Dobry artykuł. Od małego zabija się kreatywność u polskich zawodników. Zatrzymaliśmy się ze szkoleniem piłkarzy w latach 90, gdzie dominowała siła i waleczność. Te czasy już przeminęły, a my nadal wolimy przez 90 minut biegać za piłką niż grać piłką. Kiedy wypuściliśmy na główne europejskie salony skrzydłowego z myślą do gry, dryblingiem i techniką? Błaszczykowskiego 10 lat temu. Od tamtej pory cisza. To nie jest przypadek, że Zalewski, który od młodego szkolony jest we Włoszech przyjeżdża na mecz Polski i wygląda kapitalnie z piłką przy nodzę w porównaniu do np. Kamińskiego z Lecha. To samo Zieliński, który też za nastolatka wyjechał do Udinese.

Młodzi na boiskach dostają opierdziel za każdy nieudany drybling. "Nie baw się", "Wywal w maliny", "Nie drybluj tylko graj do najbliższego" - standardowe teksty trenerów z niższych lig wychowanych w czasach PRLu. Niestety, ale nam najbardziej w graniu w piłkę przeszkadza właśnie piłka.