Goście nie angażowali Ter Stegena zbyt często. W 45’ powinien sparować piłkę uderzoną na bramkę do boku zamiast przed siebie, na szczęście Pique zachował wtedy czujność. W 70’ przeciął płaskie dośrodkowanie rywala. Mecz z małym błędem na koncie, ale obyło się bez większych konsekwencji.

Słabo w defensywie. Dwa razy dał się bardzo łatwo ograć (13’ i 18’), a w 50’ wybił piłkę z własnego pola karnego pod nogi rywala. Lepiej było w ofensywie – wypuszczenie Trincao na skrzydle w 46’ i niezłe dogranie z boku w 63’. Mimo że było ono ostatecznie niecelne i przeciwnik przejął piłkę, to jednak sam Mingueza powstrzymał kontrę Elche. Bardzo przeciętne zawody.

Rozpoczął od dobrej górnej piłki do Trincao w 1’. W następnych minutach Pique przeplatał dobre zagrania ze złymi. Na minus brak przecięcia dośrodkowania przy najgroźniejszej akcji Elche w całym meczu (5’), za krótkie podanie do Pjanicia w 36’, co doprowadziło do utraty futbolówki przez Barcelonę, oraz „fizyczne” popełnienie straty w 70’. Na plus naprawienie błędu Ter Stegena w 45’ i zgranie piłki w polu karnym rywala w akcji, po której mógł paść gol dla Barcy (57’). Bez szału.

Na szczęście tym razem obyło się bez utraty gola z winy Umtitiego. Większość jego akcji w defensywie opierała się na doskoku do rywala, co wychodziło mu generalnie w porządku (3’, 15’ czy 72’). Do tego wyczyścił akcję przeciwnika w polu karnym w 33’. Źle zachował się we własnej 16-stce w 5’, kiedy zabrakło z jego strony doskoku do piłkarza gości – na szczęście ten nie trafił w bramkę. Do tego zanotował prostą stratę na własnej połowie przy wyprowadzeniu piłki w 42’. Przeciętnie, jak wyżej.

Gol po akcji, przy budowaniu której samemu brał czynny udział, to jego największa zasługa po środowym meczu. W ofensywie pozytywnie zaistniał jeszcze w 57’, wrzucając na głowę Pique. W defensywie udanie interweniował w 21’, 45’ i w 55’. Można się jedynie przyczepić do niezablokowanego dośrodkowania w 33’ i do prostej straty w 41’ na własnej połowie. Dobry występ.

Ponownie jeden z lepszych piłkarzy Barcelony. W 2’ i 23’ zanotował świetne odegrania z klepki, które przyspieszały grę pod polem karnym Elche, co tworzyło zagrożenie. W 20’ to on rozpoczął akcję zakończoną strzałem Trincao na bramkę. Podobnie było w 68’, tyle że tu De Jong popisał się kapitalnym rajdem, zwieńczonym wycofaniem do Messiego, który zrobił swoje i zdobył gola. Na minus niepotrzebny kontakt z piłką w 5’ – powinien zostawić futbolówkę Pique, a tak poszła najgroźniejsza akcja Elche w całym spotkaniu. Do tego w 92’ odpuścił przeciwnika, który posłał dosyć groźną piłkę w pole karne Ter Stegena. Ogólnie jednak zapracował na wysoką notę.

Jeśli jego najlepszym momentem było niecelne prostopadłe podanie między liniami do Messiego w 18’, to znaczy, że o występie Bośniaka nie można wiele dobrego napisać. W 8’ odpuścił rywala, zaś w 43’ najpierw zanotował złe podanie, a następnie zaprezentował powrót „oldboya”. Nawet kiedy udało mu się odebrać piłkę w 22’, to i tak chwilę potem w głupi sposób ją stracił. Słusznie zmieniony w przerwie.

Zdecydowanie lepiej radził sobie w grze obronnej niż w ataku. W 10’ przyspieszył akcję, ale w kluczowym momencie potknął się w polu karnym. W 42’ i 44’ niedokładnie odgrywał piłkę, a na dokładkę dołożył dwie straty warte odnotowania (21’, 71’). Miał tylko jedno dobre zagranie przyspieszające akcję – w 73’ świetnie wypuścił Albę na skrzydle. O jego jakości w grze w destrukcji najlepiej powiedzą liczby, które udało mu się wykręcić. Solidnie.

W pierwszej połowie robił dużo wiatru, który ostatecznie na wynik nie wpłynął. Można jednak nagrodzić jego próby zrobienia różnicy, gdyż był wtedy jedynym piłkarzem Barcelony wyrywającym się ze schematów. W 2’ i 20’ odnalazł się z piłką w polu karnym, wszystko zrobił dobrze do momentu oddania strzału. Te były stosunkowo łatwe i czytelne dla bramkarza. Pojawił się w 16-stce rywala jeszcze w 45’, jednak posłał za krótkie dośrodkowanie do Messiego. Miał parę strat, ale jedną z nich w 40’ udało mu się zatuszować, działając przy odbiorze. W drugiej połowie wyraźnie przygasł i jedynie można go pochwalić za rozciągnięcie do Minguezy w 63’. Prosiło się zresztą wtedy o zmianę Portugalczyka.

Pierwszą połowę, kolokwialnie mówiąc, przespał. Co prawda wypuścił Portugalczyka w 20’ i zanotował niezła wrzutkę z rzutu wolnego w 30’, ale było to słabe 45 minut w wykonaniu genialnego Argentyńczyka. W drugiej odsłonie spotkania powrócił Leo, jakiego wszyscy znamy. Zrobił akcję, którą sam zresztą zakończył golem w 48’, dołożył drugiego w 68’ i mocno przyczynił się do trzeciej bramki, zagrywając na głowę Braithwaite’a. Kluczowy dla końcowego wyniku spotkania, tak więc kolejny tytuł Zawodnika Meczu ląduje w jego ręce.

Mało widoczny w grze, ale konkretny. Pracował w obronie (8’, 28’ czy 65’), zanotował dwie asysty (48’ i 73’), w tym jedną, której nie powstydziliby się najlepsi technicy świata. Na minus trzy straty z 18’, 55’ i 62’. Porządnie wykonana robota przez Duńczyka.

Mimo że otrzymał najwięcej minut od Koemana spośród zmienników, to jednak Francuz niczym szczególnym się nie wyróżnił. Zablokowano jego strzał w 64’, wrócił do defensywy w 80’ i wyłożył Griezmannowi piłkę w 83’. Nic wielkiego nie wniósł ani niczego nie zepsuł.

Dostał ponad 20 minut, ale podobnie jak Dembele nie wyróżnił się specjalnie. Odbiór w końcówce spotkania (93’) to wszystko, za co można go pochwalić.

Mógł mieć wejście smoka i strzelić dwa gole, jednak obie sytuacje zmarnował (82’ i 83’). Ciężko coś więcej napisać na temat jego występu.

Strata przy wyprowadzaniu piłki w 92’ to jedyne godne odnotowania zagranie Francuza.

Po wejściu Amerykanina Barca raczej dogrywała już spotkanie do końca, więc i on nie wykazał się niczym szczególnym. Brawa jedynie za podłączenie się w 82’ i wystawienie piłki na tacy dla Griezmanna.