Trzeba przyznać, że Estonia stawia twarde warunki. W ich grze widoczna jest zadziorność. Upór. Brak presji. Ewidentnie sprzyja im fakt, że nie są faworytem. Błyskawicznie dostosowali się do gry na trudnej murawie i tym samym nadrabiają te braki w wyszkoleniu technicznym. Podopieczni Michała Probierza muszą pilnować, by plany o EURO2024 nie stały się dziś jedynie mrzonką. Polski szkoleniowiec powinien uczulić naszych zawodników na te długie podania wrzucane za kołnierz. Mam nadzieję, że w drugiej połowie obejrzymy reprezentację Polski solidną, mocną, dającą gdzieś tę europejską solidność do której przyzwyczaili nas w grze klubowej.