@FCBparasiempre
5 września 1951 r. urodził się znakomity niemiecki środkowy obrońca Paul Breitner, Mistrz Świata-1974;Wicemistrz Świata-1982;Zdobywca Pucharu Mistrzów-1974(z Bayern Monachium) oraz 5-krotny Mistrz RFN(z Bayern Monachium). Paula Breitnera odkrył i wymyślił trener Udo Lattek z Bayernu Monachium. Uznał on na początku lat 70-tych że dzięki kudłatemu 18-latkowi będzie mógł zrewolucjonizować piłkę nożną a przynajmniej drużynę Bayernu. Wpadł na ten pomysł zanim jeszcze Holendrzy zaczeli grać tzw. futbol totalny, gdzie wszyscy zawodnicy atakowali i wszyscy się bronili. Lattek stwierdził że kończy się tradycyjny podział na obrońców, pomocników i napastników. Kto chce wygrywać musi stworzyć uniwersalnych zawodników. Takim nowoczesnym obrońcą miał być Breitner. W zależności od okoliczności powinien bronić własnej bramki albo atakować bramkę przeciwnika. Nastolatek nadawał się do tego świetnie bo był szybki i odporny na zmęczenie. Mógł przez 90 minut kursować nie tylko wszerz ale i wzdłuż boiska. Paul zaczął grać w piłkę jako sześciolatek w swoim rodzinnym miasteczku Kolbermoor w południowej Bawarii. Jego ojciec zapisał go do drużyny ESV i to właśnie tam wypatrzył go Lattek szukający talentów do młodzieżowej reprezentacji Niemiec Zachodnich. Gdy w 1969 został trenerem Bayernu-drużyny z europejskimi ambicjami-od razu ściągnął do niej dwa największe skarby młodzieżówki: napastnika Uli Hoeneßa i obrońcę Paula Breitnera, którzy wkrótce stali się podporą nie tylko Bayernu ale również reprezentacji. Dla Paula przejście do Monachium wcale nie było prostą decyzją. Przed podpisaniem pierwszego w swoim życiu profesjonalnego kontraktu musiał wybierać między rozpoczętymi studiami a karierą piłkarską. Rzucił ostatecznie studia i poświęcił się piłce. ,,Czułem że to jest właśnie moje powołanie’’-wspominał po latach. Ale gdy przerwał naukę upomniała się po niego armia i groziło mu wcielenie do wojska lecz Breitner uciekł z domu i przez 11 dni ukrywał się przed żandarmerią w piwnicy z węglem! Gdy okazało się że może się wylegitymować kontraktem piłkarskim sprawa rozeszła się po kościach. Już w pierwszym swoim sezonie w Bayernie stał się jednym z podstawowych graczy obok Franza Beckenbauera, Gerda Müllera i bramkarza Seppa Maiera. Łatwo go było rozpoznać na boisku bo jego znakiem firmowym stała się fryzura afro(stąd przydomek afro Paul) i broda a la Rumcajs(zgolił ją dopiero przed mistrzostwami España 1982 w ramach kampanii reklamowej jednego z koncernów. Poza boiskiem też zwracał na siebie uwagę. Dziennikarze nazywali go Czerwonym Paulem a jego radykalne lewackie poglądy przysparzały mu wiele kłopotów. Breitner lubił się kreować na rewolucyjnego intelektualistę i nie ukrywał swojej miłości do przewodniczącego Mao Zedonga. Był oddanym czytelnikiem jego ,,Czerwonej książeczki’’. Miał 20 lat i odnosił z Bayernem sukces za sukcesem. Zaraz po przyjściu zdobył z drużyną Puchar Niemiec w 1971 r., a potem trzy razy z rzędu mistrzostwo RFN i Puchar Europy. Gdy Helmut Schön zaczął kompletować drużynę na mistrzostwa świata, które w 1974 r. odbywały się w RFN, Breitner mimo młodego wieku był pewniakiem na pozycji stopera. Już w pierwszym meczu z Chile pokazał że nie jest zwykłym obrońcą i nie będzie tylko murował własnej bramki. Po kilku rajdach pod bramkę Vallejosa okazało się że będzie też groźnym napastnikiem. To właśnie Paul strzelił jedynego gola w spotkaniu, który zdecydował o zwycięstwie Niemców w meczu otwarcia. 23 –letni obrońca został uznany(obok Beckenbauera) za objawienie mistrzostw! Swój najlepszy mecz rozegrał w finale z zespołem Holandii. Od początku gra nie układała się po myśli Niemców. W drugiej minucie stracili pierwszego gola ale za to wyrównującego stan meczu strzelił właśnie Breitner, który dość nieoczekiwanie po odgwizdaniu przez sędziego jedenastki podszedł do piłki i bez problemu pokonał holenderskiego bramkarza Jongloeda.

Ostatecznie RFN pokonało Holandię 2:1 zdobywając Mistrzostwo Świata! Na tym zakończyła się na kilka lat reprezentacyjna kariera Paula Breitnera. Po mistrzostwach bowiem stał się jednym z najbardziej zagorzałych krytyków zespołu i terenera Schöna oraz jego następcy Juppa Derwalla. Z tym drugim przeprosił się dopiero przed mistrzostwami España 1982, powracając do drużyny narodowej po siedmioletniej przerwie. RFN ponownie zagrała w finale Mundialu tym razem z Włochami. Ze świetną drużyną włoską, która była objawieniem mistrzostw nie mieli żadnych szans przegrywając do 83 minuty 3:0. Wtedy Breitner strzelił swojego ostatniego gola dla reprezentacji narodowej. Był to również ostatni(48) występ w drużynie narodowej. Paul Breitner wspólnie z Vavą, Pele, Zidanem oraz Mbape są jedynymi piłkarzami którzy zdobywali gole w dwóch finałach Mundialu! Rezygnując z gry w reprezentacji Paul postawił na klubową piłkę. Po mistrzostwach w RFN Real Madryt kupił go za gigantyczną sumę 3 mln marek. Gdy dziennikarze zapytali go czy nie żal mu opuszczać Bayernu, któremu tyle zawdzięcza, odpowiedział bez ogródek: ,,W tym gównianym klubie nie można było nawet świętować zwycięstw”. W Realu gdzie trener Miljanič przesunął go z obrony do pomocy wytrzymał 3 lata. Mówił że doskwierała mu tęsknota za domem. Z powrotem miał jednak kłopoty ponieważ żaden niemiecki klub nie chciał zapłacić Realowi 1,6 mln marek odstępnego. Najpierw wrócił więc do Eintrachtu Braunchweig ale po roku przeniósł się do Monachium. Breitner był w latach 70-tych niekwestionowaną gwiazdą Bayernu tworząc z młodziutkim Rummenigge wyjątkowo bramkostrzelny duet. W 1983 roku Paul zakończył karierę piłkarską. Miał wtedy 32 lata a za sobą 285 występów w Bundeslidze i 93 strzelone gole. Po przejściu na piłkarską emeryturę stał się niemieckim odpowiednikiem Jana Tomaszewskiego(kolejnych selekcjonerów reprezentacji narodowej nazywał grabarzami niemieckiej piłki nożnej).