Oceny za zwycięstwo z Realem Madryt

Miał w tym spotkaniu znacznie mniej pracy niż Courtois. Wyróżnić możemy jednak obronione strzały Benzemy w 1’ czy 79’, a także zatrzymanie uderzenia Viniciusa w 78’. Do tego dochodzi wypiąstkowane dośrodkowanie w 42’ i udane długie podania w 7’, 23’ czy 49’. Przerzuty nie wychodziły mu natomiast w 25’ i 55’. Solidny występ, pechowy gol zabrał mu czyste konto.

Nieszczęśliwe samobójcze trafienie z 9’ oczywiście skutkuje na końcową ocenę, jednak późniejsza gra Urugwajczyka zasługuje na docenienie. Już w 6’ wypchnął za linię Viniciusa, a w 28’ zaliczył przechwyt. W 29’ powstrzymał Brazylijczyka, w 31’ pokazał się w ofensywie i wywalczył rzut rożny, a w 37’ odebrał piłkę. Kolejne interwencje notował w 39’, 58’, 61’, 86’ (ważny blok strzału Benzemy) i 87’. Do tego pokazał się w 78’, kiedy założył siatkę i wyszedł spod pressingu. Warto pamiętać, że w 16’ został dość prosto ograny przez Viniciusa.

Wiele interwencji, ale momentami też elektryczny i nieskoncentrowany. Zaczął do dobrego, agresywnego odbioru w 5', a w 8’ i 14’ zaliczył kolejne interwencje. W 14’ zablokował mocny strzał własną twarzą, a w 29’ wybijał z pola karnego. W 44’ ruszył z ofensywną akcją, w 54’ zablokował strzał wślizgiem, a w 61’ zanotował ważny przechwyt. Do tego dochodzą interwencje w 63’, 73’ i 86’. Jak już wspomnieliśmy – pojawiały się błędy. W 42’ niecelnie zagrywał, w 79’ prosto stracił piłkę w wyprowadzeniu, a kilka sekund później nie przyjął piłki. Potrafił też przyspieszać akcje podaniami (np. 55’), choć nie tak często jak Andreas. Solidny.

Mogło się wydawać, że był to cichy występ, ale śmiało można stwierdzić, że Duńczyk był najrówniej grającym graczem w defensywie. Już w 1’ przejął piłkę i przyspieszył atak zagraniem między liniami. Kolejne interwencje notował w 30’, 53’, 65’, 86’ (bardzo ważny blok w szesnastce) i świetny odbiór w 88’. Pokazał się również dwukrotnie w ataku – w 24’ oddał strzał głową, a w 32’ próbował ekwilibrystycznego uderzenia po dograniu z rzutu rożnego. Również nieoceniony w rozgrywaniu akcji. Wiele jego podań przyspieszało akcje i rozpoczynało ataki – np. 20', 29’, 34’, 51’. Świetny, duże brawa.

Prawie żadne jego dośrodkowanie nie sprawiło zagrożenia - albo było niecelne, blokowane lub przechwytywane (np. 23’, 28’, 30’, 31). Aż do czasu… akcji w 91’, kiedy świetnie wyłożył piłkę Kessiemu i zaliczył asystę przy zwycięskim golu. Dodatkowo młody obrońca ma swój udział w wyłączeniu z gry Federico Valverde. Plusy można dopisać za pressing na Courtois w 55’ i przechwyty w 56’ i 69’. Aktywny, wymieniający wiele podań i swoim przyspieszeniem dający przewagę na lewym skrzydle.

Ciężko nie docenić niektórych momentów Sergio w tym pojedynku. Dwa kluczowe podania, dobry w destrukcji, trzy udane dryblingi, kilka otwierających podań i przyspieszanie ataków. Były jednak też momenty typowe dla Busquetsa, które obniżają jego notę. Zaczął od prostej straty w 1’, w 22’ przejął piłkę, ale za chwilę niecelnie odgrywał, a w 63’ zagrywał niechlujnie przed samym polem karnym, co skończyło się strzałem Rodrygo, całe szczęście niecelnym. Dołożyć do tego można także złe wybicie z szesnastki w 54’, które skończyło się stratą i rozpoczęciem ataku przez Real na 30. metrze. Wyróżnić możemy jednak świetne podanie do Raphinhi w 5’, prostopadłe zagranie do Brazylijczyka w 20’, dobre dośrodkowanie w 67’ do Lewandowskiego czy przechwyt w 69’, odbiór i utrzymanie się pod pressingiem, by następnie umiejętnie przyspieszyć akcję zagraniem. W 73’ przyspieszył atak prostopadła piłką do Polaka. Do tego dochodzą dogrania między liniami, które napędzały akcje, jak np. w 38’, 41’. Na plus również interwencje w defensywie w 11’ (zatrzymanie Viniciusa), 56’, 64’, 69’, 87’. Któryś z jego błędów mógł nas słono kosztować, jednak Sergio mógł skończyć to spotkanie także z asystą. Niestety najsłabszy z wyjściowej jedenastki.

