Oceny za manitę z Córdobą

Dwa razy sprawdzony w pierwszej połowie, raz niezbyt pewnie łapał piłkę, ale koniec końców bezproblemowo zachował czyste konto po raz kolejny w tym sezonie.  Poza tymi sytuacjami bez szans do wykazania się.  

Dobrze zerwał już w pierwszej minucie na swoim skrzydle, ale piłka nie trafiła na głowę Suareza.  Po przesunięciu się przez Messiego bliżej środka, często głęboko penetrował wolne  przestrzenie na prawym skrzydle. Trzeba mu przyznać, że świetnie rozumie specyfikę gry jako boczny obrońca w Barcelonie: podskórnie wyczuwa kiedy zaatakować, kiedy szybko cofać się do obrony (na przykład strata Rakiticia z 47. minuty), a kiedy wymienić kilka podań z Messim. Jego ofensywne wejścia siały zaskoczenie w szeregach piłkarzy Cordoby.   

Dobrze uzupełniał się z Mascherano, raczej nie dopuszczając gości do sytuacji bramkowych.  Swoją pierwszą okazję miał w 44. minucie, kiedy w pole karne dogrywał Iniesta, chwilę później ponownie zagroził bramce Cordoby, aby wreszcie w 79. minucie zdobyć gola głową po rzucie wolnym wykonywanym przez Xaviego (trzecie trafienie głową po stałym fragmencie gry w tym sezonie po trafieniu z Espanyolem oraz APOEL–em). Wyjątkowo chętnie zapędzał się na połowę gości. W obronie zagrał naprawdę dobrze, warto jeszcze przypomnieć świetny wślizg z 76. min.  

Spokojnie dyrygował poczynaniami obrony, na ogół bez najmniejszego problemu kasując na zmianę z Pique ataki gości. Genialnym wślizgiem w 7. minucie udaremnił jakiekolwiek ofensywne zapędy gości na długi czas. Agresywny kiedy trzeba (jak w końcówce spotkania), choć na ogół z chirurgiczną precyzją potrafi wyłuskać piłkę spod nóg przeciwnika.   

Bardzo dobrze współpracował z Iniestą oraz Pedro, zaliczył co najmniej kilka bardzo dobrych wejść pustym lewym korytarzem (jak na przykład w 21. minucie czy w 43. minucie, kiedy po przejściu dwóch zawodników Cordoby mógł zdobyć gola). Świetne podanie do Suareza w 10. min. Niedokładnym podaniem zainicjował najgroźniejszą kontrę Cordoby w 18. min. Półasysta przy ostatnim trafieniu spotkania. 

Mądrym ustawieniem, spokojem oraz dokładnością zdominował środek pola. Przykładem wzorowej gry w roli defensywnego pomocnika może być przerwana kontra z 30. minuty, kiedy spokojnie przerwał akcję gości. Włożył w spotkanie sporo energii, dużo biegał podczas walki o piłkę, zaliczył 5 odbiorów oraz kilka dobrych podań „do przodu”.  

W pierwszych 80 sekundach popisał się dwiema świetnymi piłkami, najpierw uruchamiając na skrzydle Montoyę, a kilkadziesiąt sekund później asystując przy golu Pedro. W dalszej części gry próbował kolejnych zagrań „na styk”, ale kilka razy zabrakło dokładności. Chociaż ma olbrzymi potencjał w kreacji, notuje mnóstwo niedokładnych zagrań, zwłaszcza przy akcjach, w których ma możliwość szukania łatwiejszych rozwiązań. To co jednak ma do zaoferowania Barcelonie, to strzały zza pola karnego. Takim rozwiązaniem akcji popisał się dziesięć minut po przerwie, kiedy z impetem huknął w słupek. Podsumowując: dobre spotkanie.  

Wyraźnie odzyskuje swobodę, łatwiej znajduje wolne przestrzenie na boisku, choć wciąż czasami brakuje mu szybkości przy wykonywaniu zwodów. Jego postawę w tym spotkaniu dobrze opisał trener gości: „Czuję wstyd, bo nawet Iniesta był bardziej agresywny od moich piłkarzy. K***a, z całym szacunkiem dla Iniesty, ale on ma przecież inny charakter". Zaczął wraz z Messim akcję przy golu numer dwa. 

Wszyscy lubimy, kiedy Messi zdobywa gole, ale gdy najlepszy zawodnik świata walczy dodatkowo w odbiorze piłki, serce kibica Barcelony roście. Grając od początku spotkania na prawym skrzydle świetnie znajdował długimi przerzutami miejsce dla kolegów, zwłaszcza Iniesty oraz Alby. Z czasem migrował coraz bardziej do środka pola, a jego miejsce na boku zajmował momentami Montoya, a pod koniec meczu Suarez. Zanim zdobył dublet, zdążył zaliczyć co najmniej trzy świetne rajdy z piłką, które mogły zakończyć golem lub asystą. Pierwszy gol był praktycznie wykonaniem „jedenastki”, z tą różnicą że przed nim znajdowało się kilku piłkarzy. Drugie trafienie to już prawdziwy piłkarski majstersztyk, a samo przyjęcie wyglądało, jakby lewy but przed spotkaniem został wysmarowany „Kropelką”. Na uwagę zasługuje fakt, iż obydwa trafienia ponownie Messi zdobył prawą nogą (czwarty gol z rzędu zdobyty teoretycznie słabszą kończyną Argentyńczyka), a rok kończy z liczbą 58 trafień. In minus możemy podkreślić, iż zaliczył sporo strat (12) oraz niedokładnych prób dograń do kolegów za plecy obrońców Cordoby.   

Pierwszą okazję do zdobycia premierowego trafienia w La Liga miał w 10. minucie, ale jego strzał, po świetnym podaniu od Alby, minął o kilka centymetrów bramkę Cordoby. Przez całą pierwszą połowę ciężko (choć bezskutecznie) pracował wzdłuż linii obrony gości, aż wreszcie został świetnie obsłużony przez Pedro podaniem, które wykończył piłkarską siatką na bramkarzu Cordoby. Zdobyty gol powinien mu dać wreszcie nieco oddechu, bo czasami widoczne jest, iż wciąż biega spięty po boisku.   

741. Raul. Legenda Barcelony. Na boisku zdążył zaliczyć asystę oraz kilka dokładnych podań, a także dać pełną kontrolę na boiskowymi wydarzeniami.    

Po wejściu nie zdziałał nic konstruktywnego, co realnie dało się przełożyć na bramki oraz sytuacje podbramkowe, ale z całą pewnością wraz z Xavim ugruntowali przewagę Barcelony na boisku.