Przy tak zamkniętej Valencii nie miał wiele pracy. Odnotować można jedynie proste interwencje w 7., 42. i 52. minucie. Ocena jego wyjścia w 90. minucie jest problematyczna, ponieważ gdyby został w polu karnym, to Santi Mina mógł wyjść sam na sam z Holendrem - zakończenie takiego obrotu sprawy pozostaje niewiadomą. Z kolei przy swoim wyjściu źle odczytał tor lotu piłki i nie wyczuł poprawnie odległości dzielącą napastnika Nietoperzy od futbolówki. Koniec końców zażegnał niebezpieczeństwo, ale na pewno znacząco podniósł nam ciśnienie.

Generalnie dobre zawody Roberto. Na uwagę zasługuje przede wszystkim ważny przechwyt w 77. minucie. Dołożył do tego odbiory z 20. i 63. minuty i dwie akcje ofensywne - uruchomienie Vidala w 29. minucie i podłączenie sie w 73. minucie. Bura należy się wychowankowi Barcy w sytuacji z 35. minuty, kiedy to będąc mocno spóźnionym, atakował rywala wyciągniętą nogą. Żółta kartka w tamtej sytuacji to minimum. Do tego w 56. minucie pozwolił uciec Maksimovicowi.

W "Linii Umtitiego" sprawiał wrażenie oficera, który najcięższą (a w tym przypadku najwyżej ocenianą) robotę zostawiał swoim podwładnym. Popelnił dwa błędy - dał się ograć w 46. minucie oraz w 90. minucie - swoim niezdecydowanym wyjściem do rywala, dał możliwość dogrania otwierającego podania do Santi Miny. Na plus udane wybicia w 12. i 85. minucie oraz naprawienie błędu Roberto w 56. minucie. Przyzwoite zawody.

Twórca barcelońskiej wersji Linii Maginota, tyle że znacznie bardziej efektywnej w zatrzymaniu wroga. W całym meczu popełnił dwa błędy - w 12. minucie dał się wyprzedzić rywalowi, a w 90. minucie to on złamał linię spalonego, choć tu większą winę ponosi niezdecydowanie Pique. Cała reszta w jego wykonaniu to creme de la creme. W 69. minucie po profesorsku wybrnął z trudnej sytuacji, a interwencja z 87.minuty, czy odbiór z 91. minuty podsumowują jego występ. Zawodnik meczu.

W ofensywie jak zwykle groźny, przynajmniej na początku. Dobre dogrania w 14. i 22. minucie odpowiednio do Suareza i Messiego. W defensywie większość roboty wykonywał Umtiti, dlatego Albę można jedynie pochwalić za dobry przechwyt w 49.minucie. Na minus bardzo prosta strata w 50. minucie. Z upływem czasu jego przydatność na połowie Valencii malała, czego przyczyną nie było jedynie zwyczajne zmęczenie, co brak odpowiedniego podania od partnerów. Ogólnie niezłe spotkanie.

Dwie połowy, dwa oblicza Busquetsa. W pierwszej to, które chcemy oglądać - jego znakomite ustawianie się pomogło Barcelonie w założeniu tzw. "zamku" na połowie Valencii. Zaprezentował pokaz techniki w 33. minucie i dobre czytanie gry w 34. minucie, co przyniosło odbiór. W drugiej połowie było już znacznie gorzej. Odpuszczenie rywala w 46. minucie, złe ustawienie w 57. minucie (w efekcie wyłączenie Busquetsa z gry obronnej), strata w 58. minucie na środku boiska i pójście "na raz" w 77. minucie. Jedynym promykiem w drugiej części było dobre przeczytanie akcji rywala w 85. minucie. Nierówny występ.

Wtórował Busquetsowi w utrzymywaniu rywala na jego własnej połowie. Był do tego konkretniejszy od swojego boiskowego partnera (odbiory w 23., 28. i 30. minucie). Mimo tego zdarzyło mu się popełniać błędy, jak choćby w 19. minucie, kiedy to zepsuł akcję po fantastycznym podaniu od Vidala. W ofensywie pokazał się z dobrej strony jedynie przy przyspieszającym akcję podaniu do Iniesty w 43. minucie. Był ściśle przywiązany do swojej roli, co ostatnimi czasy wychodzi Chorwatowi bardzo dobrze, a tym samym znacząco ułatwia Busquetsowi grę w środku pola. Dobrej formy ciąg dalszy.

