Oceny za przegrany Klasyk

Bardzo dobrze radził sobie w defensywie, przede wszystkim z Viniciusem, dla którego Semedo był niezwykle niewygodnym przeciwnikiem. Jak na złość Brazylijczyk jednak zdobył gola po akcji prawą stroną Blaugrany, choć tu wina spada na Braithwaite'a. Wracając do Portugalczyka - zanotował 11 udanych interwencji, co postawiło go pod tym względem na drugim miejscu w drużynie. W ofensywie zaistniał dwa razy. Najpierw w 33’ po indywidualnej akcji przebił się skrzydłem, ale nikt nie pokazał mu się w polu karnym i wszystko skończyło się rzutem rożnym. Potem w 41’ świetnie wyłożył futbolówkę Vidalowi na 16. metr. Na minus należy zapisać sporo strat - tych prostych, jak w 5’, 60’, 81’, ale też jedną poważną w 55’. Najpierw wygrał pojedynek „1 na 1” z Benzemą, by za chwilę podać niecelnie na 30-35 metrze od bramki Ter Stegena. Jeden z najlepszych piłkarzy Barcelony.

Najwięcej udanych interwencji w drużynie, gdzie na szczególną uwagę zasługuje ta z 61’, kiedy zatrzymał piłkę na linii bramkowej. Często musiał ratować się wślizgiem i generalnie robił to skutecznie (57’, 74’), choć przy pierwszej bramce Realu piłka naprawdę pechowo go obtarła i zmyliła Ter Stegena. Poważnym błędem Pique było złamanie linii spalonego w 63’, co dało Benzemie „setkę”. Na szczęście Francuz mocno przestrzelił.  Inną, nieco mniejszą wpadką było minięcie się z piłką w polu karnym Barcy w 34’, jednak wtedy koledzy natychmiast naprawili ten błąd. Też wielka szkoda główki w 83’ - powinien wtedy zdecydowanie lepiej złożyć się do strzału. Te trzy rzeczy odebrały mu tytuł Zawodnika Meczu w oczach Redakcji.

Kuriozalne zachowanie Umtitiego przy kuriozalnym golu Mariano - bardziej na alibi już nie dało się podejść do napastnika Królewskich. Nie tylko wtedy Francuzowi brakowało zdecydowania w swoich interwencjach (10’, 62’). Mimo widocznej i zadziwiającej momentami miękkości w jego grze, potrafił kończyć akcje Realu (8’, 15’, 46’, 71’, 87’). Dobrze też wyglądał w grze na wyprzedzenie (28’, 52’). Nie był to zatem aż tak zły mecz w wykonaniu „Big Sama”, choć daleki od optimum.

Zdecydowanie nie był gotowy do gry, co widać było w jego pojedynkach z Valverde, które ciągle przegrywał. Również w ofensywie gościł bardzo rzadko. Trzeba jednak przyznać, że jak już raz się zjawił w pobliżu pola karnego Los Blancos, to powinien zakończyć tę eskapadę asystą (21’ i podanie do Griezmanna).  W defensywie raz świetnie przeczytał wycofanie Viniciusa w 41’ i to by było na tyle. Był wiecznie spóźniony, ale nie ma co się specjalnie dziwić. Szczególna bura należy się Albie za stratę w 54’, która zapoczątkował groźną kontrę Realu oraz bezsensowne wybicie w 92’ - po wyrzucie z autu natychmiast poszła akcja na 2:0 dla gospodarzy. Być może nie powinien wychodzić na ten mecz.

Jeden z najsłabszych piłkarzy Barcelony. W 29’ zaskakująco zabrakło mu odwagi, by wykorzystać dobre podanie Arthura i spróbować pojedynku bark w bark w polu karnym Realu. Zamiast tego wycofał piłkę do Griezmanna, do którego dobiegali już piłkarze Królewskich. W 41’ znalazł się na dobrej pozycji do oddania strzału, jednak Carvajal zablokował uderzenie. Poza tym nie popisywał się dokładnością w środku pola (7’, 52’, 62’, 64’) narażając Barcę na kontry. Dał niewiele drużynie.

Arthur ma możliwości, by stać się topowym pomocnikiem, jednak nie osiągnie tego bez dobrego przygotowania fizycznego. Po niecałej godzinie gry kompletnie siadł. Do tego czasu wspomagał Busquetsa w środku pola, wyrastając momentami na głównego dyrygenta drużyny. Nie ustrzegł się błędów, jak straty w środku pola w 11’, brak podania do dobrze wybiegającego Semedo w 3’ czy niewykorzystana „setka” w 34’. Potrafił jednak wziąć na siebie ciężar rozegrania piłki oraz przyspieszyć akcję (29’ i podanie do Vidala). Jak już było napisane - w drugiej połowie zanikał, aż w końcu stał się zupełnie niewidoczny.

W ofensywie asekuracyjnie. W 3’ wahał się za długo z rozciągnięciem gry i w końcu akcja Barcy straciła tempo. W 51’ dokonał złego wyboru z przepuszczeniem piłki - powinien zagrywać z pierwszej do wybiegającego Semedo. Taktycznie był to poprawny mecz, szczególnie w pierwszej połowie, ponieważ doskakiwał do rywali natychmiast po stracie piłki przez swoich kolegów (11’, 21’). „Wisienką” koronującą jego słaby występ może być koncertowa strata w 40’. Zagubienie i słabej formy ciąg dalszy.

Messi będący wśród tych gorszych piłkarzy Blaugrany to rzadkie zjawisko. Nie wychodziło mu praktycznie nic. Zmarnował znakomitą okazję na strzelenie gola w 38’, dał sobie wybić piłkę spod nóg w 75’ będąc na 16. metrze od bramki Belga, a także przegrywał masę pojedynków „1 na 1”. Na plus utrzymanie się przy futbolówce i rozciągnięcie do Alby w 21’ oraz kluczowe podanie na głowę Pique w 83’, które powinno zakończyć się chociaż celnym strzałem. Chyba jeden ze słabszych Klasyków w wykonaniu Leo w karierze.

Griezmanna trzeba pochwalić za jego pracę na rzecz zespołu - przykładem mogą tu być odbiory w 3’ czy 59’. Brawa też za świetne wypuszczenie Arthura w 34’. Nie może mieć jednak do niego większych pretensji o niewykorzystanie okazji na zdobycie gola, gdyż Francuz znalazł się nawet w lepszej sytuacji w 21’. W 30’ został wrzucony na minę przez Vidala i raczej nie można go winić za zepsucie dobrej akcji. W 55’ zły pierwszy kontakt z piłką zaprzepaścił szansę na kontrę Barcelony. Tak jak Messi, nie zrobił tego, co powinien zrobić napastnik w takim meczu, mając taką szansę na gole.

Mógł mieć wejście smoka, ale postanowił brać przykład z bardziej utytułowanych kolegów z linii ataku - niewykorzystana dogodna sytuacja na strzelenie gola w 70’. Poza tym zaistniał w meczu jeszcze raz - w 71’ odpuścił Viniciusa, który pobiegł na bramkę Ter Stegena i zdobył bramkę. Semedo podszedł do Benzemy, Braithwaite rzucił okiem w kierunku Brazylijczyka i przesunął się o krok w jego kierunku, ale nawet sugestywne gestykulacje Kroosa nie naprowadziły go na myśl, że będzie musiał ruszyć za swoim rywalem.

Grał za krótko.

Grał za krótko