Słynne transfery z Athleticu do Barcelony

• Dziennik Sport przy okazji dzisiejszego meczu Barcelony z Athletikiem przypomniał najsłynniejsze transfery między tymi klubami
• Z pieniędzy uzyskanych za sprzedaż jednego zawodnika Baskowie wybudowali trybunę na swoim stadionie
• Z drużyny Los Leónes do Blaugrany przenieśli się m.in. późniejszy rekordzista LaLigi i kapitan Dream Teamu Johana Cruyffa

Piłkarz za trybunę

W 1960 roku z Athleticu do Barcelony przeniósł się Jesús Garay Vecino. Występował on w baskijskim klubie przez dziesięć lat i właśnie tam został przeniesiony z formacji ofensywnej na środek obrony. Barça wydała na niego 6 milionów peset, czyli po przeliczeniu na obecną walutę około 36 tysięcy euro. Kwota wydaje się niewielka, a jednak w tamtych czasach była pokaźna. Dzięki uzyskaniu tej sumy Athletic mógł zbudować trybunę północną na swoim stadionie. Kibice Los Leónes nazywali ją później „trybuna Garaya”, po swoim idolu.

Garay był wyjątkowym jak na swoje czasy obrońcą, ponieważ cenił sobie kontrolę przy wyprowadzaniu piłki. W Barcelonie miał zastąpić kontuzjowanego Gustavo Bioscę, a do Athleticu powędrował też w zamian José Luis Areta. Garay przybył do Blaugrany w złym okresie, gdy czas legendarnego Kubali powoli dobiegał końca. W 1961 roku obrońca wystąpił jeszcze w finale Pucharu Europy, przegranym przez Barcelonę 2:3. Do 1965 roku zdołał jednak wygrać z Dumą Katalonii tylko jedno trofeum – Copa del Generalisimo (ówczesny Puchar Króla) w 1963 roku. Później w wieku 35 lat odszedł do Málagi, gdzie zakończył karierę. Z pewnością lepiej wspomina okres spędzony w Athleticu, w którym rozegrał 296 meczów, zdobył mistrzostwo i aż trzy krajowe puchary.

Kapitan Dream Teamu

Znacznie więcej sukcesów w Barcelonie zanotował José Ramon Alexanko. Wychowanek Athleticu nie zdołał sięgnąć z tym klubem po żadne trofeum, przegrywając finały Pucharu Króla i Pucharu UEFA w sezonie 1976/1977. W 1980 roku Alexanko przeniósł się do Barcelony. Był pierwszym hiszpańskim piłkarzem, za którego zapłacono 100 milionów peset (600 tysięcy euro). Na Camp Nou spędził trzynaście lat, łącząc pokolenia. Alexanko występował z takimi graczami jak Diego Maradona czy Berndt Schuster, z którymi zdobył m.in. Puchar Króla. W 1985 roku udało mu się wywalczyć z Barceloną mistrzostwo Hiszpanii, po jedenastu latach przerwy.

Najlepsze miało jednak dopiero nadejść wraz z przybyciem do klubu Johana Cruyffa i utworzeniu Dream Teamu, którego Alexanko był kapitanem. Łącznie obrońca zdobył w Barcelonie cztery mistrzostwa Hiszpanii, tyle samo Pucharów Króla, dwa Puchary Ligi, trzy Superpuchary Hiszpanii, dwa Puchary Zdobywców Pucharów, Superpuchar Europy i oczywiście pierwszy w historii klubu Puchar Mistrzów. W 1993 roku zakończył karierę.

Rekordowy bramkarz

Kolejnym ważnym transferem z Athleticu było sprowadzenie Andoniego Zubizarrety, o którego bardzo starał się prezydent Núñez. Początkujący reprezentant Hiszpanii trafił do Barcelony w 1986 roku jako dwukrotny zwycięzca LaLigi. Kosztował 150 milionów peset (około 900 tysięcy euro), a na San Mamés trafił jeszcze bramkarz Biurrun w podobnej operacji, co w przypadku Garaya. Na Camp Nou Zubizarreta dołożył kolejne tytuły. Grał w katalońskim klubie przez osiem lat, a już w sezonie 1986/1987 sięgnął po Trofeo Zamora. Cztery mistrzostwa Hiszpanii, dwa Puchary Króla, Puchar Zdobywców Pucharów czy Puchar Mistrzów to niektóre z jego sukcesów.

Zubizarreta opuścił Barcelonę w 1994 roku po porażce z Milanem w finale Ligi Mistrzów. W kolejnych latach reprezentował Valencię, gdzie wyśrubował rekord w liczbie rozegranych meczów w historii LaLigi. Po zakończeniu kariery był również dyrektorem zarówno Athleticu, jak i Barcelony, przez co również można go uznać za jedno z największych spoiw w historii obu klubów.

Salinas, Goikoetxea i inni

Jest jednak więcej piłkarzy, którzy występowali w Barcelonie i Athleticu, zwłaszcza na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych. Członkiem Dream Teamu był również napastnik Julio Salinas, wychowanek Athleticu. 56-krotny reprezentant Hiszpanii przeniósł się jednak z baskijskiego klubu do Atlético, a dopiero później do Barcelony, gdzie grał przez sześć lat. W odwrotnym kierunku powędrował Jon Andoni Goikoetxea, gracz Blaugrany w latach 1988-1994. Najpierw odszedł na dwa lata do Realu Sociedad, a kolejne trzy spędził w Athleticu. Z kolei Ernesto Valverde po dwóch latach występów w Dumie Katalonii (1988-1990) odszedł do Los Leónes, gdzie przebywał kolejne sześć lat. Ostatnim piłkarzem, który przeniósł się z Athleticu do Barcelony był Santi Ezquerro. W baskijskim klubie grał przez siedem lat, a na Camp Nou trafił w 2005 roku. W 41 meczach w barwach Blaugrany strzelił 8 goli. Był głównie rezerwowym, ale może pochwalić się wygraniem Ligi Mistrzów. Barcelonę opuścił w 2008 roku.