Bardzo dobry występ. Przede wszystkim trzeba wyróżnić to jak dobrze się ustawiał i czytał grę. Dzięki temu wielokrotnie zbierał wolne piłki, notował przechwyty i regularnie przerywał ataki Realu. Skupiony, często grający agresywnie, przyspieszający akcje. Interwencje w defensywie notował w 5’, 21’, 26’, 36’, 49’, 59’, 66’. W 35’, 52’ czy 90’ udanie zagrywał między liniami, w 2’ rozciągnął akcję przerzutem, a w 45’ dobrze odegrał do Raphinhi, którego strzał został zablokowany. W 73’ został sfaulowany w środku pola, w 76’ zagrał w pole karne do Lewandowskiego, a w 80’ ruszył z atakiem do przodu i został kolejny raz sfaulowany, podobnie jak w 94’. Pięć kluczowych podań zasługuje na docenienie, ale wynikały one głównie z prostych rozwiązań, a kilkukrotnie Holender mógł się pokusić o otwierające zagranie do Lewandowskiego. Nie zmienia to faktu, że był jednym z najlepszych na boisku i Frenkie w takiej formie jest bardzo istotnym ogniwem drużyny.

Zapewniał w tym spotkaniu oczywiście intensywność, szybkie doskoki z pressingiem i agresję, lecz także dynamikę, dobre poruszanie się między liniami i grę na jeden kontakt. Już w 8’ udanie założył pressing, a w 9’ przechwycił podanie. W 13’ Hiszpan posłał bardzo dobre prostopadłe podanie do Raphinhi, a w 40’ popisał się długim przerzutem, do tego zaliczył dobre górne podanie do Lewandowskiego. W 71’ wybijał z pola karnego, a w 74’ dobrze zachował się w środku pola, kiedy zmylił dwóch zawodników i zagrał do Balde. Często dostawał piłkę, wymieniał wiele podań i udanie radził sobie pod naciskiem rywala. Minus za nieudane dogrania w 47’ czy 79’. Solidny występ.

Sergi w Klasykach czuje się jak ryba w wodzie. W 45’ strzelił bramkę, dającą wyrównanie, bardzo dobrze grał na jeden kontakt, pracował w defensywie, pilnował Camavingi. W 4’ jego praca w pressingu pozwoliła na odzyskanie piłki, a w 6’ oddał groźny strzał zza pola karnego. W 17’ i 19’ zaliczył przechwyty, a w 24’ rozciągnął grę długim podaniem. Do tego w 51’ bardzo dobrze zagrywał w szesnastkę do Raphinhi (niestety podanie zostało trącone i nie doszło do adresata), a w 58’ udanie dogrywał w pole karne do Lewandowskiego. Przyczepić można się do sytuacji w 9' przy samobójczym trafieniu, kiedy nie podjął próby interwencji. Ostatecznie włożył dużo pracy w to spotkanie, dobry występ.

Zdecydowanie najlepszy mecz Roberta od kilku tygodni. Udział w zwycięskim golu, do tego dużo pracy i walki w środku pola, kilka groźnych strzałów. Już w 1’ został sfaulowany w środku pola, a w 3’ obrócił się z piłką i oddał mocny strzał z dystansu. W 7’ bardzo dobrze przyjął, jednak ostatecznie stracił, a w 12’ za długo czekał z uderzeniem. W 30’ kolejny raz cofnął się głębiej i przytrzymał futbolówkę, a w 35’ próbował zagrać otwierające podanie do Gaviego. W 59’ ponownie szybko się obrócił i oddał groźny strzał, a w 67’ próbował uderzenia nożycami. Do tego dochodzi odegranie do Raphinhi w 74’ i zagranie piętą do Balde w 91’. Wciąż nie jest w najwyższej formie, jednak można było być zadowolonym z jego postawy. Minus za straty w 56’, 59’ czy 61’.

Wszedł i w 91’ strzelił bramkę, dającą drużynie zwycięstwo i zapewne gwarantującą też tytuł mistrzowski. Do tego zdołał odebrać piłkę i zanotować kluczowe podanie. Presidente.

Kilka podań, lecz bez konkretów. Nota wyjściowa.

W 91’ dostał piłkę w polu karnym, jednak został wypchnięty, a jego późniejsze dośrodkowanie nie trafiło pod nogi żadnego zawodnika Barcelony. W 93’ niedokładnie odgrywał, a w 96’ dobrze popracował w pressingu.