Mimo ogólnej beki jaką wszyscy mają z Sidneya Polaka to mam wrażenie, że jest on pierwszą osobą wśród dziennikarzy, artystów, aktywistów, który przedstawił jakiś powód dlaczego rozszerzenie ustawy reprograficznej ma sens. Sprawił tym samym, że przestałem aż tak zero jedynkowo patrzeć na sprawę.
Mianowicie uważam, że gdyby osoby przepychające ten pomysł przestały mówić o rzeźbiarzach nic nie zarabiających, piosenkarzach muszących chodzić do pracy czy złych ludziach ściągających na dyskietki filmiki z youtube’a to wyszłoby im to lepsze, bo tak się tylko ośmieszają. Gdyby od początku mówili, że jest to opłata, która jednak ma sprawić, że zostanie dofinansowana kultura w Polsce w celu promocji tej dziedziny. Abyśmy zwiększali szanse konkurowania na tym polu z innymi krajami to byłoby to lepsze rozwiązanie. Osobiście i tak bym się z tym nie zgodził i był przeciwko, ponieważ uważam, że zabranie jednemu by dać drugiemu jest złe. Natomiast rozumiałbym jeśli ktoś myśli w tej kwestii inaczej. A tak, społeczność twórców wybrała brnięcie w absurdy rozbudzając tylko hype na śmianie z nich w internecie, gdyż wybrali drogę argumentacji, której nie da się w żaden sposób obronić.