Wiktor Gruszczyk „Groźny”

"Groźny" urodził się 28 marca 1927 roku w miejscowości Biery pow. Bielsko. Był synem Franciszka i Emilii.

W czasie II wojny światowej Śląsk Cieszyński został anektowany do III Rzeszy stając się jej integralną częścią. W 1944 roku został przymusowo wcielony do najbardziej znienawidzonej niemieckiej formacji wojskowej Waffen-SS. Pod koniec wojny dostał się do amerykańskiej niewoli, z której został zwolniony 04.01.1945 i powrócił do kraju.

Kiedy okupacja z niemieckiej zmieniła się na sowiecką nadal pozostawał w ukryciu obawiając się represji ze strony nowej władzy.

29 marca 1946 roku przyłączył się do Zgrupowania Oddziałów Partyzanckich VII Okręgu Śląskiego Narodowych Sił Zbrojnych pod dowództwem kpt. Henryka Flame „Bartka”. Został zaprzysiężony na członka NSZ. Brał udział w akcjach aprowizacyjnych na terenie powiatów cieszyńskiego i bielskiego, a także w akcjach na działaczy PPR-u. W czasie jednej z akcji został ranny w nogę. Zaczął się wtedy ukrywać w rodzinnym domu w stodole, we wnęce za deskami, w której spędził 6 miesięcy i która z czasem rozrosła się do rozmiarów dobrze wyposażonego bunkra.

06.12.1946 roku Gruszczyk został w kryjówce ujęty przez UB, które spaliło bunkier, a w nim zapas amunicji i mundurów.

Został skazany 02.01.1947 na karę śmierci, przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Katowicach na sesji wyjazdowej w Bielsku. Skład sędziowski to: Mieczysław Janicki, Bolesław Kardasz, Jan Szepielewicz.

Wyrok wykonano 15.01.1947 roku w Bielsku. Oczywiście rodziny nie powiadomiono.

W chwili śmierci miał 19 lat.

Jego szczątków do dziś nie odnaleziono.

https://scontent.fktw5-1.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/263804847_10158727086048237_4957779899808405184_n.png?_nc_cat=104&_nc_rgb565=1&ccb=1-5&_nc_sid=730e14&_nc_ohc=m3VAWcpa4QcAX9ojFhN&_nc_oc=AQnnR52tNUJa_It2hsEQ8tgoECjZWs3k4tasW3wDw0il3FT03t9RAAbDjoA431wq2t0&tn=L_4SNJDyfAAVdHtB&_nc_ht=scontent.fktw5-1.fna&oh=00_AT9W6Yfyh-6F-dHXHgoLcjLMubIqN82WmsFRynfksiPe0A&oe=61C93316