Oceny za porażkę z Borussią Dortmund

Francuz zaliczył bardzo nierówne spotkanie. Były złe i dobre momenty. Na plus interwencje w 9’, 19’, 84’, wertykalna piłka do Fermina przed bramką samobójczą w 54’ czy świetne dośrodkowanie do Garcii, gdy jego strzał o centymetry minął słupek bramki Dortmundczyków. Na minus przede wszystkim złamanie spalonego przy sytuacji z karnym w 9’, straty w środku pola w 65’, 79’, 89’ oraz nieupilnowanie Guirassy’ego przy drugiej bramce, gdyż za niego był indywidualnie odpowiedzialny. Nie stanowił pewnego punktu drużyny w defensywie, a większość akcji drużyny z Niemiec prowadzone były „jego stroną” i kończyło się to na dostarczeniu piłki w pole karne.

Zaczął źle – od straty na własnej połowie w 4’, później nie było lepiej. Mecz zakończył złym wybiciem piłki w polu karnym, podając do Guirassy’ego przed bramką na 3:1. Na plus jedynie interwencja z 43’ i łatwy strzał po rzucie rożnym w 52’. Ronald swoimi ostatnimi występami spycha się na pozycję stopera numer 3-4 w drużynie, zamiast być zawodnikiem będącym na poziomie Martineza i Cubarsiego. Mogą irytować jego wyjścia do drugiej linii, gdy z łatwością jest wyciągany przez napastnika ze swojej pozycji i zostawia wyrwę w obronie. Słabiutko.

Najpewniejszy w linii obrony, ale jego występu też nie można zaliczyć do dobrych czy nawet dać mu ocenę wyjściową. Na plus interwencje w 7’, 34’, 71’, 84’, 85’ i dobra wertykalna piłka do Raphinhi w 20’. Na minus zła interwencja w 4’, gdzie nieudolnie przeciął podanie w pole karne, dając możliwość oddania strzału Guirassy’emu. Skupił się na defensywie, nawet bez prób gry bardziej ofensywnej gry. Starał się wspierać zarówno Araujo, jak i Martina, ale nie była to udana i jakościowo asekuracja.

Miał największą liczbę interwencji, z których kilka warte były wyróżnienia - 45’+2, 50’, 65’. Jednak na ocenę wpływa głównie zachowanie przy straconych bramkach. Przy drugim golu przegrał pojedynek z Bensebainim, asystentem, a przy trzeciej bramce został ograny na skrzydle w 76’. W ofensywie bardzo rzadko był aktywny, skupił się na pilnowaniu strefy obrony z niezadawalającymi efektami. Słabe zawody.

Najbardziej doświadczony pomocnik Barcelony gubił się przy pressingu rywali. Nie gwarantował spokoju w środku pola. Zaliczył dobre interwencje w 19’, 25’, 31’, 33’ , 53’, 61’, 72’. Co zastanawiające, potrafił szybko wrócić do obrony w 90’, mimo że w wielu wcześniejszych sytuacjach truchtał lub olewał powroty do defensywy. W ofensywie spowalniał grę, kręcił kółka i podawał często do tyłu i do najbliższego, nawet w sytuacjach, w których mógł napędzić kontratak (np. 90’). Jedyne dobre napędzające zagranie było do Kounde w pole karne w 39’. Raziły jego straty w środku pola, raz za razem napędzające akcje drużyny z Zagłębia Ruhry. Strata na własnej połowie i kontratak BVB 14’, kolejne utracone posiadanie w środku i kolejna kontra Borussi w 23’ i znowu strata w środku pola i kontra rywala zakończona groźnym strzałem (59’), kolejne straty notuje w 41’ czy 70’. Na kolejny minus żółta kartka po spóźnionej interwencji w 35’, którą mógł otrzymać już w 4’. Frenkie w tym sezonie nie potrafi ustabilizować formy.

Najlepszy z graczy pola. Na plus: interwencja po stracie de Jonga w 4’ czy kolejna interwencja w 23’, do tego ważna interwencja w polu karnym w 45’+1. Z kolei w 56’ zaliczył odbiór i został sfaulowany na żółtą. W ofensywie dobra wertykalna piłka do Roberta w 38’. Gavi dużo biegał i stosował pressing, gdy Barcelona walczyła o odzyskanie piłki. Największy zarzut do jego gry, to złe poruszanie się w ofensywie, nie brał na siebie ciężaru gry i rozgrywania, ciężko nawet wskazać momenty, kiedy pokazywał się do podań, zabrakło jego gry na małej przestrzeni i ustawiania się pomiędzy formacjami.

