bramkę. Dobrze, że Valverde znowu może liczyć na naszego wychowanka.

W samej grze był mocno chaotyczny, ale z drugiej strony był także bardzo konkretny. Oddał dwa strzały, zdobył jedną bramkę (79'), choć mógł mieć i drugą (68'), gdyby jego strzał nie był zablokowany. Pod tym względem Arnaiz jest intrygującym piłkarzem. Kolejne wykorzystane minuty przez młodego napastnika rezerw.