Atletico nie zmusiło Niemca do wielkiego wysiłku. Pewne interwencje w 20 i 68 minucie po strzałach Griezmanna to jedyne sytuacje, które zasługują na wzmiankę. Do wyjściowej oceny dorzucamy bonus za zachowanie czystego konta.

Nie dał tego, czego można oczekiwać od bocznego obrońcy - mimo włączania się z odpowiednim wyczuciem w akcje ofensywne zabrakło dobrego dogrania przed lub w pole karne (4’, 51’, 60’). Statystycznie widnieje przy jego osobie liczba trzech kluczowych podań, ale można określić je mianem "naciągniętych". W defensywie jego największym grzechem było nabranie się na przepuszczenie piłki przez Griezmanna, co zakończyło się groźnym dośrodkowaniem Saula w 82’. Na plus rozpoczęcie kontry w 20’ i wygrany ważny pojedynek "1 na 1" z Saulem (55'), choć chwilę później przy wyprowadzeniu stracił piłkę. Przeciętnie.

Pewny, skoncentrowany, chirurgicznie precyzyjny w rozegraniu (97% celnych podań). Zanotował kluczową główkę w defensywie 26 minucie. W 67' niepotrzebnie faulował rywala w okolicach własnego pola karnego. Co ciekawe, tylko Leo Messi i Luis Suarez zanotowali mniej odbiorów niż Hiszpan. Podsumowując, dobrej formy ciąg dalszy.

Bardziej widoczny od Pique, ale nie zawsze w dobrym tego słowa znaczeniu. W 18’ zakończył groźną kombinację Rojiblancos, w 78’ zanotował bardzo ważny taktyczny faul (Atletico wychodziło z bardzo niebezpieczną kontrą), a w 82’ zablokował strzał Moraty, który mógł zaskoczyć ter Stegena. Poza tym klasycznie blisko i agresywnie przy rywalu (72’). Na minus złe krycie w 20' oraz przegrany pojedynek z Costą w 26'. Razem z Sergio uzbierali najwięcej odbiorów w drużynie (po 8).

Nieprzekonujący. Co prawda świetnie się podłączył i kapitalnie przyjął piłkę od Messiego w 14’, ale nie dość, że trafił w słupek, to był to zarazem jedyny fanfar w ofensywie. Fakt, asystował Suarezowi, ale jest to asysta stricte statystyczna, bo i tak całą robotę w tej akcji zrobił Urus. W ofensywie był obecny jeszcze w 24’ i 52', ale bez powodzenia. W defensywie raczej bez zarzutu, czego przykładem niech będzie dobry pressing w 5’. Ani on, ani Roberto nie wypełnili przestrzeni na skrzydłach wykreowanych przez Leo i Cou, przez co Barca niemiłosiernie męczyła się z przeprowadzaniem akcji na połowie Atletico.

Był swoistym metronomem w środku pola Barcy. Rozrzucał piłki na skrzydła, przyspieszał akcję (jak w 44’) albo inteligentnie ją zwalniał, a przy tym niemal wzorcowo wypełniał swoje zadania w defensywie. Prawie, bo raz dał się łatwo ograć w 9’. Poza tym liczne przechwyty w środku pola (3’, 10’, 48’) czy bliżej bramki Atletico (22’). Do tego zanotował kilka ważnych bloków (66’ i 82’). Można się przyczepić do niecelnego podania w 19’ albo "ekstraklasowego" strzału w 52’, ale był kluczowym piłkarzem w środku i w całej drużynie. Zawodnik Meczu według Redakcji.

Klasa. W takiej dyspozycji wydaje się być niezbędnym elementem barcelońskiej maszyny. 119 podań robi piorunujące wrażenie. W 4 minucie dobrze uruchomił Roberto oraz posłał fantastyczne podanie do Messiego w 87’, rozpoczynając akcję zakończoną golem. Popisał się także świetną indywidualną akcją w 57 minucie oraz nietuzinkowym podaniem w 66' w pole karne. Na minus straty (aż 10) i zepsuta kontra w 17’. Bardzo dobry występ.

Pojawiał się do gry, był ruchliwy, ale ograniczył się do podań wszerz lub do tyłu, co było „wodą na młyn” dla taktyki Atletico (tym bardziej po czerwonej kartce Costy). Psuł także kontry - w 3’, podając za lekko czy w 33’, podając z kolei za mocno. Co do pracy w destrukcji nie można mieć zastrzeżeń. W 36’ poprawnie zaasekurował Albę, a w 56’ odebrał piłkę na połowie Atletico. Mimo tego w tym meczu potrzebne były argumenty z przodu, a tych Arthur nie dawał.

Gdyby Barca nie wygrała tego spotkania, to na Cou pojawiłyby się gromy za niewykorzystaną "setkę" w 27 minucie. To obciąża notę Brazylijczyka, ale nie można powiedzieć, że nie zrobił w tym meczu niczego pozytywnego - kluczowy powrót w 16’, wypuszczenie Alby w 24’, napędzenie akcji w 52’, 5 udanych dryblingów. Solidne zawody, choć bez fajerwerków.

Straty (4’, 11’, 15’, 47’), słabe wykończenie (20’ i przede wszystkim w 62’, kiedy zmarnował "setkę"), niedokładność (niecelne ostatnie podanie do Leo w 39’), a mimo tego znów jest bohaterem Barcelony. Fantastyczny „rogal” w 85’, który zabił ten mecz i praktycznie przypieczętował mistrzostwo Hiszpanii. Jest jak pierdołowaty facet, który wieczorem zakłada kostium superbohatera i ratuje miasto. Co więcej można napisać... jeszcze kapitalnie wypuścił Coutinho w 28’ oraz doskonale przeczytał zagranie do Oblaka w 39’, z którego jednak potem nie skorzystał tylko popsuł dogranie. Po prostu El Pistolero w najlepszym wydaniu ;)

Zneutralizowany w pierwszej części spotkania, w której to "ciasteczko" do Alby w 14’ było summa summarum jedyną rzeczą "ekstra" w wykonaniu Leo. Jednak w drugiej połowie był praktycznie jednoosobową armią. Między 56 i 69 minutą przeprowadził aż 5 imponujących indywidualnych akcji. Niestety albo jego strzały były blokowane, albo świetnie je czytał Oblak, albo Suarez postanowił nie wykorzystać 100% sytuacji. W akcji rozpoczętej podaniem Rakitica w 87’ ośmieszył wszystkich. Żeby nie było różowo, to należy wspomnieć o stratach, które brały się z „zakiwania się” (46’oraz 73'). Zrobił swoje. Teraz czas na kolejne wyzwania. Następny przystanek Old Trafford.

Fajna zmiana. Sama jego obecność była świetną reakcją Valverde na przesunięcie Saula na lewą obronę przez Simeone. Dzięki niemu Barca zyskała prawe skrzydło, które pozwoliło zintensyfikować ataki na bramkę Atletico. Z konkretów możemy wymienić dobitkę w 69' po strzale Messiego, odbiór w 71' oraz klepkę z naszą '10' w 76'. Cieszy to, że zaczyna łapać schematy Barcy.

Grał za krótko, aby otrzymać ocenę.

Grał za krótko, aby otrzymać ocenę.