Trudno znaleźć pozytywne zagranie u Lamine Yamala w tym spotkaniu. Może jedynie z 52’, gdy po rajdzie jego strzał został zablokowany. Miał problem z pojedynkami indywidualnymi, w ataku dokonywał złych wyborów, a nawet w tych dobrych brakowało jakości. Już w 8’ złe zagranie w ataku przy kontrze, w 17’ traci piłkę przy przerzucie do Raphinhi, w 35’ strata, po której Frenkie dostał żółtą kartkę i kolejna strata na własnej połowie 45’. Słabo wspierał Kounde w obronie. Lamine powinien odpocząć, zregenerować się fizycznie i mentalnie, oznaki zmęczenia są nadto widoczne. Nie tylko słaba gra w ofensywie, ale brak doskoku do przeciwnika, brak powrotów. Potrzebujemy Lamine'a w najwyższej formie na decydujące mecze sezonu.

Grał asekuracyjnie i przewidywalnie, „znikając” w pewnych momentach spotkania. Mimo
odgwizdanego spalonego nie wykorzystuje sytuacji sam na sam w 25’, co pokazuje jego dyspozycję w tym spotkaniu. Jego strata napędziła groźną akcję Borussi w 47’. Na plus wstrzelenie piłki w pole karne zakończone bramką samobójczą w 54’. Miał doskonałą okazję do strzelenia bramki, ale strzał z pola karnego mimo braku interwencji obrońcy, strącał gołębie z dachu na Signal Iduna Park (64’). Akcja bramkowa minimalnie podwyższa mu ocenę, ale występ należy ocenić jako słaby.

Mecz złych decyzji i braku jakości. Podobnie jak Lamine Yamalowi zabrakło mu świeżości i gry z większym zaangażowaniem. Niewiele dobrego można napisać o grze Brazylijczyka. Jedynie dobry przerzut do Lamine'a w 17’, którego Hiszpan i tak nie opanował, przepuszczenie piłki przed strzałem Fermina w 64’ i odbiór w 20’. Negatywów było znacznie więcej: złe zachowanie po dobrym wypuszczeniu przez Lewego na skrzydle w 30’, kolejne złe zachowanie w polu karnym po grze kombinacyjnej z Robertem w 32’, strata w ataku przy kontrze w 53’ i podobnie w 61’. Niemoc Raphinhi była widoczna w indywidualnej akcji, którą zakończył łatwym do obrony lekkim strzałem, zamiast próby podania do nieobstawionego Ferrana, będącego w sytuacji sam na sam (73’). Brazylijczyk nie potrafi pozbierać się po meczu z Argentyną, zalicza dobre akcje, ale od przerwy reprezentacyjnej widać stały regres w jego postawie na boisku.

Gdy napastnik w całym spotkaniu nie zalicza chociażby jednego strzału na bramkę przeciwnika, to trudno pisać coś pozytywnego o jego grze. Jednak to nie było słabe spotkanie Lewandowskiego. Na pewno był najlepszym zawodnikiem z formacji ataku. Można się doczepić do spóźnionego podania do Fermina, mimo że Lamine był w lepszej pozycji (25’). Jednak później zanotował świetne wypuszczenie Rapinhi na skrzydle w 30’, dając szansę na oddanie groźnego strzału, następnie dobra gra kombinacyjna w polu karnym z Brazylijczykiem, gdzie Raphinha powinien zdecydować się na strzał w 32’, do tego  wertykalnie zagrał do Fermina w pole karne w 62’. Przy bramce samobójczej był tym zawodnikiem, którego oddech na plecach czuł Bensebaini. W defensywie dołożył interwencję w 45’. Robert nawet jak nie strzela bramek i koledzy nie dają mu do tego okazji, to trzyma poziom wystarczający na uznanie go jedynym z lepszych zawodników w tym spotkaniu.

Wniósł jakość. Dzięki niemu Barcelona była bardziej kompaktowa, zgrana, gra stała się płynniejsza. Potrafił utrzymać się przy piłce mimo pressingu. Zaliczył odbiór na połowie rywala 60’, następnie w 67' przeprowadził rajd, do tego posłał dobrą piłkę do Raphinhi za plecy odbiorów w 71’ i w końcówce zaliczył dwa odbiory - 87’, 90’+1. Mecz, który tylko potwierdził jak kluczowym dla Barcelony i koncepcji Flicka jest Pedri.

Nie wniósł jakości do gry Barcelony. Aby zrozumieć tak niską ocenę wystarczy podać statystykę podań - przez ponad 20 minut gry nie miał ani jednego. Gdy już raz otrzymał dobre podanie od Raphinhi, to odnotował stratę z powodu złego przyjęcia  (87’). Mecz, o którym można zapomnieć. 

Razem z Pedrim miał dać większe posiadanie i dominacje w środkowej tercji boiska. Wychodziło to różnie, ale obraz gry się poprawił. Eric zaliczył interwencję w 79’ i był bliski strzelenia bramki, gdy po jego uderzeniu piłka przeleciała blisko słupka w 82’. Powinien częściej grać w meczach ze słabszymi drużynami, dając możliwość wytchnienia podstawowym graczom.

Grał za krótko, bez oceny. Odnotowaliśmy jedynie stratę, która doprowadziła do kontry drużyny z Dortmundu w 90’+3.