Sport: Hansi Flick chce zrobić z Pedriego swojego Jamala Musialę

Hansi Flick pozwolił zadebiutować Jamalowi Musiali w Bayernie w wieku zaledwie 16 lat oraz wprowadził go do reprezentacji Niemiec. Dostrzegł w młodym piłkarzu niesamowity potencjał, dzięki czemu w szybkim czasie stał się on gwiazdą zespołu z Monachium. Teraz Flick chce uczynić podobnie z Pedrim, w którym dostrzega wiele cech, jakimi dysponuje Jamal Musiala.

Niemiec postrzega Pedriego jako fundament swojego projektu. Hansi Flick preferuje system 1-4-2-3-1, w którym Pedri miałby zająć pozycję ''dziesiątki'' tuż za plecami napastnika, w tym przypadku Roberta Lewandowskiego. Podobny schemat stosowany był w reprezentacji Niemiec, kiedy Flick grał na dwóch piwotów (Gündoğan i Kimmich), a przed nimi duże pole do popisu miał Musiala, skupiający się głównie na zadaniach ofensywnych i kreacji gry. W okresie, kiedy Hansi Flick był w Bayernie, odpowiednie role zajmowali Thiago Alcântara i właśnie wspomniany Kimmich, a wyżej grał Thomas Müller, który bez słów rozumiał się z Lewandowskim.

Biorąc pod uwagę jak wyglądało to w poprzednich drużynach prowadzonych przez Niemca, można założyć, że İlkay Gündoğan będzie operować niżej, biorąc na siebię odpowiedzialność za fazy przejścia z obrony do ataku, natomiast Pedri będzie miał dużo swobody w konstruowaniu akcji i nadawaniu im tempa. Hansi Flick będzie miał oczywiście do dyspozycji kilku zawodników, którzy będą mogli występować na tej pozycji, jednym z nich może być Fermín López. Jego profil, pomocnika grającego na wysokiej intensywności, agresywnego w doskoku do przeciwnika i przede wszystkim bramkostrzelnego, idealnie wpisuje się w to, czego Niemiec szuka na pozycji numer dziesięć.

Jednym z największych wyzwań jakie stoją przed niemieckim trenerem będzie zarządzanie czasem na boisku tak wielu pomocników. Pedri, Fermín, Gündoğan, De Jong, Gavi, każdy z nich, jeśli będzie zdrowy, może być rozpatrywany do wyjściowego składu. Do tego grona być może dołączy Joshua Kimmich, którego przyszłość nadal nie jest znana. Filozofia gry Hansiego Flicka opiera się na dwóch dynamicznych piwotach. W tej kwestii różni się od Xaviego, który stawiał na jednego piwota, najlepiej podobnego profilem do Busquetsa.