Oceny za mecz z Valencią

Polak poza jednym strzałem był praktycznie bezrobotny, dlatego ciężko zapracować na długi opis i dobrą ocenę. Zdarzały mu się kiepskie, niecelne podania i ten element wymaga sporej i jak najszybszej poprawy. Cała reszta bramkarskiego fachu, na wysokim poziomie.

Francuz ponownie desygnowany do gry przez trenera w meczu, w którym wydaje się, że powinien odpocząć. Podłączał się wiele razy do ataku, ale koledzy rzadko z tego korzystali. W obronie raczej solidnie, chociaż też zdarzały mu się proste straty i pomniejsze błędy.

Rywale byli niemal bezzębni, a pomimo tego Hiszpanowi przydarzyły się małe i większe błędy. Ostatecznie przed sprokurowaniem rzutu karnego (być może również odwołanego) uchronił go spalony. Udało mu się również kapitalnie złpać na spalonego Sadiqa przy nieuznanej bramce dla Valencii, za co plus. Przy tak grającym rywalu Eric może budować swoją pewność siebie i łapać cenne minuty.

Występ obu stoperów w pierwszej połowie był na zbliżonym poziomie. Potrzebowaliśmy dobrze rozgrywających obrońców, gdyż większość meczu grali właściwie jako pomocnicy. Pau w tej materii jest prawidzywim mistrzem, zanotował 97% celnych podań. W przerwie dostał zasłużony odpoczynek.

Ostatnio jest w bardzo dobrej formie. Emanuje pewnością siebie, a jego decyzje są częściej trafne, a co ważniejsze - dobrze egzekwowane. Kolejna asysta, dość istotna, bo już na samym początku spotkania pozwoliła ustawić pod siebie mecz i nabrać dobrej dynamiki. Zmieniony w przerwie.

Fermin znalazł chyba swojego ulubionego rywala. Kolejny mecz z Valencią i kolejna bramka. Mógł i powinien skończyć to spotkanie z kolejnymi golami lub asystami, ale zabrakło lepszej decyzyjności. Jego wielka ochota do gry musiała być wręcz hamowana przez Flicka, gdy w końcówce przy rozstrzygniętym wyniku zakładał intensywny pressing. Trzeba też czasami umieć odpoczywać w trakcie meczu.

Kolejny zawodnik, który mógł zabłyszczeć lub chociaż uniknąć błędów. Holender bardzo powoli wraca do formy, dlatego cieszą jego dobre mecze, nawet jeśli rywal nie był na odpowiednim poziomie. Dobrze zmieniał strony rozgrywania ataków pozycyjnych i nie notował strat.

Parę razy serca zabiły nam mocniej, widząc brutalne niekiedy ataki na naszego lidera. Na szczęście skończyło się jedynie na strachu, a sam poszkodowany na faule odpowiedział najlepiej jak mógł, czyli świetną grą. Asysta do Fermina była jedynie wisienką na torcie. Słusznie zmieniony, obecnie ciężko wyobrazić sobie grę Barcy bez niego, a ryzyko kontuzji przy agresywnych rywalach było spore.

Nie był to również specjalnie przekonujący występ Yamala. Ciężko to było napisać, pamiętając, że mamy do czynienia z siedamastolatkiem, który świetnie dryblował i strzelił gola, ale wynika to z tego, że przyzwyczaił nas do znacznie lepszej gry. Niech to będzie podłoga jego występów, bo sufit jest obecnie ciężki do wyobrażenia, ale zagrywając takie piłki jak ta do Olmo daje świetne przykłady, jak to może wyglądać. Powinien popracować jednak nad skutecznością. 

Rapha się nie zatrzymuje i notuje kolejne asysty. Chociaż tym razem to większa zasługa strzelców niż kapitalnych dograń Brazylijczyka, który nie wyróżniał się tak jak zwykle. Mniej aktywny, mniej decydujący i chyba ostatecznie słusznie zmieniony. Obecnie mamy luźniejszy terminarz, który sztab z pewnością wykorzysta. 

Być może był to pierwszy mecz Gerarda bez wyraźnego błędu czy elektrycznej sytuacji (proszę o poprawkę w komentarzach, jeśli coś pamiętacie). Solidny, chociaż w ofensywie był dość niewidoczny, ale Barcelona w drugiej połowie mocno spuściła z tonu i skupiała się na kontroli.

Idealny mecz na rozruch po kontuzji. Obserwując go na boisku kibice z pewnością poczuli większy spokój, który udzielił się również zawodnikom. Na pozycji środkowych obrońców mamy obecnie 4 piłkarzy w dobrej formie, a do zdrowia wraca jeszcze Christensen. Oby kontuzje już go omijały.

Szkoda zmarnowania świetnej okazji, ale na usprawiedliwienie należy dopisać, że szybkim doskokiem bramkarz znacznie skrócił kąt. Ponownie jak w przypadku Inigo był to dobry mecz na odzyskiwanie rytmu, a tydzień bez meczu w środku tygodnia pozwoli odzyskać Hiszpanowi pełną formę.

Był to dobry moment na odpoczynek dla Casado, ale Hansi uznał, że pośle go do boju w rozstrzygniętym już spotkaniu. Hiszpan ograniczył się do spokojnego rozgrywania piłki i unikaniu błędów. Tempo meczu spadło i ciężko było się wyróżnić zarówno w ataku, jak i defensywie. 

Dostał około 10 minut, a zdążył dość wyraźnie zapisać się w pamięci kibiców i mam nadzieję, że również trenera. Plastyczne przejście zwodem, dynamiczna akcja z wejściem w pole karne, jak w masło. Hector zasługuje na zdecydowanie więcej szans, a Kounde na zdecydowanie więcej odpoczynku. Sytuacja z gatunku win-win, czekamy na reakcję sztabu.