- Strona główna
- La Rambla
La Rambla
Witaj na La Rambla
Witamy na La Rambla, gdzie dyskusje toczą się całą dobę! La Rambla to dział stworzony specjalnie dla zarejestrowanych Użytkowników FCBarca.com. Zapraszamy do rejestracji oraz dyskusji nie tylko o Barcelonie i nie tylko o piłce nożnej. W tym dziale obowiązuje regulamin serwisu FCBarca.com, który znajdziecie tutaj.
La Rambla
Online: 888 Culés
Gorące dyskusje
partymaker
0
Pytanie do osób posiadających PPK. Jaki procent wynagrodzenia oddajecie? Jeśli się nie mylę to... » Czytaj dalej
63 odpowiedzi
Marcelinho99
7
Nico Paz nie chce przechodzić do Realu, bo myśli mądrze i wie, że w tym kolesiostwie skończy... » Czytaj dalej
27 odpowiedzi
Roobo
13
Ludzie narzekający na ciepło którzy siedzą sobie w domu albo pracują sobie w biurze są... » Czytaj dalej
15 odpowiedzi
Media
Sonda
Której reprezentacji, do której powołany został zawodnik Barcy, kibicujesz?
Komunikat
Polecający
Ładowanie...
Historia komentarza
Ładowanie...
Online: 888 Culés
4
Legendy futbolu:
3 sierpnia 1916 r. urodził się Jose Manuel Moreno, argentyński napastnik, 3-krotny Zdobywca Copa America-1941,1942 i 1947 oraz 5-krotny Mistrz Argentyny-1936,1937,1941,1942 i 1945(z River Plate Buenos Aires). Moreno to jeden z trzech(obok Ariena Robbena i George Weah) piłkarzy, którzy zdobyli mistrzostwo czterech różnych państw.
Jose Manuel grając w River Plate Buenos Aires współtworzył jego słynny atak zwany La Máquina, dzięki któremu klub dominował w futbolu argentyńskim lat 40-tych. Jose Manuel Moreno swoją karierę zaczynał w skromnym klubiku Estrella de Brandsen, w dzielnicy Boca. Jednak Boca Juniors(bowiem pod latarnią jest najciemniej) nie dostrzegł iż ma w zasięgu ręki taki skarb. Natychmiast skorzystał z tego odwieczny rywal River Plate, gdzie młody Moreno w pierwszym zespole zadebiutował w 1935. Grał tam do 1944, tryumfując w lidze w sezonach 1936-37/41-42. Następnie zapewnił klubowi España tytuł mistrza Meksyku w sezonie 1944-45 i ponownie wrócił do River aby zostać mistrzem ligi w 1947. W 1949 r. wyprowadził na szczyt chilijski Universidad Catolica. W 1950 r. grubo po niewczasie pozyskał go wreszcie Boca. Na pół sezonu powrócił do Universidad Catolica by w latach 1952-53 zasilić urugwajski Defensor. W tymże 1953 roku sprawił sensację pojawiając się znów w Buenos Aires, tym razem w barwach Ferro Carril Oeste lecz już w 1954 wyemigrował do kolumbijskiego Independiente Medellin, gdzie występował jeszcze rok zdobywając w 1955 r. mistrzostwo jako grający trener. Ten obieżyświat w samej tylko lidze argentyńskiej strzelił 187 goli! W reprezentacji w 33 spotkaniach(w latach 1936-50) strzelił 20 goli. To mówi wiele choć nie wszystko. Jose był prawdziwym fenomenem, wyjątkowo hojnie obdarowanym przez naturę. Wysoki, herkulesowej budowy, elastyczny i gibki, wszystko czego się tknął robił z niebywałą łatwością jakby od niechcenia. I wychodziło mu wszystko- czarodziejskie zwody, potężne bomby z ziemi i powietrza, ,,palomity’’ godne samego Erico, podania tak precyzyjne, iż zyskały miano ,,los pases milimetricos’’.
A przy tym był dobrym duchem każdego zespołu, urodzonym liderem i przywódcą. Pracował na całej długości i szerokości boiska, z profesorskim zacięcie dyrygując kolegami, którzy poszli by za nim w ogień. Niezwykle przystojny, o zniewalającym uśmiechu pod iście zabójczym, smolistym wąsem, zdobywał kobiety jednym spojrzeniem. I korzystał szerokim gestem z tych darów losu. Czas poza boiskiem wypełniały mu wyłącznie rozkosze stołu i łoża. Po szalonej nocy Moreno zasiadał w restauracji, pochłaniał ogromną porcję ulubionego kurczaka, popijając to jedną lub dwiema butelkami czerwonego wina. Bezpośrednio po obfitym deserze szedł na stadion, przebierał się jakby nigdy nic w szatni, po czym grał niczym młody Bóg! W 1939 r. kierownictwo klubu postanowiło ukrócić te szaleństwa. ,,Charro’’(jak go nazywano) wspominał owe dydaktyczne zapędy z rozbawieniem: ,,Skruszony, w poczuciu winy, postanowiłem się zmienić. Przez tydzień kładłem się spać przed północą, wstawałem rano i wypijałem szklankę mleka. W niedzielę graliśmy z Independiente. Dostaliśmy baty 0:3 a ja snułem się po placu. Kierownictwo klubu za brak sportowej postawy zdyskwalifikowało mnie, nakładając jeszcze karę pieniężną. Jednak koledzy ujęli się za mną i ogłosili strajk solidarnościowy’’. Kilka tygodni River grało składem rezerwowym, po czym dyrekcja klubu skapitulowała. Na Moreno nie było siły. Tegoż wieczoru wszystkie knajpy Buenos Aires stały dlań otworem. Z fenomenalnym dryblerem Enrique Garcia tworzyli niezrównaną parę boiskowych kpiarzy i żartownisiów. Podczas meczu z Urugwajem mieli do czynienia ze znakomitym obrońcą Schubertem Gambetta(mistrzem świata z 1950 r.). Był jednak bezradny wobec ich bezbłędnej wymiany piłek, której towarzyszył następujący dialog: ,,Służę panu, señor Garcia-mówił Moreno, podając piłkę koledze. ,,Zaraz ją panu zwrócę, doktorze Moreno’’-odpowiadał Garcia. ,,Ależ żadną miarą, inżynierze Garcia. Pańska kolej!.... I tak przekomarzali się dobre dwie minuty a futbolówka krążyła między nimi jak zaczarowana….
Podczas Copa America 1947 roku Argentyna miała zadebiutować meczem z Paragwajem. W przeddzień spotkania Moreno zmylił czujność trenera i wraz z Marinim wymknął się chyłkiem z hotelu, przebalował niemal całą noc, nad ranem zdrzemnął się 3 godzinki i niebawem świeżutki jak skowronek poprowadził drużynę do meczu. ,,Guarani’’ polegli 0:6 a Jose Manuel strzelił cudowną bramkę i był najlepszy na płycie. Cały on….