Przez jakiś czas opiekowałem się dziewczyną z Erasmusa, rosyjska. Głównie pomagałem jej ogarnąć sprawy formalne, bo w nie wykazywała w ogóle oznak chęci rozmowy/wyjścia z kimkolwiek, ze mną też. Dzisiaj się otworzyła i opowiedziała mi swoją sytuację. Została pobita niedawno przez grupę Ukraińców z powodu swojej narodowości. W urzędzie ma problemy żeby załatwić sobie kartę pobytu. W tym samym urzędzie Ukraińcy mogą się zarejestrować bez najmniejszych problemów. Ona potępia wojnę, brzydzi się Putina. Próbuje ściągnąć swoją siostrę do Polski ale jest to bardzo trudne obecnie. Boi się o brata którego wezwali do wojska o dzwoni jej codziennie z rykiem. Do tego okazało się później, że ich rozmowy były podsłuchiwane. Jeśli nic się nie zmieni to za niecałe 2 miesiące będzie musiała wrócić do Rosji i pewnie za szybko nie będzie mogła gdziekolwiek wyjechać. Bezsilność niesamowita...
Oczywiście warto pomagać ludziom w ciężkich czasach, ale pamiętajmy że nie można wrzucać wszystkich do jednego wora.