Ambientowy kącik.
Klasyka gatunku, czyli S.Roach i "Origins". Na sluchawkach nie puszcza.

Steve Roach jest w stanie arcyciekawie zagospodarować muzyczną przestrzeń, świadomie ograniczając zasób środków wyrazu do niezbędnego minimum. Jeśli sluchacz poszukuje muzyki elektronicznej zorientowanej w pierwszej linii na nastrój i na penetrowanie niezmierzonej głębi, Origins jest pozycją adresowaną właśnie do niego. Ogromną swobodę w traktowaniu tzw. Linii melodycznych rekompensuje tu z nawiązką wyczucie atmosfery i umiejętność wyczarowywania niezwykłych wizualizacji, o lata świetlne oddalonych od banalnego wyobrażenia muzyka tkwiącego za swoim instrumentem i wytwarzającego słyszane właśnie dźwięki. Muzyka Roacha od samego początku żyje własnym życiem i rozkwita w wielopiętrowe struktury o niespotykanej wcześniej architekturze i barwie.

Na Origins jest więcej odniesień do kultury plemiennej. Roach częściej tu korzysta z różnego rodzaju bębenków i fletów, a także z instrumentu o nazwie didgeridoo. Muzyka ta jest bardzo przestrzenna. Przestrzeń tworzy pogłos bardzo często stosowany przez Roacha. Bardzo subtelnie zastosowano na tej płycie syntezatory. Tworzą one idealne tła dla tej przeróżnej muzyki etnicznej. Wyróżniające się perełki wśród utworów to Artifacts i The Face in the Fire, gdzie Roach w mistrzowski sposób w etniczną pulsację wkomponował delikatnie własne głosy.