Kilka słów ode mnie:

Czekałam na ten dzień, kiedy Xavi zostanie trenerem pierwszej drużyny co najmniej od 6 czerwca 2015 roku, czyli dnia, w którym rozegrał on ostatni mecz w Barcelonie jako piłkarz, o ile nie dłużej.
6 listopada 2021 roku był dla mnie radosnym dniem, bo spadła na mnie ta wesoła nowina.
I powiem Wam, o wiele lepsze, było czekanie na to, aż Xavi, ten wspaniały piłkarz, zostanie trenerem, niż samo to, jak już tym trenerem był. Oczywiście, dał wiele cudownych momentów i to już zostanie na zawsze na kartkach historii.
Boli jednak to, że odchodzi w poczuciu rozczarowania i to nie tylko samą grą i sprawami okołoboiskowymi, ale również złą atmosferą powodowaną przez pewnego mało poważnego pana. Bo człowiek oczekiwał, że Xavi odejdzie z ławki w chwale i żył w takim przekonaniu latami.
Pozostaje nadzieja, że facet się jeszcze trochę podszkoli, a za sterami klubu stanie lepszy człowiek i przyszłość może się okryć blaskiem. Na razie trzymamy kciuki za Flicka, by doszlifował te nasze diamenty.
A dziś pozostaje tylko powiedzieć:
Grácies Xavi!
Visca el Barça!