Od samego początku bardzo niedokładny. Swoimi zagraniami chciał momentalnie przyspieszyć akcję, ale po kilku nieudanych próbach ograniczył się do zwykłego "klepania". W 13. minucie zaliczył bardzo ryzykowne podanie w poprzek boiska - blisko straty. Nie ustrzegł się ich za to w 43. i 66. minucie. Jedynym zagraniem "na plus" jest otwierające podanie do Suareza w 38. minucie. To nie był Iniesta z poprzedniego meczu ligowego.

Typowy mecz Vidala - 60 minut i zmiana. Zresztą słuszna, gdyż Katalończyk tradycyjnie gasł w oczach. Kiedy zmęczenie nie dawało się Aleixowi we znaki, to potrafił uruchomić Roberto w 1. minucie, dograć do Messiego niełatwą piłkę w 9. minucie i przede wszystkim zaprezentować absolutnie fenomenalne podanie do Rakitica w 19. minucie. Jako mały plusik można u niego zapisać jeszcze nienaganną kontrolę piłki w 27. minucie. W drugiej połowie słusznie zmieniony.

Jedyny "argument" w ofensywie Barcelony - nie pierwszy i nie ostatni raz. Już w 2. minucie przeprowadził ciekawą akcję, ale niestety oddał niecelny strzał. Próbował rozciągać grę, wypuszczając swoimi podaniami Roberto w 18. minucie i Albę w 21. minucie. Minutę później przeprowadził dwójkową akcję z Jordim. W drugiej połowie utrzymywał poziom. W 48. minucie przeprowadził rajd w swoim stylu - zabrakło lepszego wykończenia. W końcu asysta w 67. minucie - idealne, miękkie dogranie do Suareza. Po wyjściu na prowadzenie przez Blaugranę, przestał dostrzegać partnerów, jakby za wszelką cenę chciał utrzymać passę kolejnych meczów, w których strzelałby razem z El Pistolero gola (samolubna gra w 79. i 87. minuta). Do tego strata i kontra Valencii zatrzymana oczywiście przez Umtitiego w 91. minucie. Reasumując - jeden z najlepszych.

W pierwszej połowie wszystko zostawił Messiemu. Nie czuł gry, co pokazuje niewyjaśnione przepuszczenie piłki w polu karnym w 38. minucie. Jedyna dobra rzecz w pierwszych 45 minutach w jego wykonaniu, to dobre dogranie do Leo w 39. minucie. W drugiej połowie było już znacznie lepiej i to nie tylko przez bramkę zdobytą w 67. minucie. W 70. minucie sprytnie odegrał piłkę do Coutinho,  w końcu w 79. i 85. minucie dobrze zagrywał do Messiego. Nierówny występ, tak jak w przypadku Busquetsa, ale to Suarez dał Barcelonie zwycięskiego gola.

Brak zgrania i brak przestrzeni, którą miał na angielskich boiskach jest bardzo widoczna i póki co utrudnia Coutinho efektywną i efektowną grę w barwach Barcy. Mimo tego oddał dwa niebezpieczne strzały - w 70. minucie zblokowany (leciał w światło bramki) i w 74. minucie w swoim stylu. Do tego dobra dwójkowa akcja z Messim w 89. minucie. Na efekty jego gry przyjdzie jeszcze pora.

Wszedł, by zachować świeżość Barcelony w pressingu. Poza tym dobrze w grze na małej przestrzeni w 73. minucie. Na minus strata w 70. minucie. W niczym więcej Paulinho się nie wykazał. Po prostu wykonał zalecenia taktyczne.

Widać u niego było duży głód gry - zaliczył wręcz szaleńczy powrót w 74. minucie za rywalem. Do tego oddał soczysty i groźny strzał w 80. minucie. Szkoda, że nie został dostrzeżony w 87. minucie przez Messiego. Był nieustępliwy i zmotywowany, a coś takiego zawsze się miło ogląda.