Wystaw oceny piłkarzom po meczu z Atlético!

Rezerwowy portero nabiera coraz większej pewności siebie. Po niezłych zawodach z Porto, tym razem zasłużył na jeszcze wyższą notę. Cudowna interwencja po strzale Depaya z rzutu wolnego oraz zatrzymanie w sytuacji sam na sam rywala w końcówce meczu pozwoliły drużynie zachować skromne prowadzenie i skończyć z trzema oczkami na koncie. Jego forma cieszy szczególnie w obliczu prawdopodobnej operacji Marca, wszystko wskazuje na to, że Hiszpan spędzi najbliższe miesiące w podstawowej jedenastce.

Francuz wzbrania się przed występami na boku obrony, ale to tam wygląda ostatnio najlepiej. Kilka dynamicznych wyjść do przodu i niezłych dośrodkowań, z których to do Roberta powinno stać się asystą. Poza tym swoje dołożył też w defensywie. Mógł lepiej interweniować w końcówce meczu - to po jego przewinieniu, szansę otrzymał Memphis i omal nie skończyło się to bramką wyrównującą. Solidnie.

Prawdziwa skała. Do głowy przychodzi nam tylko jeden przegrany pojedynek z Marcosem Llorente na skrzydle. Poza tym interweniował skutecznie i pewnie. Zarobił niepotrzebną kartkę za dyskusję z arbitrem, wydawać by się mogło, że zawodnicy Barcelony pod tym względem nie wyciągają wniosków. Czysto również zatrzymywał rywala w końcówce, gdzie to sędzia popełnił błąd, dając kolejną szansę na wyrównanie gościom. Opaska kapitańska mu służy.

Niespodziewanie musiał zastąpić kontuzjowanego na rozgrzewce Inigo i doskonale wywiązał się ze swojej roli. Duńczyk wyglądał bardzo pewnie i nie widać było po nim oznak jakiejś niedyspozycji. Było dokładnie odwrotnie, jako jedyny obrońca nie popełnił żadnego faulu, celnie podawał, również na dalsze odległości, skutecznie rozgrywał oraz zatrzymywał przeciwników. Oby tak dalej, ponieważ opcje w obronie znów się skurczyły.

Tym razem nie był aż tak spektakularny jak w meczu Ligi Mistrzów, co nie przeszkodziło mu w rozegraniu niezłego spotkania. Próbował podłączać się do akcji ofensywnych, gdzie dryblingiem i celnymi dośrodkowaniami stanowił zagrożenie dla przeciwników. W obronie nie było już tak dobrze i często potrzebował pomocy swojego rodaka lub uciekał się do przewinień, które już wcześniej powinno skończyć się napomnieniem. Czyżby Cancelo na stałe zadomowił się na lewej obronie w zespole? Czas pokaże, ale na chwilę obecną wygląda tam znacznie lepiej niż Balde.

Holender powoli łapie rytm, ale widać, że jest jeszcze daleki od swojej optymalnej formy. Często lekko spóźniony, czasami gubił koncentrację, czy prawidłowe ustawienie. Nie przeszkodziło mu to w wielu doskonałych przechwytach i akurat pod tym względem wyglądał naprawdę dobrze. Znacznie gorzej to wyglądało w aspektach ofensywnych, gdzie Frenkie nie był wartością dodaną. Pod tym względem oczekujemy poprawy, bo wiemy, że stać go na więcej.

Formacja pomocy w tym spotkaniu odegrała kluczową rolę. Niemiec wraz z partnerami zepchnęli Atletico do głębokiej defensywy i potrafili do tego tworzyć realne zagrożenie pod ich bramką. 3 kluczowe podania, wielki spokój z piłką przy nodze i niewiele strat, to były istotne podwaliny sukcesu Barcelony. Czasami brakowało jeszcze zrozumienia, ale w takim ustawieniu panowie nie mieli okazji spędzić zbyt wielu minut.

Pedri nie jest sobą po kontuzji, a z dawnej formy widać dopiero jedynie przebłyski w postaci ładnych przejść, wyjść na pozycję czy gry na jeden kontakt. Trudno mu było znaleźć dla siebie miejsce na boisku stąd tak mały udział w budowaniu akcji w porównaniu z kolegami z formacji. Zaliczył wprawdzie 3 kluczowe podania, ale w kwestii defensywnej drużyna miała z niego znikomy pożytek. Sam Hiszpan mówił w wywiadach, że potrzebuje jeszcze ogrania i widać to gołym okiem.

Skuteczność to nie tylko problem Lewandowskiego. Brazylijczyk również marnuje wiele sytuacji. W normalnych warunkach mógłby zejść z boiska z dubletem oraz dwiema asystami, a schodzi z tylko jednym ostniatnim podaniem. Cieszy jego pracowitość w defensywie, ale martwi brak umiejętności gry jeden na jeden w ataku. Staje się to powoli irytujące i brak goli nie pomaga w ukryciu tych mankamentów. Rapha potrzebuje przełamania równie mocno co Robert, a Barcelona potrzebuje ich obu w formie jak najszybciej.

Kibice są podzieleni na tych, którzy dostrzegają progres w grze Polaka, ale zwracają jednocześnie uwagę, że napastnika należy rozliczać z bramek oraz na bezwzględnych krytyków. Mi bliżej do tej pierwszej grupy, dlatego warto docenić fakt, że Robert potrafił fajnie wyjść na pozycję, ustawić się i wygrać w końcu większość pojedynków z rywalami. Niestety nie można już go bronić tym, że koledzy mu nie podają. W optymalnej formie Lewy skończyłby mecz z trzema bramkami i zabrałby piłkę do domu. Musi to znaleźć odzwierciedlenie w ocenie i opisie. Oby ta posucha się jak najszybciej skończyła, ponieważ z taką skutecznością nie ma szans na walkę o trofea na trzech frontach.

W jaki sposób można zmarnować kontrę 4 na 1? Jest to dość zasadne pytanie skierowane głównie do Yamala.

Poza bardzo brzydkim faulem i jednym kluczowym podaniem ciężko cokolwiek wyróżnić. W końcówce Barcelona cierpiała i było to odczuwalne dla napastnika.

Brak oceny, grał za krótko.