Kataloński futbol wychodzi na ulicę:

Pierwsze mecze piłki nożnej rozgrywane na katalońskiej ziemi miały miejsce w 1890 roku, kiedy przybyli do portu w Barcelonie angielscy marynarze oraz brytyjscy robotnicy, pracujący w sektorze włókienniczym, spotykali się na zaimprowizowanych boiskach, na przykład na welodromie ,,La Bonanova” by tam uganiać się za piłką. Dwa lata później kilku socios ,,Reial Club de Regates de Barcelona” zorganizowało w pobliżu hipodromu ,,Can Tunis” pierwsze mecze z udziałem lokalnych piłkarzy. Jednak dopiero 6 lat później Gaspar Matas i Danes założył najstarszy klub w Katalonii o nazwie FC Palamos. Równolegle jeden z tych cudzoziemców, którzy osiedli w Barcelonie a mianowicie Szwajcar Hans Gamper, uczestniczył w pierwszych ,, nieformalnych" meczach rozgrywanych w mieście. Tamte spotkanie organizowano w dobrze oświetlonych miejscach, jak Promenada tuż przy łuku triumfalnym albo na ulicach czy wielkich poza miejskich działkach ,,Sant Gervasi de Cassoles”, gminy, która w 1897 roku została przyłączona do Barcelony. Jej nazwa wywodziła się od wiejskiej kaplicy z XI wieku poświęconej braciom bliźniakom, świętym męczennikom Gerwazemu i Protazemu, zaś cała miejscowość liczyła sobie zaledwie kilka wiejskich domów. Na tamtym terenie (obecnie dzielnica Sarria-Sant Gervasi) spotykali się młodzi amatorzy żeby oddawać się swojej pasji. Większość tych zaimprowizowanych meczów rozgrywano na ulicy Espanya (później Lincoln) usytuowanej pomiędzy ulicami Balmes i Saragossa, nieopodal miejsca, w którym mieszkał wtedy Gamper. Jako że brakowało piłkarzy, zagraniczni pionierzy zaprosili do udziału w grze katalońskich sąsiadów. W ten właśnie sposób Carlos Comamala, sąsiad Gampera został jednym z pionierów katalońskiego futbolu. Owi młodzieńcy grali w codziennych ubraniach kopiąc jedyną piłkę jaką wówczas mieli. Do Katalonii nie dotarły Jeszcze trykoty ani reguły gry a spontaniczność prowadziła do takiego ekstremum że bramki oznaczone były dwoma kamieniami. Drużyny też nie liczyły po 11 piłkarzy ponieważ w tamtych latach, gdy futbol w Katalonii dopiero się wykluwał niewielu jeszcze uprawiało piłkę nożną. Tak więc najczęściej grało się po sześciu albo siedmiu pośród naszych Pionierów futbolu znajdziemy znamienite nazwiska barcelonizmu, takie jak Gaissert, Kunzle, Wild, Witty, Oliver, Cabot, Osso, Terradas, Pujol, Llobet, Parsons, Maier, Engler czy wspomniani już Gamper i Comamala.


@Adran360
@Arkon
@AssisMoreira
@Culer9002
@KrychaFCB
@Lionel_Messi10
@Mixtape
@Ogorinho1974
@Symson
@Visca_barca